Κοντυλιές της αυγής…

Ανοιξιάτικη Τετάρτη, Μεγάλη Τετάρτη, οδηγώντας προς το γραφείο…
Χωρίς ιδιαίτερη κίνηση… Με καλύτερη διάθεση από χθες, ομολογουμένως…
Μιλάμε στο τηλέφωνο και σε ακούω να γελάς…
Σου λέω πόσο πολύ μου λείπεις…
Στο cd του αυτοκινήτου Παντελής Θαλασσινός και «Κοντυλιές της Αυγής»…
Της δικής μας αυγής… Στις χαρίζω…

Ροδοκοκκίνισε η αυγή
Ημέρα να περάσει
Άνοιξε το παράθυρο
Στη γειτονιά να λιάσει…

Την καλημέρα σου ‘φερα
Σ’ ένα ματσάκι ρόδα
Πως θα σε κάμω ταίρι μου
Όνειρο απόψε το ’δα…

Την καλημέρα σου ’φερα
Σε πήλινο φλιτζάνι
Να την επιούν τα χείλη σου
Η μέρα να γλυκάνει…

Μηδέ νερό μηδέ ψωμί
Στο στόμα μου δεν βάνω
Την καλημέρα αν δεν σου πω
Μιαν εμιλιά δεν βγάνω…

Για τα καλημέρα σου…