Αψέντι…

absinthe-robette-by-privat-livemont.jpegΚοίταξε το ρολόι του…
Είχε ήδη φτάσει πέντε το απόγευμα…
Αποχαιρέτησε τους συναδέλφους του και κατέβηκε στο αυτοκίνητό του…
Έβαλε μπροστά και οδήγησε για την έξοδο του χώρου σταθμεύσεως…
Για πρώτη φορά, δεν έκανε την ενστικτώδη κίνηση να ανοίξει το ραδιόφωνο…
Δεν ήθελε άλλους θορύβους γύρω του…
Του έφτανε ο θόρυβος του μυαλού του, καθώς σκεφτόταν…
Ανέβηκε την Βασιλίσσης Σοφίας, πήρε την Κηφισίας και κατευθύνθηκε προς Φιλοθέη…
Είχε κίνηση, αλλά δεν τον ένοιαζε…
Δεν βιαζόταν…
Είχε όλο τον καιρό μπροστά του…
Δεν βιαζόταν…

‘Θα ανέβεις το απόγευμα, που θα λείπω, να πάρεις τα πράγματά σου. Δεν θέλω να συναντηθούμε. Μην ξεχάσεις να αφήσεις τα κλειδιά κάτω από το πατάκι της εισόδου, καθώς θα φεύγεις. Και μην ξεχάσεις να κλειδώσεις’…

Έφτασε στο ύψος της γέφυρας στα Σίδερα Χαλανδρίου και έστριψε αριστερά προς Φιλοθέη…
Βρήκε να παρκάρει εύκολα…
Θα του έλειπε αυτή η ευκολία στο παρκάρισμα…
Είχε ξεσυνηθίσει τους ασφυκτικά γεμάτους δρόμους του Παγκρατίου, δύο χρόνια τώρα που έμενε μαζί της…
Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς την είσοδο της πολυκατοικίας…
Του άρεσε αυτή η είσοδος…
Είχε χαρακτήρα, όπως συνήθιζε να λέει…
Αυτή, γέλαγε πάντα όταν τον άκουγε να δίνει χαρακτήρα στην είσοδο…
Της φαινόταν αδιανόητο, ένα άψυχο αντικείμενο να είχε χαρακτήρα…

‘Τα εσώρουχά σου, τα έχω βάλει σε μία σακούλα. Θα την βρεις μέσα στο υπνοδωμάτιο. Τα παντελόνια και τα πουκάμισά σου, είναι στην ντουλάπα. Στα έχω πλύνει και σιδερώσει όλα. Να μην πει και η μάνα σου ότι είμαι ανοικοκύρευτη’…

Άνοιξε την εξώπορτα του διαμερίσματος…
Μπήκε μέσα προσεκτικά…
Αφουγκράστηκε το περιβάλλον…
Ησυχία, ερημιά, ψύχρα…
Εισήλθε…
Τον πλημμύρισε το άρωμά της…
Πάντα το έβαζε σε μεγάλες ποσότητες για να ‘αφήνει τα ίχνη της στο χώρο’…
Άναψε το φως…
Το σκηνικό, ίδιο και απαράλλαχτο…
Μια μικρή λεπτομέρεια, έκανε τη διαφορά…
Οι φωτογραφίες του δεν υπήρχαν στις συνηθισμένες θέσεις τους…
Δεν υπήρχαν πουθενά…

‘Τα προσωπικά σου αντικείμενα (φωτογραφίες, αναπτήρες, στυλό, βιβλία) τα έχω τοποθετήσει σε μία κούτα, μέσα στην αποθήκη. Μην ξεχάσεις να τα πάρεις και ξαναέρχεσαι. Δεν θα στα δώσω. Και μην πιστέψεις ότι έχω κρατήσει κάτι για ενθύμιο. Δεν έχω κρατήσει τίποτα’…

Πήγε στο υπνοδωμάτιο…
Βρήκε την σακούλα…
Το κορμί του άδειαζε από κάθε ίχνος ζεστασιάς, από κάθε ίχνος ζωής…
Άνοιξε την ντουλάπα…
Ξεκρέμασε τις κρεμάστρες με τα ρούχα του…
Το κορμί του άδειαζε από κάθε ίχνος ζεστασιάς, από κάθε ίχνος ζωής …
Πήγε στην μικρή αποθήκη…
Βρήκε την κούτα…
Το κορμί του άδειαζε από κάθε ίχνος ζεστασιάς, από κάθε ίχνος ζωής …
Τα οδήγησε στην εξώπορτα…
Επανακτούσε τα κεκτημένα με χρήματα για να εξισορροπήσει τα χαμένα από τη ζωή του…

‘Δεν θέλω να με ξαναπάρεις τηλέφωνο. Δεν θέλω να με ξαναενοχλήσεις. Δεν θέλω. Το καταλαβαίνεις; Άσε με να συνεχίσω τη ζωή μου. Άσε με’…

Ένοιωθε ότι τελείωσε…
Άδειασε τη ζωή του από το σπίτι της…
Ολοκληρωτικά…
Έριξε μια ματιά στο χώρο…
Αποχαιρετιστήρια…
Το μάτι του, έπεσε επάνω σε ένα πράσινο μπουκάλι…
‘ΑΨΕΝΤΙ’…
Πήρε ένα μικρό ποτηράκι, ένα κουταλάκι και ένα κύβο ζάχαρη…
Τελετουργικά, ετοίμασε το τελευταίο του ποτό σε κείνο το σπίτι…
Έβαλε στο ποτήρι μία δόση αψέντι, τοποθέτησε τον κύβο ζάχαρης επάνω στο κουταλάκι και το κουταλάκι το στήριξε στην κορυφή του ποτηριού…
Συμπλήρωσε αργά-αργά παγωμένο νερό, ρίχνοντάς το επάνω στη ζάχαρη…
Το οδήγησε στο στόμα του και το ήπιε μονορούφι…
Το ποτήρι, το πέταξε στον τοίχο και έσπασε…
‘Για το κακό μάτι’…

(‘Absinthe Robette’ by Privat Livemont)

Advertisements

13 comments on “Αψέντι…

  1. Σε λάθος πόστ έβαλα το κόμεντ μου.
    Το προηγούμενο κόμεντ πήγαινε στο «νέο σπίτι».
    Για δώ, αυτό που έχω να πώ είναι:
    Συγκινητικό κείμενο
    Υπέροχα δοσμένα συναισθήματα
    Τα συναισθήματα που μου «έβγαλε»:
    Κρίμα να χάνονται αγάπες…..
    Πονάει πολύ όταν αδειάζει το σώμα από κάθε ίχνος ζεστασιάς, από κάθε ίχνος ζωής.

  2. σε ψάχνω στα λινκς μου τόσο καιρό…
    σήμερα σκέφτηκα να πατήσω επάνω στο όνομά σου στα κομεντς.
    Καλορίζικος!!!
    Εχω διάβασμα βλέπω…

    Σπάω ρόδι – όχι ποτήρι – έτσι για το γούρι!!!

  3. καλησπέρα…

    @σμαρτούλα
    σ’ευχαριστώ πολύ…
    ήρθα σε ωραιότερο ‘σπιτικό’…

    @αγαπημένη μου
    χάρισμά του…
    συναίσθημα δυνατό κι’ αυτός…

    @ναταλία
    εκείνο άφησε σημάδι φανερό…
    το ‘σπάσιμο’ μέσα του, σημάδι αγιάτρευτο…

    @σμαρτούλα
    δεν πειράζει…
    όλα καλοδεχούμενα…
    σ’ευχαριστώ πολύ…
    χαίρομαι που σου ‘έβγαλε’ συναίσθημα…
    έστω και πόνου…

    @ελληνίδα
    αναγέννηση από την τέφρα…
    αρκεί, να υπάρχει σπίθα να δώσει φωτιά…

    @δελφινοκόριτσο
    να’σαι καλά…
    θα συμφωνήσω…

    @αγκαλιασμένη με το φεγγάρι
    αρκεί να είσαι καλά με τον εαυτό σου…
    αρκεί να τα έχεις βρει μαζί του…
    σ’ευχαριστώ…

    @ιουλία
    να’σαι καλά…
    σ’ευχαριστώ…

    @όλη της η ζωή
    για το γούρι…
    σ’ευχαριστώ…

    @μικρή μαρίκα
    και σένα;;;
    είναι αβάσταχτη η στασιμότητα…

  4. sorry pou diakopro alla epsaxna to apsenti ena magazi pou einai sto xalandri kai me evgale se auto to keimeno to diavasa pistevontas oti einai kati diafimistiko kai pira ta 3
    to lew ksera giati mou spase ta @@ mpalakia sto telos na min do auto pou psaxnw pou sto mpiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiip einai to magazi auto kai giati stin euresi gia to magazi me petaei edw?????? grrrr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s