Ασκήσεις θάρρους…

1. Να είμαστε χώρια…
2. Να είμαστε μαζί…
3. Να μην μιλάμε στο τηλέφωνο…
4. Να μην ακούς το «σ’ αγαπώ» μου…
5. Να μην ακούω το «είσαι κάθαρμα»…
6. Να μην πηγαίνουμε μαζί για ψώνια…
7. Να πηγαίνουμε μαζί για ψώνια…
8. Να θέλω και να μην πρέπει…
9. Να θέλεις και να μην πρέπει…
10. Της καληνύχτας το φιλί…

Καλές οι ασκήσεις θάρρους, αλλά ποιος σου είπε ότι είμαστε θαρραλέοι;;;

Advertisements

Σε σκέφτομαι…


Το πρωί δεν τρώω γιατί την σκέφτομαι,
Το μεσημέρι δεν τρώω γιατί την σκέφτομαι,
Το βράδυ δεν κοιμάμαι γιατί πεινάω.

Έγραψα το όνομά σου στην άμμο και το έσβησε το κύμα
Το χάραξα στα δέντρα και το έσβησε ο χρόνος
Το έγραψα στο τζάμι και το πήρε η βροχή
Το έγραψα στ’ αρ…..δια μου και ησύχασα.

Κοιτάζω τ’ αστέρια και βλέπω εσένα,
κοιτάζω τον ήλιο και βλέπω εσένα
κοιτάζω το φεγγάρι και βλέπω εσένα,
Κάνεις λίγο στην άκρη σε παρακαλώ;

Κάποιες στιγμές νομίζω πως είμαι μόνος στον κόσμο,
πως κανείς δεν με θέλει και θέλω να πεθάνω.
Και τότε εμφανίζεσαι εσύ.
Θεέ μου, γιατί όλα τα στραβά σε μένα;

Δε με νοιάζει…

Είναι τόσο μεγάλα και δυνατά τα συναισθήματα…

Είναι τόσο πολύ αυτό που συμβαίνει…

Ομολογώ, ότι δεν είναι εύκολη η διαχείριση… Αν μπορείς και αν πρέπει να το διαχειριστείς ή να το αφήσεις ελεύθερο…

Το αφήνεις και όπου πάει;;;

Το ορίζεις και χάνει την αξία του και την μαγεία του…

Το μόνο που θέλω αυτή τη στιγμή να σου πω, περικλείεται στους στίχους του Λ.Παπαδόπουλου, τραγουδισμένους από τον Τ.Βοσκόπουλο σε μουσική Μ. Πλέσσα:

Δε με νοιάζει
ποιον φιλούσες μέχρι χθες
πού ‘μαστε ξένοι
δεν με νοιάζει
ποιον νανούριζες τις νύχτες
σαν πουλί

Οποια και να ‘σαι, είσαι δική μου
ένα κομμάτι απ’ την ζωή μου
όποια και να ΄σαι

Μη σε νοιάζει
ποια φιλούσα μέχρι χθες
πού ‘μαστε ξένοι
Μη σε νοιάζει
ποια εφώλιαζε στα φύλλα
της καρδιάς

Οποιος και να ‘μαι, είμαι δικός σου
είμαι η αγάπη κι ο άνθρωπός σου

Για σένα αγαπημένη μου…

Ηρθε η σειρά μου…

Και τώρα ήρθε η σειρά μου να πω…
Ήρθε η σειρά μου να αναλύσω αυτό που μου συμβαίνει…
Ήρθε η σειρά μου να βουτήξω και να αναδυθώ…
Και δεν ξέρω αν το θέλω…
Και δεν ξέρω αν το μπορώ…
Και δεν ξέρω που είναι το πάνω…
Γνωρίζω μόνο το κάτω…
Γνωρίζω μόνο το βυθό…
Και γίνομαι φίλος μαζί του…
Αναγνωρίζω την ψυχή μου στο τέλος του…
Τρέφομαι από το σκοτάδι του…
Και πουθενά φως…
Ούτε καν εσύ…
Ούτε κανένας άλλος…
Γιατί εσύ τα πάντα…
Γιατί εσύ όλα…
Τόσο σύντομα και τόσο πολύ…
Αχ και να ήξερες…

Ενα γέρικο καράβι…

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά…
Σας ομιλεί ο καπετάνιος…
Το πλεούμενό μας, μετά το πέρας των υποχρεώσεών μας κατά τις ημέρες των εορτών, μπαίνει στο καρνάγιο για επισκευές…
Ξύσιμο πλευρών, χρωματισμός καρίνας, ανακαίνιση εσωτερικών χώρων, καινούργια εξαρτήματα…
Ελπίζω να βοηθήσετε όλοι, ούτως ώστε να έχουμε ταχύτερο αποτέλεσμα… Κάθε βοήθεια δεκτή…
Και πάλι καλά μας ταξίδια…

Κοντυλιές της αυγής…

Ανοιξιάτικη Τετάρτη, Μεγάλη Τετάρτη, οδηγώντας προς το γραφείο…
Χωρίς ιδιαίτερη κίνηση… Με καλύτερη διάθεση από χθες, ομολογουμένως…
Μιλάμε στο τηλέφωνο και σε ακούω να γελάς…
Σου λέω πόσο πολύ μου λείπεις…
Στο cd του αυτοκινήτου Παντελής Θαλασσινός και «Κοντυλιές της Αυγής»…
Της δικής μας αυγής… Στις χαρίζω…

Ροδοκοκκίνισε η αυγή
Ημέρα να περάσει
Άνοιξε το παράθυρο
Στη γειτονιά να λιάσει…

Την καλημέρα σου ‘φερα
Σ’ ένα ματσάκι ρόδα
Πως θα σε κάμω ταίρι μου
Όνειρο απόψε το ’δα…

Την καλημέρα σου ’φερα
Σε πήλινο φλιτζάνι
Να την επιούν τα χείλη σου
Η μέρα να γλυκάνει…

Μηδέ νερό μηδέ ψωμί
Στο στόμα μου δεν βάνω
Την καλημέρα αν δεν σου πω
Μιαν εμιλιά δεν βγάνω…

Για τα καλημέρα σου…

Con te partiro…

Για σένα… Εσύ ξέρεις…
Τραγουδισμένο από τον A.Bocelli…

CON TE PARTIRO
(E. Sartori – L.Quarantotto)

Quando sono solo
sogno all’orizzonte
e mancan le parole
si lo so che non c’e luce
in una stanza quando manca il sole
se non ci sei tu con me
Su le finestre
mostra a tutti il mio cuore
che hai acceso
chiudi dentro mela luce che
hai incontrato per strada

Con te partiro
paesi che non ho mai
veduto e vissuto con te
adesso si li vivro
Con te partiro
su navei per mari
che io lo so
no no non esistono piu
con te io li vivro

Quando sei lontana
sogno all’orizzonte
e mancan le parole
e io si lo soche sei con me con me
tu mia luna tu sei qui con me
mio sole tu sei qui con me
con me con me con me

Con te partiro
paesi che non ho mai
veduto e vissuto con te
adesso si li vivro
Con te partiro
che io lo so
no no non esistono
piu con te io li rivivro

Con te partiro
su navi per mari
che io lo so
no no non esistono piu
con te io li rivivro

Con te partiro
lo con te

Και η αγγλική του απόδοση…

I’LL GO WITH YOU

When I’m alone
I dream on the horizon
And words fail

Yes, I know there is no light
In a room where the sun is absent
If you are not with me
At the windows
Show everone my heart
Which you set alight
Enclose within me
The light you
Encountered on the street

I’ll go with you
To countries I never
Saw and shared with you
Now, yes, I shall experience them
I’ll go with you
On ships across seas
Which, I know,
No, no, exist no longer
With you I shall experience them

When you are far away
I dream on the horizon
And words fail
And yes, I know
That you are with me
You, my moon, are here with me
My sun, you are here with me
I’ll go with you
To countries I never
Saw and shared with you
Now, yes, I shall experience them
I’ll go with you
On ships across seas

Which, I know,
No, no, exist no longer
With you I shall experience them again
I’ll go with you
On ships across seas
Which, I know,
No, no, exist no longer
With you I shall experience them again
I’ll go with you
I with you

Ενα ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο…

Ηταν ένα Σαββατοκύριακο διαφορετικό από τα άλλα…
Υπέροχες ημέρες, ηλιόλουστες, γεμάτες ελπίδες για την έλευση του Καλοκαιριού…
Το μενού είχε απ’ όλα: κουλουράκια, ψαράκια και κρυολόγημα…
Ένα κρυολόγημα που με έκανε να παραμιλάω όλο το Σαββατοκύριακο και ιδιαίτερα την Κυριακή… Κατάφερα να ξεπαστρέψω τρία πακέτα χαρτομάντιλα μέσα σε 5 ώρες… Και συνειδητοποίησα, μετά από τόση χρήση, ότι πρέπει να είμαι ο μόνος άνθρωπος που τα χαρτομάντιλά του έχουν άρωμα καρπουζιού… Πάλι καλά που δεν είχαν και κουκούτσια…
Ευτυχώς βέβαια, που είχα καλή παρέα…
Εσένα και το ραδιόφωνο…
Εσένα στη σκέψη και το ραδιόφωνο στο αυτί…
Το ραδιόφωνο έπαιζε ακατάπαυστα Αλκίνοο Ιωαννίδη…

Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα ‘ναι όπως πρώτα
Ξημέρωσε πάλι

Ξυπνάω στο φως τα μάτια ανοίγω για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο
Ξημέρωσε πάλι

Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο
Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο κι από τ’ όνειρό μου ακούω καθάριο
Το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε

Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει
και τ’ όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει
Θα ‘μαι κοντά σου

Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς τη ψυχή μου
Με τα φτερά σου

Μα το πρωί χάνεσαι φεύγεις ανοίγω τα μάτια κι αμέσως πεθαίνεις
Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο κι από τ’ όνειρό μου ακούω καθάριο
Το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε…

Ευτυχώς, εσύ δεν ήσουν όνειρο… Ησουν εκεί δίπλα μου, όλη την ώρα…
Και ήταν ένα ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο στην ψυχή μου…
Σ’ευχαριστώ…

Μοιάζουμε…

Χαρισμένο στις ψυχές που δεν περίμεναν ποτέ να πέσει μία πέτρα στη λίμνη της ζωής τους…
Χαρισμένο στις ψυχές που νόμιζαν ότι η ζωή τους δεν θα είχε αναταράξεις…
Χαρισμένο στις ψυχές που θα ήθελαν να ζήσουν…
Ξέρουν αυτές…

Πες μου τι θες
δεν κυνηγάω πια σκιές
και με τρομάζουν οι αλλαγές
Δεν είναι η αγάπη
ένα παιχνίδι ασφαλές

Τέτοιες βραδιές
μπαίνουμε μέσα σε φωτιές
σ’ ένοχες σκέψεις μυστικές
λόγια κουβάρια
που τυλίγουν τις καρδιές

Άλλα λέω άλλα κάνω κι άλλα εννοώ
μια τολμάω να πεθάνω
μια σκοτώνω εγώ
Άλλα λες κι εσύ καρδιά μου
κι άλλα εννοείς
αν κοιτάξεις πιο βαθιά μου
μοιάζουμε θα δεις

Δύσκολα αφήνεσαι
δίνεις δε δίνεσαι
ας πλησιάσουμε
κι ας μην τρομάζουμε

Γίναμε καρδιά μου ίδιοι
μες το ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε, μοιάζουμε
Γίναμε καρδιά μου ίδιοι
μες το ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε πόσο μοιάζουμε

Τέτοιες βραδιές
τι λεν τα βλέμματά μας πες
που ‘ναι γεμάτα αστραπές
Δεν έχει η αγάπη
μόνο όψεις τρυφερές

Εγωισμοί
δειλές κι αμήχανες σκηνές
δικές μας άμυνες σκληρές
Δεν είναι η αγάπη
ένα παιχνίδι ασφαλές

(της αγαπημένης Ελεάνας Βραχάλη)

«Περί έρωτος»…

«… Ο καθένας μας λοιπόν είν’ ένα ημίτομον ανθρώπου, σχισμένος όπως είναι από ένας σε δύο, καθώς οι γλώσσες τα ψάρια. Και ζητεί διαρκώς ο καθένας το άλλο του ημίτομον….

…»Τι είν’ αυτό που ζητείτε, άνθρωποι, ο ένας από τον άλλον;
«Και αν εκείνοι δεν ήξεραν τι ν’ απαντήσουν, και τους ρωτούσε και πάλι:
«Θέλετε μήπως αυτό; να μείνετε μαζί ο ένας με τον άλλον όσον το δυνατόν περισσότερο, ώστε και νύκτα και ημέρα να μην αποχωρίζεσθε; Αν πράγματι αυτός είναι ο πόθος σας, τότε είμαι πρόθυμος να σας καλουπώσω και να σας σφυρηλατήσω σε ένα κομμάτι, ώστε από δύο να γίνετε αμέσως ένας, και όσον καιρό ζείτε, να ζείτε και οι δύο σας κοινή ζωή σαν ένας, και πάλι όταν πεθάνετε, εκεί κάτω στον Άδη ένας να είσθε και όχι δύο, σε ένα ταυτόχρονο θάνατο. Σκεφθείτε λοιπόν, αν αυτό είναι που ποθείτε, και αν θα μείνετε ευχαριστημένοι, αν τούτο πετύχετε».
Μόλις ακούσει αυτά, ούτε ένας – είμαστε βέβαιοι – δεν θα έλεγε όχι, ούτε θα εκδήλωνε άλλη επιθυμία. Αντίθετα θα πίστευε, πως άκουσε απαράλλακτα ό,τι τόσο καιρό τώρα ποθούσε, να ενωθεί και να συγχωνευθεί με τον αγαπημένο του, ώστε να γίνουν ένας αντί δύο.
Η αιτία τούτου είναι, ότι αυτή ήταν η πρωταρχική φύση και ότι κάποτε ήμασταν ολόκληροι. Του ολοκλήρου λοιπόν ο πόθος και η ορμή έχει τ’ όνομα έρως…»

(απόσπασμα από το «Συμπόσιο» ή «Περί έρωτος» του Πλάτωνα)

Τυχεροί λοιπόν αυτοί που στο δρόμο τους βρήκαν το πραγματικό άλλο τους μισό…

Blogάρετε;

Εσείς blogάρετε γιατί:
1. θέλω να εκφράζομαι ελεύθερα χωρίς να με αναγνωρίζει κανένας
2. θέλω να κριτικάρω ότι γουστάρω και να κρύβομαι στην ανωνυμία μου
3. είμαι ποιητής/συγγραφέας και κανένας εκδοτικός οίκος δεν μου γούσταρε
4. είμαι ποιητής/συγγραφέας και κανένας εκδοτικός οίκος δεν μου έδινε σημασία
5. μελετώ τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα
6. αγάπησα πολύ και λάθος άτομα
7. είμαι μία ελεύθερη ψυχή κλεισμένη σε λάθος σώμα
8. όταν ήμουν μικρός/-ή με είχανε φτυμένο και τώρα παίρνω το αίμα μου πίσω
9. μικρός/-ή ήθελα να γίνω παπάς να εξομολογώ και δεν μπόρεσα και τώρα ήρθα στα ίσα μου
10. γιατί το κάνει και ο φίλος μου
11. γιατί μου το είπε ο μπαμπάς μου που γνωρίζει πολύ κόσμο
12. είμαι Παναθηναϊκός/Ολυμπιακός/ΑΕΚ και είμαι πολύ πικραμένος
13. είμαι ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΚΚΕ/ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και είμαι πολύ πικραμένος
14. έχει πολύ πλάκα
15. γουστάρω να γνωρίζω κι’ άλλους πειραγμένους όπως είμαι εγώ
16. έτσι γουστάρω, λογαριασμό θα σου δώσω;
17. δεν ξέρω / δεν απαντώ
18. …… (ελεύθερη επιλογή)

Απαντήστε και δεν θα χάσετε… Πλούσια δώρα… Για περάστε, για θαυμάστε…