Χρώματα…


Σήμερα, σκεφτόμουν τα χρώματα…
Τα χρώματα της ζωής μου…
Το μπλε, το κόκκινο, το μαύρο, το άσπρο…
Έντονα ή απαλά…
Ανάλογα με την διάθεση…
Ανάλογα με την περίπτωση…
Σκεφτόμουν, τι χρώμα να δώσω στις στιγμές μου…
Σε στιγμές είτε με εσένα, είτε χωρίς εσένα…
Σκεφτόμουν, τι χρώμα να δώσω στα όνειρά μου…
Όνειρα γλυκά, όνειρα αγωνιώδη, όνειρα εφιάλτες…
Σκεφτόμουν, τι χρώμα να δώσω στις προσδοκίες μου…
Προσδοκίες για κοινή ζωή, προσδοκίες για ζωή…
Χρωμάτισα τα μάτια μου, το βλέμμα μου…
Και ξέρεις…
Μέσα σε όλα αυτά τα χρώματα, βρέθηκε ένας συνδυασμός από αυτά που έδενε με τα μάτια μου και έδινε ουσία στις σκέψεις μου…
Ήταν τα χρώματά σου…
Ήταν τα χρώματα που έχω στολίσει την όψη σου…
Ήταν τα χρώματα της ζωής μας…
Και μου άρεσαν…
Και τα δέχτηκα…
Και τα αποδέχτηκα…
Κάπου διάβασα, ότι η ζωή δεν βγαίνει με συνταγές…
Δίκιο…
Όμως, κανένας δεν μίλησε ότι δεν βγαίνει με χρώματα…
Έτσι λοιπόν και ‘γω, την χρωματίζω…
Για να μπορώ να φωτιστώ από τα χρώματά της…
Για να μπορώ να την σκουρύνω ή να την ανοίξω…
Όταν την έχεις χρωματίσει, μπορείς να πειραματιστείς με τις αποχρώσεις…
Όταν την έχεις ασπρόμαυρη, μόνο να αλλάζεις τους τόνους στο γκρι σου μπορείς…
Τίποτε άλλο…
Και αν ήταν το γκρι να ήταν το χρώμα που ταιριάζει στους ανθρώπους, σίγουρα ο κόσμος θα ήταν ασπρόμαυρος…

(‘Incidents of Colours and Plains’ by Romolo Romani)

Advertisements

8 comments on “Χρώματα…

  1. ασχετο…
    μεγαλη οπτικη απατη ειναι τα χρωματα, ομως…
    ειναι απλα μηκη κυματος…
    ομορφα τα κανουν τα δικα μας ματια, το δικο μας μυαλο…

    παντως εσενα σου ευχομαι μαζι με το αστερακι σου να βλεπετε παντα τα πιο ομορφα χρωματα…
    τα χρωματα της ζωης σας…

  2. Τη ζωή τη βλέπουμε όλοι χρωματιστή.
    Με διαφορές μεγάλες σε ένταση κι απόχρωση, αλλά… χρώματα θωρούμε τριγύρω!

    Ο κίνδυνος είναι να την βλέπουμε μονόχρωμη.
    Και να πιστεύουμε ότι το δικό μας, είναι το μόνο χρώμα!

    Για την αγάπη σας, όλα τα χρώματα της ίριδας!

  3. καλημέρα μας…

    @αγαπημένη μου
    ευχαριστούμε πολύ, εγώ και το αστεράκι μου, για τις ευχές σου…
    και χαίρομαι που το μυαλό μου μπορεί και βλέπει όμορφα χρώματα εκεί που δεν υπάρχουν…

    @γυριστρούλα
    είδες τα μεγάλα πνεύματα;;;
    ευχαριστούμε πολύ…
    και ανταποδίδουμε…

    @τρελλή του φεγγαριού
    ανταποδίδουμε με χρωματιστά…

    @καπετάνισσα
    αυτό πιστεύω και ‘γω…
    ακριβώς έτσι…
    είναι μεγάλο λάθος να θέλεις να δημιουργείς μόνο μονόχρωμα σύμπαντα…

    @αλεξάνδρα
    ωραία η ερμηνεία σου…
    το κόκκινο αγαπημένο…
    το ροζ πολλές φορές πονάει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s