Το μύρο…


Άφησα τη ζωή μου,
Να στάξει στα χέρια σου,
Σαν πανάκριβο μύρο,
Δοσμένο από θεούς,
Μυρισμένο από ανθρώπους,
Λατρεμένο από αισθήσεις…

Και το μόνο που έκανες,
Ήταν να απλώσεις χέρια,
Να μαζέψεις το πολύτιμο υγρό,
Να μην αφήσεις στάλα να πάει χαμένη,
Και μετά να το κλείσεις σε ένα μπουκαλάκι,
Για να μυρίζεις μόνο εσύ,
Για να μοσχοβολάς μόνο εσύ…

Πέρναγαν τα χρόνια,
Το μύρο έμενε κλεισμένο…

Πέρασαν τα χρόνια,
Το μύρο χάλασε,
Και μούχλιασε…

Πέρασαν τα χρόνια,
Και πέταξες το μύρο,
Και έψαξες για άλλο άρωμα,
Και βρήκες άλλο μπουκαλάκι…

(‘Perfume Pearls’ by Trish Biddle)