Παιχνίδια σκέψεων…


Όλα μαρτυρούν εσένα ‘εν τη απουσία σου’…

‘Σ’ όλους τους τοίχους απόψε ντουφεκίζεται η ζωή’

Ρούχα κρεμασμένα στην ντουλάπα, παπούτσια αφημένα κάτω από το κρεβάτι, βιβλία ξεχασμένα στο κομοδίνο…
Όπου κι’ αν γυρίσω, εσύ…
Ολόγυρα εσύ…

‘Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή’

Δεν κουράστηκες να είσαι παντού;;;
Δεν βαρέθηκες να σε θωρώ χωρίς να είσαι μπροστά μου;;;
Δεν ταλαιπώρησες αρκετά την νόησή μου;;;

‘Μισώ τα μάτια μου που πια δεν καθρεφτίζουν το χαμόγελό σου’

Πόσο ακόμη θα στέκεσαι αμίλητη και απούσα;;;
Πόσο ακόμη θα τυραννάς τη ζωή μου με το ‘ωσεί παρόν’;;;
Ευτυχώς, το άρωμά σου έχει αρχίσει να φθίνει…
Τουλάχιστον, αναπνέω χωρίς την ανάγκη σου…
Αναπνέω;;;

‘Σ’ αναζητάω
Σαν τον τυφλό που ψάχνει να βρει το πόμολο της πόρτας
Σ’ ένα σπίτι που ‘πιασε φωτιά’

(οι σκέψεις μου ‘διανθίστηκαν’ από στίχους του μεγάλου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη)

(‘Watery Hollow I’ by Laurie Maitland)

Advertisements

10 comments on “Παιχνίδια σκέψεων…

  1. στην πιο μικρη στιγμη μαζι σου,εζησα ολη τη ζωη..αν δεν ηταν αυτος..ακομη θα πιστευα πως καποια πραγματα συμβαινουν μονο στον κινηματογραφο..!!
    ναι..κι εγω βλεπω μια διαφορα στις σκεψεις σου..ελπιζω να ειναι μονο μια αλλη σκηνοθετικη οπτικη γωνια..
    καλησπερα..!!

  2. While my Guital gently weeps. Έξοχο. Έξοχο.
    Γιώργο, έχει συμβεί κάτι? Τα κείμενά σου είναι πολύ «λυπημένα» τελευταία.
    Αρχικά εύχομαι να μην είναι τίποτα, όμως άν είναι κάτι εύχομαι να΄ναι περαστικό.
    Και ξέρεις. Γι΄αυτό είμαστε εμείς εδώ…..
    Για να μπορείς να μιλάς.
    Φιλικά

  3. τελικά μ αρέσει πάρα πολύ να βλέπω «απρόσμενα» σχόλια της λιβάνα.
    Γιώργο όταν σου γραφα άλλαξε ο τρόπος γραφής σου δεν εννοούσα δεν είναι καλός…
    Δεν μπορώ να καταλάβω πια τί συμβαίνει.
    καλημέρα σου

  4. καλησπέρα και καλή εβδομάδα…

    @μπλε σμαρτούλη
    σ’ευχαριστώ πολύ…
    να’σαι καλά…
    το φεγγάρι μπορεί να φταίει…
    δεν ξέρω…

    @αγαπημένη μου
    είμαι πολύ ‘μικρός’ για το μέγεθος του κου Λειβαδίτη…
    σ’ευχαριστώ πάντως…

    @δεσποσύνη
    σ’ευχαριστώ για την σκέψη…
    να’σαι καλά…

    @livana
    θα παλέψω ακόμη κι’αν το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο;;;
    λίγο πεσιμιστικό δεν ακούγεται;;;
    τουλάχιστον, ο αγώνας θα είναι καλός…

    @στοιχειώδη
    χαίρε και σε σένα…

    @πυθία
    και την δική μου…

    @αγκαλιασμένη με το φεγγάρι
    στη ζωή ‘παίζονται’ τα πιο φανταστικά σενάρια…
    πολλές φορές, μας εκπλήσει με τις ανατροπές της…
    είπαμε, το φεγγάρι φταίει…

    @ανώνυμη/-ος
    θα συμφωνήσω για τα σχόλια της livana…
    όσο για τα κείμενα, έχουν άμεση σχέση με την προσωπική μου διάθεση…
    σ’ευχαριστώ…

    @δελφίνι
    σ’ευχαριστώ για το ενδιαφέρον…
    να’σαι καλά…

    καλησπέρα σας και πάλι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s