- Είμαι εδώ;
- Είσαι παντού.
- Θα με κρατάς;
- Όσο μπορώ.
- Θα με αντέχεις;
- Όσο χρειαστεί.
- Τόσο πολύ;
- Και λίγο είναι.
- Με νοιώθεις δική σου;
- Σε νοιώθω να κυλάς μέσα μου.
- Έχεις ξανανιώσει έτσι;
- Έχεις αναρωτηθεί ξανά έτσι;
- Ανάσα;
- Η δική σου.
- Ματιά;
- Η δική σου.
- Άγγιγμα;
- Το δικό σου.
- Ήχος;
- Ο δικός σου.
- Όλα εγώ;
- Έτσι φαίνεται.
- Δεν φοβάσαι μην χαθείς;
- Φοβάμαι μήπως δεν με βρεις.
- Έχεις μετανιώσει;
- Έχω νοιώσει.
- Σου ζητάω πολλά;
- Ζητάς αυτά που σου αξίζουν.
- Δεν θέλω να τελειώσει.
- Θα τελειώσει μόνο όταν εμείς τελειώσουμε μέσα μας.
- Θα με μάθεις να περπατάω μόνη μου;
- Θα σε μάθω να πιστεύεις σε σένα.
- Δεν έχω το θάρρος.
- Θα γίνω το θάρρος σου.
- Σ’ ευχαριστώ.
- Εγώ περισσότερο…
Ένα αντίστοιχο κείμενο γράφηκε ένα χρόνο πριν. Πολλά άλλαξαν. Πολλά έμειναν ίδια. Όμως αυτό το παιχνίδι ερωτήσεων δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει. Όσο υπάρχουν δύο άνθρωποι που έρχονται κοντά, που μπαίνουν σε μία σχέση ουσιαστική. Πάντα θα υπάρχει ο φόβος, ο ενδοιασμός, η αμφιβολία. Πάντα θα γεννώνται τέτοιοι διάλογοι. Είτε φανεροί, είτε όχι…
(‘My Love I’ by Willem Haenraets)
εφυγες..εφυγα..ολα τελειωσαν..ισως καλυτερα..ισως οχι..
δεν εχει πια σημασια
η σχεση μας ηταν για μενα ‘εμπειρια’..μεγαλη..
εμαθα καλα τι σημαινει ο ορος ‘σχεση’
εμαθα πως μπορει να χρησιμοποιουσαμε τις ιδιες λεξεις ομως δεν αισθανομασταν ποτε το ιδιο
εμαθα πως ενω πιστευα πως σε γνωριζα καλυτερα απο οποιονδηποτε,δεν ηξερα τιποτα μα τιποτα για σενα
εμαθα πως ο εγωισμος κανει θαυματα,θαυματα καταστροφης
επισης εμαθα,πως ο καθενας μπορει να κρυβεται πισω απο την ανειλικρινεια,πως λιγοι εχουν το θαρρος της αληθειας..
τελος γνωρισα την μαγεια του να μαζευω τα θρυμματισμενα μελη μου,και επειτα να τα ανασυνθετω με περισσοτερη αγαπη,οχι πια για σενα,κι ας εισαι για παντα ο αγαπημενος μου,μα αυτη τη φορα για ΜΕΝΑ..
βλεπεις καλε μου,ηταν μεγαλο μαθημα για μενα τουτη η σχεση..
Μου θυμησε κατι που ειχα γραψει πριν καιρο..
Παρομοιο ηταν..
Οντως θα υπαρχουν παντα οι ιδιες ερωτησεις
Καλησπέρα
Δεν αλλάζουν αυτά τα πράγματα. Ποτέ. Οι αμφιβολίες, οι ενδοιασμοί, οι φόβοι. Ευτυχώς. Τα σέβη μου. Έστω και χωρίς έρωτα. Εγώ. ΓΙατί δεν γίνεται να ξεχάσω.
αχ ρε γιώργο,ζημιά μας κάνεις
Αυτή η σειρά ερωτήσεων..
αυτές οι απαντήσεις…
Καλό απόγευμα
φιλιά
Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, ήρθα και το είδα πάλι. Και πάλι και πάλι……
και το τύπωσα μην το χάσω.
Σου εχω πρόσκληση !
Χιονισμένες καλησπέρες και απο εμένα
Ποιος είπε ότι η αγάπη και ο έρωτας δεν σωπαίνουν; Ποιός είπε ότι πάντα τα θέλω είναι αρκετά; Ποιος είπε ότι επειδή με γοητεύεις σήμερα, θα με γοητεύεις το ίδιο κι αύριο; Και του χρόνου τέτοια μέρα;
Ναι, ναι έτσι είναι. όποτε μπορείς, πέρασε από το τελευταίο μου πόστ
H καθιερωμένη καλησπέρα του Σαββάτου προς όλους και απο εμένα,τώρα που έχει κοπάσει λίγο η δουλειά..
τα παντα σωπαινουν σωστα freedula …. και μετα σιωπη
αχ βρε γιώργο μου
αυτοί οι διάλογοι είναι που κρατάνε δυο ανθρώπους κοντά…