Το άλογο…

Ας φανταστούμε ένα υποθετικό ζευγάρι. Τον Γιάννη και την Ελένη. Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά. Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά. Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαΐ και πάλι περνούν καλά. Αρχίζουν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι. Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης πηγαίνει την Ελένη σπίτι της, μια σκέψη περνά από το μυαλό της και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά:
– Καλά, έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες;
Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο! Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι!
– Η Ελένη σκέφτεται: «Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό; Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας; Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει; Ή δεν είναι σίγουρος;»
– Ο Γιάννης σκέφτεται: «Πω-πω! Έξι μήνες!»
– Και η Ελένη σκέφτεται: «Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης. Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο. Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς… Αλήθεια, που πηγαίνουμε; Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο; Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά; Με παιδιά; Μια ολόκληρη ζωή μαζί; Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης; Τι ξέρω πραγματικά γι αυτόν τον άνθρωπο;»
– Ο Γιάννης σκέφτεται: «…Χμμμ. Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν…. χμμμμ… Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε… Τότε που μόλις είχα πάρει το αυτοκίνητο από σέρβις… Χμμμ που σημαίνει… Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα. Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών!»
– Η Ελένη σκέφτεται: «Ωχ! Είναι ταραγμένος! Φαίνεται στο πρόσωπό του. Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε; Μήπως τα βλέπω όλα λάθος; Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας; Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις; Να δεις που αυτό είναι! Γι αυτό δεν λέει τίποτε. Φοβάται ότι θα τον απορρίψω.»
– Εντωμεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται: «Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξουν το σασμάν! Όχι σαν την άλλη φορά… Δήθεν το κρύο και μαλακίες! Τι κρύο; Με 25 βαθμούς; Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα!»
– Η Ελένη σκέφτεται: «Έχει θυμώσει! Και δεν τον κατηγορώ. Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη… Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δεν φταίω που νιώθω έτσι… Απλά δεν είμαι σίγουρη…»
– Ο Γιάννης συνεχίζει: «Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός! Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω!»
– Και η Ελένη: «Ίσως είμαι τελειομανής… Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο, την στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει και νοιάζεται για ‘μένα και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του. Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια! Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα..»
– Ο Γιάννης: «Εγγύηση! Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν!»
– Αγάπη μου, λέει η Ελένη
– Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης
– Σε παρακαλώ… Μην βασανίζεις το εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα. «Ίσως δεν θα έπρεπε… Νιώθω τόσο…» (και την παίρνουν τα κλάματα…)
– Μα τι έπαθες;
– Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο!
– Δεν υπάρχει άλογο;
– Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι;
– Όχι βέβαια! Απαντά ο Γιάννης, ανακουφισμένος που ξέρει επιτέλους μια σωστή απάντηση!
– Να μωρέ! Απλά… ξέρεις… χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο…
(Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι «ασφαλές» να πει) Και τελικά λέει: …ΟΚ!»
– Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει: «Αγάπη μου…Πραγματικά νιώθεις έτσι?»
– Πώς έτσι;
– Έτσι, σχετικά με τον χρόνο.
– Μα ναι, φυσικά!
Η Ελένη γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια, προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει, ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο. Στο τέλος λέει:
– Σε ευχαριστώ αγάπη μου!
– Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά.
Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι, αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαίει μέχρι το πρωί.
Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα, βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει. Μια μικρή φωνή όμως μέσα του, του λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι, οπότε και σταματά την προσπάθεια.
Την άλλη μέρα, η Ελένη βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν την υπόθεση περίπου για έξι ώρες. Με αφάνταστη ακρίβεια, θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες. Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται.
Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης, καθώς θα παίζει μπιλιάρδο με ένα φιλαράκι του, μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο, θα σταματήσει και θα του πει:
– Να σε ρωτήσω κάτι ρε Κώστα; Μήπως η Ελένη είχε ποτέ άλογο;

(για την αντιγραφή yiorgos)

Advertisements

9 comments on “Το άλογο…

  1. πλακα πλακα ξερεις τι αληθειες κρυβονται σ αυτο το κειμενακι?

    Γιατι?

    γιατι ε?

    γιατι μου φερθηκες ετσι και ειπες εκεινο το σχολιο που με στενοχωρησε πολυ και εκλαιγα στους ωμους της Βασιλικης και με δουλευε το κουρκουμπινι ενω η CD ετρωγε γαλακτομπουρεκο και δε μου εδινε? ε?

    γιατιιιιιιιιιιι?

  2. μη με αρχιζετε με τα αρχαια….ελεος…

    λοιπον, περα απο την πλακα, ειναι το Θησειο…(οχι! οχι! δεν ηθελα να πω αυτο)…

    λοιπον, οντως οι αντρες σκεφτεστε πολυ πιο απλα….τοοοοοοσο δε πιο απλα, που μας χαλατε το γλυκο. Εκει που φτιαχνουμε το love story, εκει που βλεπουμε το δραμα, εκει που βλεπουμε τον κινδυνο απο το μουνομινο της αλλονης, εκει που αναρρωτιωμαστε αν παρατηρησατε οτι κοψαμε τις τριχες της μυτης……μας ισοπεδωνετε με την απλη λογικη σας….

    ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΝΤΡΑΣΣΣΣΣΣ…….

  3. @morgana
    ξέρεις, σε μία σχέση δεν μπορεί και οι δύο να σκέφτονται περίπλοκα… πρέπει να υπάρχει διαφορά σκέψης για να μπορεί να προχωρήσει η σχέση… πως λέμε «αρνητικό-θετικό»;;; έτσι…
    εμείς δεχόμαστε την πολυπλοκότητα της σκέψης σας και δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε ρόλους, μιας και μας αρέσει να σας αρέσει να είστε πολυπλοκότερες…
    εξάλλου, αν αλλάξουμε ρόλους, τι θα συζητάτε με τις φίλες σας;;;

  4. …..να σε ρωτησω…..

    σ αρεσουν τα δυσκολα? τα τραβαει ο οργανισμος σου?

    πως ειναι δυνατον να σου αρεσει η πολυπλοκοτητα?

    πως ειναι δυνατον να σου αρεσουμε με τετοια χαοτικη λογικη που εχουμε?

    πως ειναι δυνατον να μην αποζητας την ησυχια σου και την απλοτητα?

    ….πως ειναι δυνατον να σου αρεσουν οι γυναικες (τωρα που το σκεφτομαι, ειμαστε μπελαδες)????

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s