Αγκαλιά κι αντάμα…


Ένα ακόμη από εκείνα τα πρωινά που η διάθεση έχει πιάσει πάτο…
Έχω ξυπνήσει από τις 7.30’…
Με κινήσεις νωχελικές και ίδιες όπως κάθε μέρα, έχω πλυθεί, ντυθεί και έχω κατέβει στο αυτοκίνητο για να πάω στο γραφείο…
Κάπου στο ενδιάμεσο, έχουμε μιλήσει…
Τυπικές κουβέντες, μιας και δεν μας βγαίνει τίποτε καλύτερο… Απόρροια του χθεσινοβραδινού μας καυγά…
Στο δρόμο ξεχύνονται αυτοκίνητα με οδηγούς μουτρωμένες φάτσες…
Μισοκοιμούνται, μισοβαριούνται, τσαντίζονται με την ύπαρξη του άλλου οδηγού…
Χτυπάει το τηλέφωνο… Είσαι εσύ… Θέλεις απλά να με ακούσεις… Και ’γω ήθελα να σε ακούσω, αλλά είμαι πιο εγωιστής από εσένα…
Φτάνω γραφείο… Παρκάρω στο υπόγειο parking της εταιρείας και παίρνω το ασανσέρ να ανέβω στον όροφό μου…
Στους ενδιάμεσους ορόφους, συνάδελφοι μπαίνουν… Τυπική η καλημέρα, πιο πολύ για τα μάτια του κόσμου και για την ανατροφή μας…
Μπαίνοντας στο γραφείο, αφήνω την τσάντα μου και παραγγέλνω καφέ… Επιμένω να τονίζω ότι τον θέλω με πολύ γάλα, υπερβολικά θα έλεγα, αλλά όπως πάντα, θα τον φτιάξουν όπως θέλουν αυτές…
Ανοίγω τον υπολογιστή και ξεκινάω…
Μία ακόμη εργασιακή ημέρα ξεκινάει…
Δεν μπορώ να δουλέψω…
Ψάχνω να σε βρω…
Να σε ακούσω…
Ο εγωισμός μου υποχωρεί για να χωρέσει εσένα…
Τα καταφέρνω…
Δημιουργούμε μία εύθυμη διάθεση για να ξανάρθουμε στα ίσια μας…
Δεν το προσπερνάμε…
Θα το συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή…
Θα το συζητήσουμε όμως…
Δεν αφήνουμε οτιδήποτε να πληγώνει την σχέση μας μακροπρόθεσμα…
Ότι μας πληγώνει, είναι στιγμιαίο…
Ευτυχώς, αυτό το έχουμε καταφέρει…
Κανονίζουμε έξοδο το βράδυ…
Στο γνωστό μεζεδοπωλείο, με τα ρεμπέτικα και το καλό κρασί…
Εκεί θα ξεσπάσουμε τον πόνο και την πίκρα μας…
Ψυχοθεραπεία ή αποθεραπεία;;;
Όπως θέλεις το λες…
Αρκεί που θα γίνει…
Και θα γίνει και από τους δυό μας…
Μαζί θα τραγουδήσουμε και θα τα πιούμε…
Το βράδυ λοιπόν κοριτσάκι μου…
Το βράδυ…
Στις καρέκλες του ρεμπετάδικου, αγκαλιά κι αντάμα…
Αγκαλιά κι αντάμα…

(“The Kiss” by Auguste Rodin)

Advertisements

4 comments on “Αγκαλιά κι αντάμα…

  1. «Ο εγωισμός μου υποχωρεί για να χωρέσει εσένα…»
    Ερωτευμενάκι μου, έτσι πρέπει να κάνεις πάντα
    Σε διάβαζα και σκεφτόμουν πόσο καλό είναι που μπορεί να το κανει
    και η αγαπημένη σου. Μερικές φορές, τουλάχιστον για εμένα και έχω την εντύπωση ότι για εσένα ισχύει,
    τις πρώτες ώρες μας μιας κρίσης είναι πιο εύκολο να εκφρασουμε γράφοντας την ψυχική μας κατάσταση παρά πρόσωπο με πρόσωπο.
    Εύχομαι να κυλήσουν όλα ήρεμα και να το λύσετε το θέμα

  2. Συμβαίνει και το γνωρίζεις.
    Πάντα.

    Κι είναι για να δυναμώσει η σχέση.
    Για να δούμε μέσα μας.
    Να μάθουμε.
    Να προχωρήσουμε πιο γεμάτοι, με βήματα σταθερά και χέρια ενωμένα.

    Εκεί μετριέται της αγάπης το βάθος.
    Στα ραγίσματα τα καθημερινά.
    Κι εκεί ατσαλώνει!

  3. καλησπέρα μας…

    @αλεξάνδρα
    χαίρομαι που συμφωνείς…

    @συννεφούλα
    ξέρεις, κάθε σχέση στηρίζεται σε αμοιβαίες υποχωρήσεις…
    ακόμα και σ’αυτόν τον τομέα πρέπει να υπάρχει ‘προσφορά’ και από τα δύο μέρη…
    αλλιώς, δεν νοείται σχέση…

    @καπετάνισσα
    αν και πολλές φορές αφήνει σημάδι, συνήθως δυναμώνει…
    και είναι σημαντικό να υπάρχει η σωστή ‘κόλλα’…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s