Θέατρο σκιών…

black-and-white-theater-masks-by-howard-sokol.jpegΞάπλωσε στο κρεβάτι του να κοιμηθεί…
Διαδικασία επίπονη και χρονοβόρα τον τελευταίο καιρό…
Λες και το σώμα του αρνιόταν να ξεκουραστεί από τον κάματο της ημέρας…
Κάπου είχε ακούσει ότι ο ύπνος είναι ένα ‘ξεγέλασμα του θανάτου’…
Το μυαλό του, μάλλον, αρνιόταν να παίξει το ρόλο του ψεύτη…
Κοίταξε τον τοίχο απέναντι από το κρεβάτι του…
Φωτιζόταν με τέτοιο τρόπο, που έμοιαζε σαν μπερντές του καραγκιόζη…
Σαν θέατρο σκιών…

Σκέψεις άναρχες και διάσπαρτες πότισαν το νου του…

‘Η ζωή μου ανεβασμένη στη σκηνή του προσωπικού θεάτρου σκιών μου. Έργο χιλιοπαιγμένο και χιλιοειπωμένο. Τι σου κάνει το μυαλό τελικά. Ο μεγαλύτερος παραμυθάς της ζωής σου είσαι εσύ και κανένας άλλος’…

Ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια στο χωριό, τις παρέες και τα παιχνίδια…

‘Ωραία χρόνια. Τότε που βάζαμε στοίχημα με τους παλιόφιλους ποιος θα κλέψει τα περισσότερα κεράσια από την κερασιά της χήρας. Και παράλληλα, ποιος θα δει την χήρα να μπάζει κρυφά τον Ανέστη στο σπίτι της. Και οι φωνές της χήρας και του Ανέστη να αντηχούν τα βράδια στην παιδική μας κάμαρα, κάτω από τα σεντόνια, μέσα από τα εσώρουχά μας’…

Προσπέρασε με ζήλο θαυμαστό τα χρόνια της εφηβείας του…

‘Αν δεν ήταν εκείνη η επίσκεψη στον οίκο ανοχής της πόλης, ακόμη θα διερωτόμουν πότε πέρασε η εφηβεία μου. Ποια εφηβεία δηλαδή; Εμείς δεν ξέραμε από τέτοια. Περνάγαμε σε μία στιγμή το κατώφλι του ‘άντρα’. Λες και ο κόσμος πλάστηκε μόνο για παιδιά και για άντρες’…

Στάθηκε λίγο περισσότερο στον πρώτο έρωτα της ζωής του…

‘Η Ελπίδα, ωραία κοπέλα, με πλούσια χαρίσματα και πρόσωπο κόκκινο από την δροσιά της νιότης της. Θα μπορούσαμε να ήμασταν μαζί, αν εκείνος ο κτηνοτρόφος δεν πήγαινε στον πατέρα της. Από τότε κατάλαβα τη δύναμη των χρημάτων. Από τότε κατάλαβα ότι ο ρομαντισμός είναι μία έννοια μόνο για τα παραμύθια και τις ιστορίες αγάπης των ερωτικών διηγημάτων’…

Πήρε το πακέτο με τα τσιγάρα του από το κομοδίνο…
Άναψε ένα και ρούφηξε τον καπνό μέσα του…
Κοίταξε το κινητό του…
Απόλυτη ηρεμία…

Ξαναγύρισε στη θέτρο που έπαιζε το έργο της ζωής του…
Πανελλήνιες και Πολυτεχνείο…

‘Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, Έκθεση. Και μετά Στατική, Λιμενικά, Οδοποιία, Υδραυλικά. Μάθημα σε Αμφιθέατρα, εξετάσεις και αντιγραφές. Γλέντια με τους συμφοιτητές στα ρεμπετάδικα γύρω από το Πολυτεχνείο και στα Εξάρχεια και ξενύχτια πάνω από ένα βιβλίο για να μπορέσεις να περάσεις την ‘Αντοχή Υλικών’. Ματιές στους διαδρόμους και πίστη στο ότι εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Χαμένα όνειρα’…

Οι σκέψεις του απλώθηκαν στα χρόνια του στρατού…

‘Ιδιαίτερες φιλίες δεν έκανα. Καλά παιδιά οι συνάδελφοι. Καλά πέρασα. Ευτυχώς, δεν μου έμεινε κουσούρι. Δεν έμαθα τίποτε σπουδαίο βέβαια, πέρα από το: ‘ότι είναι ακίνητο το βάφουμε και ότι κινείται το χαιρετάμε’. Ωραίες στιγμές οι ασκήσεις και τα ξενύχτια στη σκοπιά. Ζηλεύω την ηρεμία που είχε το μυαλό μου τότε’…

Αυτό το μυαλό του…
Πάντα το πρόσεχε…
Πάντα φοβόταν την αντίδρασή του…
Απόλυση από το στρατό, εύρεση εργασίας, απόδειξη ικανοτήτων…

‘Να έχεις τον κάθε μαλάκα προϊστάμενο, με το κοντό του και το μακρύ του, και ‘συ να προσπαθείς να αποδείξεις ότι ο γάιδαρος δεν πετάει. Πίκρα. Αλλά έτσι είναι. Υπομένεις για να μείνεις. Και φτάνεις σε μία ηλικία που αναλογίζεσαι που βρίσκεσαι και τι κάνεις και η καλύτερη λύση είναι να πάρεις φόρα και να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Από την άλλη βέβαια, πάλι καλά που έχουμε δουλειά και δεν είμαστε στο ψάξιμο στην ηλικία που είμαστε’…

Γάμος, οικογένεια, διαζύγιο, μοναξιά…

‘Ήρθε και έφυγε χωρίς να ακουμπήσει πουθενά τη ζωή μου. Την αγάπησα, δεν λέω. Αλλά, πουθενά δεν στάθηκε κοντά μου. Που ήμουν και που ήταν. Τόποι μακρινοί, απόμακροι. Προσπάθησα, προσπάθησε. Και; Ποιο το αποτέλεσμα; Οι τόποι έμειναν στις θέσεις τους και ‘μείς απλά κουραστήκαμε να προσπαθούμε να τους φέρουμε κοντά. Ας είναι καλά εκεί που είναι’…

Το κινητό κουδούνισε…
Μία, δύο, τρεις φορές…
Κοίταξε τον αριθμό…
Τέσσερις, πέντε, έξι φορές…
Έκλεισε…
Πήρε κι’ άλλο τσιγάρο…
Οι σκέψεις στο τώρα…

‘Πάλι καλά που έχω και σένα. Κι’ ας είμαστε όπως είμαστε. Εσύ στη βολή του σπιτιού σου και ‘γω μόνος μου εδώ. Δύσκολες καταστάσεις, εύκολων ανθρώπων. Ανθρώπων που δεν ζήτησαν τον ουρανό με τ’ άστρα. Ανθρώπων που ζήτησαν ένα δικό τους ουρανό, που να είναι εκεί να τους φωτίζει. Πολλά ζητήσαμε;’…

Το κινητό ξαναχτύπησε…
Χωρίς να κοιτάξει τον αριθμό, απάντησε…
Προσποιήθηκε ότι κοιμόταν…
Την άκουσε κλαμένη…
Της έλειπε και τον ήθελε κοντά της…
Της είπε ότι και αυτός δεν ήταν καλά…
Του είπε ότι τον αγαπούσε…
Της είπε ότι την αγαπούσε…
Καληνύχτισαν ο ένας τον άλλο…
Το θέατρο σκιών τον κούρασε…
Αποφώνηση…

‘Δεν βγαίνει κάτι. Όλα τα ίδια. Έπαθα, έζησα, μεγάλωσα. Και; Τι κατάλαβα; Τουλάχιστον, μπορώ να αναλογίζομαι και να συλλογίζομαι. Καληνύχτα’…

(‘Black and White Theater Masks’ by Howard Sokol)

Advertisements

11 comments on “Θέατρο σκιών…

  1. Η ζωή είναι η μεγαλύτερη περιπέτεια. Οτιδήποτε συναντήσουμε στο δρόμο μας είναι μέρος της πορείας αυτής. Στη ζωή δεν έχει σημασία τόσο το να χτυπάς, αλλά το να μπορείς να δέχεσαι τα χτυπήματα, να σηκώνεσαι και να συνεχίζεις – μπροστά.

  2. οι σκεψεις αυτες μονο «θεατρο σκιων» δεν ειναι…
    ζωη ειναι…
    ψυχη ειναι…
    καρδια ειναι…

    αποφωνηση…
    να μπορει παντα να αναλογιζεται και να συλλογιζεται, να ειναι παντα Ανθρωπος…

  3. καλησπέρα…

    @λύσιππος
    ακριβώς λύσιππε…
    έχεις απόλυτο δίκιο…
    ‘εφτά φορές να πέφτεις και να σηκώνεσαι οκτώ’…

    @αγαπημένη μου
    είναι σκέψεις μιας ζωής…
    σ’ευχαριστώ αγαπημένη μου…

    @αναστασία
    ευχαριστώ…
    έτσι απλά…

    @ελληνίδα
    σ’ευχαριστώ για το δώρο…
    να’σαι καλά…

    @αργυρένια
    όχι, καθόλου…
    ότι αποκτάται με κόπο και πόνο, ποτέ δεν είναι λίγο…

    @δελφινοκόριτσο
    το μπουκάλι πρέπει να γεμίζει σιγά-σιγά,
    αλλιώς υπάρχει φόβος να μην χωράει άλλο…

    @ναταλία
    σ’ευχαριστώ…

    @όλη της η ζωή
    μπορεί λες;;;
    δεν ξέρω…

    @ιουλία
    το βράδυ ελευθερώνεται…
    όλα τα βλέπεις διαφορετικά…

    καληνύχτα σας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s