Ονειρο και οπτασία…

Καλημέρα…
Περπατώντας στη βροχή, χθες το απόγευμα, έπεσε το μάτι μου σε ένα τοίχο ο οποίος είχε γραμμένο επάνω του το ακόλουθο ποίημα…
Το διάβασα και επειδή μου θύμισε παλιές εικόνες, αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας…

Αν ήσουν όνειρο της νύχτας,
Θα έπρεπε να είχες φύγει

Αν ήσουν οπτασία της ερήμου
Θα έπρεπε να είχες διαλυθεί

Εσύ όμως είσαι εδώ
Όνειρο και οπτασία μαζί

Παρουσία καθημερινή
Στη ψυχή και την καρδιά μου

Ανάμεσα στα όνειρα και τις οπτασίες μου
Ανάμεσα στη ζωή και στην απουσία μου

Όμως εσύ είσαι μακριά
Μακριά από κάθετι δικό μου
Δικό μου και δικό σου
Χαρισμένο και κερδισμένο

Καλημέρα σας…

Advertisements

58 comments on “Ονειρο και οπτασία…

  1. Καλά βρε ‘συ…!
    Δεν χρειάζεται να ζητάς και συγγνώμη…!
    Δεν είναι περίεργο…? Τι μπορείς να δεις σε ένα μικρό κομμάτι τοίχου?
    Δεν είναι σαν μέρος μιας ιστορίας, που νιώθεις πως συμμετέχεις?
    Αρκεί να αποφεύγεται η ασχήμια…

  2. Θα έλεγα η ζωή μας όλη είναι μία πόλη…
    Ή έστω μία γειτονιά…
    Είναι σε πολλά επίπεδα…
    Και πολυ-διάστατη…

    …Μπορεί να είσαι κάπου και μία πολυκατοικία να κόβει το ήλιο και τη θέα… μπορεί να είσαι αλλού και η θέα να είναι μαγευτική…

    …Τα αποτυπώματα σε ένα τοίχο είναι οι μνήμες… Είναι τα αποτυπώματα που αφήνουν οι άνθρωποι που περνούν από την ζωή σου…

    …Είναι οι δρόμοι που διαλέγεις να ακολουθήσεις… είναι οι αποφάσεις… είναι οι διαφορετικές διαδρομές…

    Είναι η αλήθεια και το ψέμα…

  3. η sister κατι πρεπει να εχει μαγειρεψει…

    κατι σε μωβ ή καφε…

    θα σε γελασω….

    αδελφουλινι μου, ποτε δεν ησουν εσυ ο στοκος της οικογενειας..

    Αυτος ηταν ο ξαδελφος μας ο Ιουδας…

  4. και τι καλύτερο από το σα κοιτά ένας τοίχος με τα μάτια ενός ποιήματος; έτσι και αλλιώς οι περισσότεροι τοίχοι είναι πια τυφλοί. Παράξενο…σήμερα έγραφα για την Ποίηση και την ανάγκη να βγει έξω…Καλημέρα Γιώργο.

  5. @vasiliki
    έχουμε μεγάλους… νομίζεις ότι το κατάλαβε;;;
    @δυων ανατελλων
    καλημέρα… ωραίοι τοίχοι, έτσι;;;
    @alombar
    χρησιμοποιώ την «καλημέρα» όπως τη χρησιμοποιούσαμε κάποτε, όταν όλοι στο δρόμο σου έλεγαν καλημέρα, είτε σε ήξεραν είτε όχι…
    @anarchitect
    στα κτίρια που θα σχεδιάζεις, εφάρμοσέ το… κάνε την επανάσταση…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s