Είσαι άνθρωπος…

Σε βρήκαν, οι άνυδρες μέρες και οι λευκές νύχτες… Χαρακιές βαθιές σε κορμιά απαίδευτα… Σε κορμιά εξουθενωμένα σε δρόμους απάτητους… Άνιση μάχη απονενοημένων εραστών… Πίστη σε πράγματα μεγάλα και άπιαστα… Πίστη σε πράγματα μικρά και χειροπιαστά… Κι’ αν αφέθηκες, κι’ αν πίστεψες, ποιος σε έκανε κυρίαρχο των εκλεπτυσμένων καιρών μας;;; Ποιος σου έδωσε κυρίαρχα δικαιώματα;;;…