Οι τοίχοι…

Έπρεπε να ξέρω, ως μηχανικός, ότι οι τοίχοι είναι σκληρά πράγματα…
Ιδιαίτερα, τοίχοι οι οποίοι χτίστηκαν πριν από 20 χρόνια και ακόμη στέκουν…
Πως είχα την εντύπωση πως θα μπορούσα να τους ρίξω μόνο με ένα φύσημα;;; Με μία καινούργια πνοή… Πως έσφαλα τόσο;;;
Ετρεξα καταπάνω τους με ιλιγγιώδη ταχύτητα…
Φύσηξα…
Δεν έπεσαν…
Και χτύπησα με όλη μου τη δύναμη επάνω τους…
Και νίκησαν αυτοί…
Όπως νικάνε πάντα οι τοίχοι… Με ζημιές, αλλά γεροί στη θέση τους…
Και ‘γω μαζεύω τα συντρίμμια μου και ξαναπροσπαθώ…
Που ξέρεις;;;
Μπορεί η νέα πνοή να βρει το αδύνατο σημείο τους και να πέσουν…
Ποιος ξέρει;;;