Το άγαλμα της πλατείας…

Το άγαλμα της πλατείας μας… Έστεκε πάντα εκεί… Χειμώνες, καλοκαίρια, με κρύα και ζέστες, μέρα και βράδυ… Εκεί… Να περιμένει τα παιδιά της γειτονιάς να παίξουν στα πόδια του… Τα ερωτευμένα ζευγαράκια να φιληθούν στο πλάι του… Τους ηλικιωμένους να αφηγούνται ιστορίες περασμένων χρόνων στο παγκάκι απέναντί του… Και ποτέ δεν χάλαγε χατίρι… Σημείο αναφοράς…