Μη ρωτάτε γιατί πίνω…

Εχθές το βράδυ μιλήσαμε…
Δεν ακουγόσουν καθόλου καλά…
Και λογικό… Είχα κάνει πάλι λάθος…
Πάλι σε πλήγωσα…
Πάλι σε έφερα στα όρια του να μου κλείσεις το τηλέφωνο και να σηκωθείς να φύγεις…
Δεν θα σε κατηγορούσα…
Εξάλλου, τι φταις εσύ για τις δικές μου εμμονές και σκιές…
Πήρα τη vodka παρέα…
Λίγος πάγος, λίγο bitter lemon…
Και το ράδιο να παίζει πενιές…
Γιατί ο νταλκάς χωρίς πενιά δεν αξίζει, που λέει και η αδερφή μου…
Κι’ αν το τραγούδι μιλούσε για κάποιον που πίνουν στην υγειά του, εγώ έπινα για σένα…

«Μη ρωτάτε γιατί πίνω
Πίνω απόψε στην υγειά του
Για ό,τι πρόλαβα να ζήσω
Λίγο μεσ’ στην αγκαλιά του…
»

Και έπινα, και έπινα…