Λανθάνον σκηνικό…


Είμαι μόνος…
Το σπίτι άδειο…
Εσύ πουθενά…
Φωνάζω το όνομά σου…
Η ηχώ της φωνής μου, χτυπάει στους τοίχους, στα τζάμια, στα έπιπλα…
Γυρίζει πίσω σε μένα…
Με χτυπάει με δύναμη…
Δεν ξέρω αν πονά περισσότερο το χτύπημα ή η απουσία σου…
Μου έλεγες ότι πρέπει να την συνηθίσω…
Μου έλεγες ότι δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά…
Φωνάζω δυνατότερα το όνομά σου…
Για να πάρω μεγαλύτερο πόνο από το χτύπημα του αντίλαλου…
Πλημμυρίζουν τ’ αυτιά μου και το μυαλό μου από το όνομά σου…
Χαίρονται που πονάνε για σένα, έχοντας το όνομά σου εισβολέα μέσα τους…
Ερμηνεύω τις σκέψεις μου και σε όλες βρίσκεσαι εσύ…
Ψεκάζω το χώρο με το άρωμα που σου αρέσει…
Δημιουργώ τεχνητές αναπνοές από την μυρωδιά σου…
Η ακοή μου, έχει εσένα…
Η όσφρησή μου, έχει εσένα…
Κλείνω τα μάτια, για να κοροϊδέψω την όραση…
Σφίγγω τα χέρια, για να παραπλανήσω την αφή…
Την γεύση δεν μπορώ να την κοροϊδέψω, δυστυχώς…
Θέλει απτές αισθητήριες κενώσεις…
Το λανθάνον σκηνικό της παρουσίας σου, παραμένει λανθάνον…
Καλύτερα, σκέφτομαι…
Έτσι, μου λείπεις περισσότερο…
Έτσι, σε χρειάζομαι περισσότερο…

(‘Echo’ by T. C. Jackson)

Advertisements

16 comments on “Λανθάνον σκηνικό…

  1. Nα μου λείπει η απουσία σου;
    Δεν έρχεται μαζί μου την αφήνω σπίτι.
    Όρος ρητός της αλλαγής να μην ακολουθήσει…

    απόσπασμα απο το
    Mονόκλινο σύμπτωμα της Κική Δημουλά

    δεν βρηκα κατι καλυτερο Γιωργο για να πω και ετσι εγραψα αυτο της αγαπημενης Δημουλα… ισως ειναι σκληρο αλλα ολα ειναι σκληρα σε μια ‘αλλαγη’… δυστυχως…

  2. καλησπέρα…

    @λύσιππος
    σιωπή…

    @καπετάνισσα
    απουσία και μοναξιά…
    πάνε παρέα…

    @αγκαλιασμένη με το φεγγάρι
    ώρες-ώρες, δεν αντέχεται…
    και πονάει…

    @αργυρένια
    σ’ευχαριστώ…

    @πυθία
    ανταποδίδω…

    @ανατολή
    δρόμοι ίδιοι,
    περπατημένοι με το ίδιο βήμα…

    @συννεφούλα
    φτάνει που το διάβασες…
    σ’ευχαριστώ πολύ…

    @αγαπημένη μου
    ναι…
    οι ‘αλλαγές’ είναι παράξενες…
    το ζητούμενο είναι να μην τις απορρίψεις…

    @ιουλία
    σ’ευχαριστώ…

    @αλεξάνδρα
    λες;;;
    το πιστεύω και ‘γω…

  3. Ερωτευμενάκι μου,
    προσπαθώ από το πρωί που το διάβασα να γράψω κάτι
    να αφήσω τις σκέψεις μου στο ηλεκτρονικό χαρτάκι που έχω μπροστά μου
    μπαίνω – το ξαναδιαβάζω, βγαίνω – το σκέφτομαι

    Ίσως επιστρέψω…
    Καλημέρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s