Ημερολόγιο πλοίου 14.03.06

Και ξαφνικά το απόλυτο κενό… Η απόλυτη σιωπή και απόρριψη…
Και ξαφνικά καταλαβαίνεις τον πόνο που σου προκαλεί η απώλεια και η αδιαφορία του άλλου…
Ενός ανθρώπου που σου τον θυμίζει κάθετι…
Ενός ανθρώπου που, ενώ δεν του το είχες πει ποτέ, δεν πίστευες ότι θα έφευγε από δίπλα σου. Οτι θα περίμενε να σε δει να αλλάζεις και να ξαναερχόταν κοντά σου…
Και τότε σε πιάνει η τρέλλα και η απελπισία…
Και τρέχεις να βρεθείς κοντά της, να της πεις αυτά που δεν της είχες πει τόσο καιρό, αλήθειες που έκρυβες από τον εαυτό σου και από εκείνη…
Λάθη που έκανες ή συνεχίζεις να κάνεις…
Αλυτα μέσα σου προβλήματα που μόνο μαζί της μπορείς να λύσεις…
Απαντήσεις που ξέρεις και φοβάσαι να τις της πεις…
Και της ζητάς να της μιλήσεις… Και δεν δέχεται… Αργησες; Το πιθανότερο…
Τόσο όμως ώστε να μην πέρνει μια μικρή παράταση; Δεν θέλεις να το πιστέψεις…
Της ζητάς, για ένα τελευταίο ίσως δίωρο, μία τελευταία συνάντηση…
Δεν θέλεις και δεν μπορείς να δεχτείς ότι έχεις δώσει τόσο λάθος εντύπωση σε έναν άνθρωπο που σου έδωσε τόσα… Δεν είσαι τόσο άχρηστος… Ούτε κανα ρεμάλι και αλήτης, όπως θέλει να σου φέρεται… Ούτε τόσο καιρό φερόσουν έτσι…
Δεν ζητάει δεύτερη ευκαιρία, αν και θα το ήθελε πολύ… Να της προσφέρει πια αυτά που της στέρησε τόσο καιρό…
Ξέρει ότι μπορεί να πάρει αρνητική απάντηση… Ξέρει ότι ο χρόνος έπαψε να λειτουργεί υπέρ του… Ομως δεν το βάζει κάτω…
Θα είναι εδώ και θα περιμένει… Οποτε νοιώσεις έτοιμη… Οποτε και αν το θελήσεις…
Πέρασε πολλά αυτό το διάστημα… Βούτηξε στα έγκατα της ψυχής του και τελικά ξέρει τι θέλει… Δεν πρόλαβε να σου το φωνάξει…
Δώσε του τουλάχιστον την ευκαιρία να σου τω πει… Και μετά κρίνεις…
Πόνεσε και ένοιωσε… Εκλαψε και άδειασε…

Ανάθεμά τον….

(από το προσωπικό ημερολόγιο επιβάτη)

Advertisements

6 comments on “Ημερολόγιο πλοίου 14.03.06

  1. καλημερουδια γιωργο!
    να ειμαι λιγο σκληρη και καυστικη? ενοχλει? ναι? εεεεγω θα τα πω! περσινα ξυνα σταφυλια…
    το παθημα μαθημα…
    κοιτα μπρος και μη σε μελει…
    τι τα θες τι τα γυρευεις?
    χαμογελα η ζωη ειναι μπροστα και οχι πισω…
    και αλλα πολλα με την Φωτεινη Πιπιλη….
    ;))))

  2. Παρακάτω Γιώργο, παρακάτω…

    Πίσω το λιμάνι που φεύγει, μπρος το νησί που θάρθει. Άλλωστε το ταξίδι μετράει. Φέρε στο νου σου τον Αλεξανδρινό και την Ιθάκη, πόδισε το καράβι, τιμόνεψε και παρακάτω…

    :-)))

  3. Ναι, δίκιο έχεις «δύων ανατέλλων». Το ταξίδι μετράει.
    Φοβόμουν ότι θα θεωρηθώ «ρίψασπις».
    Τώρα ξέρω ότι δεν είναι έτσι.
    Ευχαριστώ πολύ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s