Lady d’Arbanville…
Γράψε έναν ύμνο. Έναν ύμνο για την γυναίκα που έχεις δίπλα σου. Την κοιτάς. Την παρατηρείς. Την ξέρεις; Την γνωρίζεις, δεν την ξέρεις. Αν δεν σου ανοιχθεί η ίδια, απλά την γνωρίζεις. Πόσοι δεν έχουν περάσει μία ζωή δίπλα σε μία γυναίκα και απλά την γνώρισαν;
Είναι εκεί. Δίπλα σου. Το εξεταστικό βλέμμα σου, την ψάχνει. Ψάχνει κάθε πτυχή του κορμιού της. Κάθε βαθούλωμα, κάθε ύψωμα. Αναρωτιέσαι, είναι δική μου; Την ακουμπάς, την αγγίζεις. Ναι, δική μου είναι. Είναι; Ποτέ δεν ξέρεις. Πάντα στην αμφιβολία. Μα, μου λέει ότι είναι δική μου, απαντάς. Ε, και; Πάντα υπάρχει ένα ‘ε, και’ μέσα στο μυαλό σου, να σου τινάζει τις βεβαιότητες στον αέρα. Και ψάχνεις, και ψάχνεσαι.
Γράψε έναν ύμνο. Σαν αυτόν που ακολουθεί. Και τραγούδησέ τον, σαν να κάνεις έρωτα σε κείνη που τον αφιερώνεις. Που ξέρεις; Η Ιστορία απέδειξε ότι κάθε αληθινό, μένει για πάντα. Έτσι και ‘συ. Κέρδισε μία αιωνιότητα μιλώντας γι’ αυτό που καίει την ψυχή σου, γι’ αυτό που ξεριζώνει τα σωθικά σου. Μίλα για εκείνη. Μπορεί και να σε ακούσει. Κι’ αν δεν σε ακούσει, θα υπάρξουν κάποιοι που θα ζηλέψουν τον ύμνο σου και θα γράψουν γι’ αυτόν κάποτε.
Όπως κάνω τώρα εγώ. Όπως θα ήθελα να τον γράψω κι εγώ…
I loved you my lady, though in your grave you lie,
I’ll always by with you
This rose will never die, this rose will never die.
Κάπως έτσι, μπορεί να σκέφτηκε ο Cat Stevens, βλέποντας το θλιμμένο πρόσωπο της Patti d’ Arbanville. Κι’ έτσι πέρασε στην Ιστορία. Ακούστε την φωνή του, που τραγουδάει, λες και κάνει έρωτα στην μούσα του…
Ζημιές κάνεις….
Εξαιρετικό το συγκεκριμένο κομμάτι. Το πρώτο κομμάτι του Cat Stevens που άκουσα και εξακολουθεί να είναι από τα αγαπημένα μου.
Καλό απόγευμα
Υπεροχα μας τα ειπες παλι, ευχομαι πραγματικα να ισχυει κατι που ανεφερες..το ευχομαι για σενα ,το ευχομαι για μενα και γενικως σε οποιον ξερει να αισθανεται την λεξη αγαπη…
“Η Ιστορία απέδειξε ότι κάθε αληθινό, μένει για πάντα. Έτσι και ‘συ. Κέρδισε μία αιωνιότητα μιλώντας γι’ αυτό που καίει την ψυχή σου, γι’ αυτό που ξεριζώνει τα σωθικά σου.”
Ελπιζω να η ιστορια να δικαιωθει …και η αιωνιοτητα των αληθινων συναισθηματων να κερδιζεται καπως ετσι…!
Aκόμα κι αν ήξερα να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων μα και των αγγέλων, χωρίς όμως να έχω αγάπη, θα είχα γίνει χαλκός που βγάζει σκέτους ήχους ή τύμπανο που δημιουργεί μόνο φασαρία..
Ενας ύμνος στην αγάπη..
Απόσπασμα από το Μονογραμμα ( οδυσσεας ελύτης )
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα.
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ’ ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ’ ακούς
Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ’ ακούς
Μαχαίρι
Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, μ’ακούς………
“Υπέροχο το κομμάτι, όπως και ο ύμνος της καρδιάς σου!!!”
καλησπέρα σας…
@έρωτας
λες έρωτά μου;;;
μπορεί…
@αείποτε
και δικό μου πολύ αγαπημένο…
σας ευχαριστώ…
κι’ ανταποδίδω…
@ανατολή
πίστεψέ με καλή μου, έτσι είναι…
το αληθινό, μένει…
το ψεύτικο, φεύγει…
πάντα έτσι ήταν, πάντα έτσι θα είναι…
@φεγγαροστολισμένη
τόσο γλυκά λόγια, τόσο όμορφα αισθήματα…
σ’ευχαριστώ πολύ…
να’σαι καλά…
την καληνύχτα μου…
Υπέροχο, βγαλμένο απ’της καρδιάς τους δρόμους. Αγγίζεις το κοντινό κι όμως τόσο μακρυνό… Τη δική μας ψυχή, βαθυά άβυσσο, που ώρες μοιάζει παράδεισος,με γάργαρα κελαρυστά νερά, ώρες κόλαση, με καυτές φωτιές… Προκλητικό αλήθεια!
Τόσο, που αξίζει να το υμνήσεις! Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις. Καλησπέρες!
ωω πολυ όμορφο…
ύμνος λοιπον… μπράβο.. σπάνια ακουω καποιον να το λεει αυτο..
Καλημερα να εχεις
Υπέροχο…και το κείμενο και το τραγούδι (να πω κι εγώ ότι είναι απ’ τ’ αγαπημένα μου
Και σίγουρα τα αληθινά είναι εκείνα που στο τέλος θα μείνουν…
Καλή σου μέρα.
Πάνε αυτά για τον Φλύαρο. Και πάνω που έβγαλε ο Πετρέλης τον δικο του ύμνο για την πάρτη μου “δόξα σοι ο θεός είμαι ακόμα ελέυθερος”.
Όσα δεν φτάνει η αλεπού…
Καλημέρα. Αλήθεια, πώς μπορώ να βάλω κι εγώ τους δίσκους μου στο slidebar. Δεν έβγαλα άκρη.
Καλώς σε βρήκα.
Έχεις δίκιο. Ποτέ δεν ξέρουμε πραγματικά αυτούς που έχουμε δίπλα μας. Ξέρουμε μόνο όσα εκείνοι μας αφήνουν να δούμε.
Τέλειο το τραγούδι.
Καλημέρα.
ημουν που ημουν…
με αποτελειωσες!
δεν λεω τιποτα αλλο… εκτος απο το οτι με μαγεψαν τα λογια σου ή μαλλον καλυτερα ο τροπος σκεψης σου…
πάντα να τις υμνείς έτσι… το αξίζουν!
καλησπέρα σου
ήταν το αγαπημένο τραγούδι της μαμάς μου Γιώργο…
υπέροχο τραγούδι
φανταστικά υπέροχο
κι αγαπημένο απ την πρώτη στιγμή που τ άκουσα πρώτο εξάμηνο φοιτήτρια…
εξακολουθεί να με μαγεύει χρόνια μετά
τόσα χρόνια έχω όμως την ίδια απορία
δεν γράφηκε όταν είχε ήδη πεθάνει;;
Δεν της μιλά ενώ είναι ήδη νεκρή;
καλημέρα Γιώργο
Ένα απ’τα αγαπημένα μου κομμάτια. Ίσως έχει τόσο εξαιρετική σημασία για μένα επειδή κάποτε μου το αφιέρωσαν. Όπως και να’χει πάντως είναι ένα πολύ όμορφο ερωτικό κομμάτι. Όσο γι’αυτά που γράφεις πιστεύω ότι ποτέ κανένας άνθρωπος δεν είναι “δικός σου”. Όσο καλά και αν τον ξέρεις δεν υπάρχει περίπτωση να ξέρεις τα πάντα γι’αυτόν. Αφού ποτέ δεν θα ξέρεις το πιο σημαντικό…το τι σκέφτεται, και ευτυχώς δηλαδή. Ειλικρινά δεν θα ήθελα να έχω αυτή την δυνατότητα αλλά ούτε θα μου άρεσε κάποιος να μπορεί να διαβάσει τις σκέψεις μου. Καλά να είσαι…ωραία ήταν που σε επισκέφτηκα ξανά.