Νύχτα καλοκαιριού…

les-anges-by-keith-mallett.jpegΈκλεισε το τηλέφωνο και βγήκε στο μπαλκόνι να κάνει ένα τσιγάρο…
Κοίταξε το ρολόι του…
Ήταν ήδη περασμένα μεσάνυχτα…
Πρέπει να μιλάγανε τουλάχιστον, τρεις ώρες…
Μύρισε τον καλοκαιρινό αέρα…
Ένοιωσε τις μυρωδιές από νυχτολούλουδο να πλημμυρίζουν την μύτη του…
Η καλοκαιρινή βραδιά, γυναίκα σε όλο της το μεγαλείο, τον καλούσε να την απολαύσει…
Θα ξαναμίλαγαν το επόμενο πρωινό, όταν θα της τηλεφωνούσε να την ξυπνήσει…
Η ζωή μακριά της ανέπνεε πάνω σε ένα ακουστικό τηλεφώνου και σε εικονομηνύματα μέσω του κινητού…
Ζούσαν τη σχέση τους στα τριήμερα ανάμεσα στις εργάσιμες ημέρες…
Ευελπιστώντας για την μονιμότητα της συνύπαρξης μετά από τρεις-τέσσερις μήνες…
‘Θα περάσει, που θα πάει;’ σκεφτόταν καθώς άναβε το τσιγάρο του…
Κάθισε αναπαυτικά στην πολυθρόνα, άπλωσε τα πόδια του στα κάγκελα του μπαλκονιού και ρούφηξε το τσιγάρο του…
Η πρώτη ρουφηξιά πάντα του έκαιγε το λαιμό, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια…
Έβηξε…
Το σκυλί στην ταράτσα της απέναντι μονοκατοικίας, γαύγισε…
Προφανώς, είχε περάσει το βήξιμό του για χαιρετισμό…
Δεν του έδωσε σημασία…
Το σκυλί ηρέμησε και ξαναγύρισε στην ραστώνη του…
Έριξε το βλέμμα του στο δρόμο…
Ψυχή πουθενά…
Ησυχία, τάξη και ασφάλεια…
Το τρίπτυχο της καθημερινότητάς του…
Έστρεψε το βλέμμα του στον ουρανό…
Η νύχτα φωτιζόταν από τ’ αστέρια της, μιας και το φεγγάρι βρισκόταν στην αρχή του γεμίσματός του…
Βάλθηκε να βρει τους αστερισμούς…
‘Η Μικρή Άρκτος, η Μεγάλη Άρκτος’ ψιθύρισε στον εαυτό του δείχνοντας τη θέση του κάθε αστερισμού, σαν να του έκανε μάθημα…
Έκλεισε τα μάτια και αφουγκράστηκε τους ήχους της νύχτας…
Τίποτε το ιδιαίτερο, τίποτε το διαφορετικό…
Ήχοι αυτοκινήτων, τηλεοράσεων, συζητήσεων…
Μακρινοί και φθίνοντες…
Έμεινε με τα μάτια κλειστά…
Έφερε το πρόσωπό της μπροστά του…
Τώρα θα κοιμόταν…
Ήδη, είχε ξαπλώσει από την ώρα που μιλούσαν…
Νοερά, μεταφέρθηκε στο όνειρό της…
Ήθελε να εισβάλλει εκεί, σαν επίτιμος καλεσμένος των σκέψεών της…
Όπως έμπαινε στο κορμί της…
Το λαχταρούσε καθημερινά, αλλά αναγκαζόταν να το γεύεται μόνο τα τριήμερα…
Η σκέψη τον αναστάτωσε και προτίμησε να ανοίξει τα βλέφαρά του παρά να αφεθεί στους συνειρμούς και στις εικόνες της φαντασίας του…
Άναψε κι’ άλλο τσιγάρο…
Υποκατάστατο…
Ένα αμυδρό φως, μέσα από κουρτίνες, άναψε στην απέναντι πολυκατοικία…
Από μέσα, μία γυναικεία σιλουέτα διαγράφηκε…
Δεν ήταν όμως μόνη της…
Άλλη μία, αντίστοιχα γυναικεία, φάνηκε από πίσω…
Η θέα των γυναικείων κορμιών, σε συνδυασμό με τις σκέψεις που έκανε πριν, εξιτάρισαν την φαντασία του περισσότερο…
Εστίασε στην ανοιχτή μπαλκονόπορτα με το αμυδρό φως…
Άκουσε γέλια και ψιθυρισμούς ακαθόριστους…
Τα χέρια των κοριτσιών μπλέχτηκαν και τα κορμιά τους ενώθηκαν…
Η καρδιά του χτύπαγε δυνατά…
Το μυαλό του, οδηγήθηκε σε κείνη που ήταν τόσο μακριά του…
Οι δύο γυναίκες, ξέντυναν με απέριττες κινήσεις, η μία την άλλη…
Τα κορμιά τους διαγράφονταν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια στο ύφασμα των κουρτινών…
Τα χέρια τους ταξίδευαν στις καμπύλες τους…
Βογγητά απλώνονταν στην ατμόσφαιρα…
‘Μα καλά, δεν φοβούνται μην τις ακούσουν’ σκέφτηκε…
Το βλέμμα του, τρυπούσε αδιάκριτα τη σκοτεινή νύχτα και έπεφτε με ορμή επάνω στο μπερντέ της κουρτίνας του δωματίου των δύο γυναικών…
Τίποτα δεν έδειχνε ικανό να τις ενοχλήσει…
Τίποτα δεν έδειχνε ικανό να τις αποσπάσει από την μέθεξή τους…
Το μυαλό του φανταζόταν αντίστοιχες σκηνές ανάμεσα σε κείνον και στο κορίτσι του…
Ίδια αγκαλιάσματα, ίδια ταξιδέματα, ίδια βογγητά…
Τα κορίτσια ζούσαν τον έρωτά τους και κείνος φαντασιωνόταν τον δικό του…
Ζωή και φαντασία πιάστηκαν χέρι-χέρι και ταξίδεψαν στην καλοκαιρινή νύχτα…
Οι κραυγές των κοριτσιών, αναδύθηκαν στον αέρα…
Η κορύφωση της ηδονής τους, τον έριξε στην μιζέρια της μοναξιάς του…
Σηκώθηκε και οδηγήθηκε στο τηλέφωνο…
Πληκτρολόγησε τον αριθμό της…
Ένα νυσταγμένο ‘εμπρός’ από την άλλη πλευρά της γραμμής, τον επανέφερε στην πραγματικότητα…
‘Ήθελα να σε ακούσω’ δικαιολογήθηκε με τρεμάμενη φωνή από την ένταση…
‘Καλά έκανες’ του απάντησε εκείνη…
‘Σ’ αγαπώ και μου λείπεις’ αποκρίθηκε εκείνος και έκλεισε το τηλέφωνο καληνυχτίζοντάς την για μία ακόμη φορά και δίνοντας υπόσχεση επικοινωνίας για το επόμενο πρωί…
Ξαναβγήκε στο μπαλκόνι…
Το αμυδρό φως από το απέναντι διαμέρισμα έπαψε να φέγγει μέσα στη νύχτα…
Ησυχία επανήλθε στη γειτονιά…
Τα πόδια του, τον οδήγησαν στο ντους…
Το χλιαρό νερό τον συνέφερε και τον ηρέμησε…
Πριν πέσει για ύπνο, σκέφτηκε ότι έπρεπε να κλείσει εισιτήρια…

(‘Les Anges’ by Keith Mallett)

Advertisements

15 comments on “Νύχτα καλοκαιριού…

  1. Καλημέρες, καληνύχτες δραπετεύουν καθημερινά
    από την οθόνη του κινητού… ακολουθώντας
    την πρώτη και την τελευταία συνομιλία της ημέρας
    Ενδιάμεσες στάσεις στο ακουστικό, μεσημέρι και
    απόγευμα,να ακούσεις την αγαπημένη φωνή…
    Ζωή,»δυό μέρες μόνο», μοιρασμένα χιλιόμετρα,
    απόσταση απουσίας… Κλείσιμο εισητηρίων για
    τα ταξίδια ολάκερης της ύπαρξής σου…

    Έτσι απλά… ζεις… 🙂

  2. αληθεια..μια σκεψη εκανα τωρα..θα ηταν αδυνατον..να οδηγησει καποια χιλιομετρα μεσα στην νυχτα να παει να την βρει??διαφορετικα..η εκτονωση ειναι πολυ δυσκολη..τοσες προσπαθειες εκανε ο ανθρωπος μεχρι που κατεληξε στο ντουζ..δυσκολη η αποσταση..οποιοι κι αν ειναι οι λογοι..πολυ ομορφο..
    σου εγραψα και στα 5 δικα σου..

  3. καλησπέρα σας…

    @ιουλία
    σε κάθε ιστορία που γράφω, πάντα υπάρχουν προσωπικά στοιχεία και εμπειρίες…
    πάντα καταγράφεται κάτι δικό μου…
    είτε ως σύνολο, είτε ως μέρος…

    @ανατολή
    όσο λες τις αδυναμίες σου, τόσο τις ξορκίζεις…
    το πιστεύω και προσπαθώ να το κάνω…
    από την άλλη, το να προφυλάσσεις τον εαυτό σου, δεν είναι κατακριταίο…

    @έλενα
    θα συμφωνήσω…

    @αγαπημένη μου
    υπέροχη αντίθεση…
    σ’ευχαριστώ καλή μου…

    @αναστασία
    να υποθέσω ότι έχεις περάσει αντίστοιχες καταστάσεις;;;
    αυτό το ‘μόνο’ σκοτώνει…

    @φεγγαραγκαλιασμένη
    πολλές φορές, οι αποστάσεις δεν καλύπτονται με ‘οδηγικά’ χιλιόμετρα…
    δυστυχώς…

    @όλη της η ζωή
    σ’ευχαριστώ πολύ…
    φυσικά…

    @θαλασσομπερδεμένη
    θα του το πω…
    την επόμενη φορά…

    @ζουφίτσα
    να’σαι καλά ζουφίτσα…
    οι ‘αποστάσεις’ πάντα πονάνε…

    @ταραντέλα
    να’σαι καλά…
    σ’ευχαριστώ…

    @θεοδώρα
    χαίρομαι…
    ειλικρινά…

    @ροίδης
    δεν θα διαφωνήσω…
    μια καλοκαιρινή νύχτα, πάντα δημιουργεί το κατάλληλο υπόβαθρο…

    @σπερματοζωάριο
    εγώ σ’ευχαριστώ…
    να είσαι καλά…
    χαίρομαι που σου άρεσε…

    την καληνύχτα μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s