Μέρες μέρες να χτυπήσει το τηλέφωνο
μήνες χρόνια;
Δεν ηχείς.

Εκλήθη ο έμπιστός μου ωριλά
μου έκανε ακουόγραμμα
μια χαρά, μου λέει, ακούς
τι σ’ έπιασε.

Εκλήθη εν συνεχεία ξανά ο τεχνικός.
Δεν χτυπάει του είπα.

Σε ξεβίδωσε, σ’ έκανε φύλλο και φτερό
καλώδια μπαταρίες
λάδωμα στην φωνή σου

εντάξει η συσκευή

η ζημιά είναι από μέσα
σ’ το είπα και την άλλη φορά
θριαμβολόγησε ο ηλεκτρολόγος
έχει βλάβη η επαφή
πρέπει να σκάψω

- άσ’ το
αφού είναι η επαφή
θα σκάψω εγώ
ξέρω να την θάψω
δεν είναι τίποτα ξέρω.

Αντιστάθηκα με ένα ποίημα της Κικής Δημουλά με τίτλο ‘Εν συνεχεία’, που περιλαμβάνεται στην ποιητική της συλλογή ‘Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως’ των εκδόσεων Ίκαρος (Αθήνα 2007).

Την ευκαιρία για αντίσταση μου την παρείχε ο φίλτατος ‘ο άλλος ρο’ και τον ευχαριστώ πολύ.

Με την σειρά μου την μεταλαμπαδεύω σε όσους πιστεύουν ότι η ποίηση στην ζωή μας μπορεί να πει περισσότερα απ’ ότι τα μάτια μας βλέπουν και τ’ αυτιά μας ακούν καθημερινά…

(‘Enigma without end’ by Salvador Dali)