Νυχτερινές εξετάσεις…

safe-haven-by-tay-eng.jpegΣηκώθηκε από το κρεβάτι και κατευθύνθηκε στο μπάνιο…
Ζαλισμένη και εξουθενωμένη…
Πάτησε το διακόπτη και το φως που διαχύθηκε στον χώρο την έκανε να κλείσει τα μάτια της…
Στάθηκε μπροστά στον καθρέπτη και κοιτάχτηκε επίμονα…
Προσπάθησε να διαβάσει τα μάτια της, να μιλήσει με την ψυχή της…
Δύσκολο πράγμα την συγκεκριμένη στιγμή…
Ψηλάφισε το γυμνό κορμί της…
Το ένοιωσε άγριο, μεταχειρισμένο…
Μικρές πληγές, γρατζουνιές, εμφανιζόντουσαν που και που…
Κοκκινίλες και ερεθισμοί…
Το χάιδεψε απαλά, λες και ήθελε να το ηρεμήσει…
Ανέβασε τα δυο της χέρια στα μαλλιά της και τα τράβηξε πίσω, για να φανεί το πρόσωπό της καθάριο από τις τούφες που έπεφταν μπροστά του…
Παρατήρησε τα μάτια της καλύτερα…
Συνειδητοποίησε τους μαύρους κύκλους που εμφανίζονταν απειλητικοί κάτω από αυτά…
Δεν τους φοβήθηκε, και προσπάθησε να συμφιλιωθεί μαζί τους…
Εξάλλου, δεν ήταν ούτε μικρή, ούτε ξεκούραστη…
Άνοιξε τις βρύσες της μπανιέρας για να κάνει ένα ντους…
Δεν άργησε να τελειώσει…
Σκουπίστηκε, έβαλε αποσμητικό και επέστρεψε στην κρεβατοκάμαρα…
Στο σκοτεινό τοπίο του δωματίου, τα λευκά σεντόνια του κρεβατιού όριζαν το μικρό νησί που θα άπλωνε το κορμί της…
Αυτός, κοιμόταν ήδη στην μία άκρη αυτού του νησιού…
Οι αντοχές του τον πρόδιδαν κάθε φορά που έκαναν έρωτα…
Έπεφτε κατευθείαν για ύπνο, χωρίς πολλές περιστροφές…
Στην αρχή την ενοχλούσε, αλλά με τον καιρό το συνήθισε…
Και, τώρα τελευταία, της άρεσε κιόλας…
Της άρεσε που έμενε μόνη με τις σκέψεις της, μετά την ερωτική πράξη…
Είχε πάψει πια να ζητά καταφύγιο στην αγκαλιά του για την γύμνια που ένοιωθε μετά την ένταση του έρωτά τους…
Το καταφύγιό της τώρα, ήταν η ηρεμία της…
Ξάπλωσε προσεκτικά δίπλα του…
Η ανάσα του ακουγόταν ρυθμικά μέσα στην ηρεμία της νύχτας…
Έσκυψε και μύρισε τον λαιμό του…
Μύριζε εκείνο το πρωτόγονο άρωμα του αρσενικού, κάτι σαν το άρωμα που βγάζουν κάποια σαρκοβόρα φυτά για να προσελκύσουν το υποψήφιο θύμα τους…
Μπορεί η ένταση του αρώματος αυτού να είχε μειωθεί με τα χρόνια, αλλά ήταν πάντα εκεί…
Έστρεψε τα μάτια στο ταβάνι…
Τα στύλωσε εκεί…
Κουράστηκε από την παρατήρηση του τίποτα…
Ξαναγύρισε προς το μέρος του, αγκάλιασε το μαξιλάρι της και έμεινε να τον κοιτάζει που κοιμόταν…
Παρατηρούσε κάθε κίνηση του κορμιού του…
Κάθε εισπνοή και εκπνοή…
Αποφάσισε να παίξει ένα παιχνίδι με τον εαυτό της…
Βάλθηκε, να κάνει ερωτήσεις και να δίνει απαντήσεις που αφορούσαν αυτόν…
Λες και πέρναγε από εξετάσεις τον εαυτό της για να αποδείξει πόσο πολύ τον ξέρει…
Ρωτούσε, πως ήταν το όνομά του, πως ήταν το σώμα του, πως έκανε έρωτα, ποιες φράσεις χρησιμοποιούσε, ποιες κινήσεις έκανε, πως φιλούσε, πως αγκάλιαζε, πως την αποκαλούσε…
Σε κάθε απάντηση, ένα χαμόγελο χαράς και ικανοποίησης εμφανιζόταν στα χείλη της…
Θα μπορούσε να θεωρηθεί σικέ το παιχνίδι, όμως εκείνη την έκανε να αισθάνεται καλά…
Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, έσκυψε και τον φίλησε…
Αυτός ξαφνιάστηκε, και ξύπνησε…

– Τι συμβαίνει; Έγινε κάτι;
– Ναι. Κάτι έγινε.
– Τι;
– Κατάλαβα πόσο πολύ σ’ αγαπάω.
– Μετά από τόσα χρόνια;
– Αυτή είναι η μαγεία. Να το καταλάβεις, μετά από τόσα χρόνια. Να είναι εκεί και να μην έχει φύγει. Να υπάρχει και να το νοιώθεις.
– Και τώρα που το κατάλαβες, θα κοιμηθούμε ήρεμοι;
– Ναι αγόρι μου. Θα κοιμηθούμε. Καληνύχτα μάτια μου.
– Καληνύχτα καλή μου.

Δεν άργησε να ξανακούσει τον ήχο της κοιμισμένης ανάσας του…
Αυτή, γύρισε από το άλλο πλευρό, έκλεισε τα μάτια της και κοιμήθηκε…
Ο ύπνος έφτασε γρήγορα…
Δεν χρειαζόταν όνειρο…
Ζούσε κοντά του…

(‘Safe Heaven’ by Tay Eng)

Advertisements

12 comments on “Νυχτερινές εξετάσεις…

  1. Η αγάπη απονέμεται πάντα σαν δώρο, ελεύθερα, πρόθυμα, απροσδόκητα. Προσφέρεται ακόμα κι όταν οι άλλοι δεν την αναγνωρίζουν και δεν την εκτιμούν. Δεν αγαπάμε για να μας αγαπήσουν, αγαπάμε γιατί έτσι νιώθουμε…

    ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ

  2. καλησπέρα σας…

    @ανναμαρία
    κάθε συναίσθημα, θέλει την ανταπόδοσή του για να τραφεί και να αναπτυχθεί…
    έτσι και η αγάπη…
    θέλει αγάπη απέναντί της για να μπορέσει να είναι εκεί, να υπάρχει και να ζει…
    άρα, δεν είναι θέμα γνώσης, είναι θέμα ανταπόδοσης…
    αλλιώς, μιλάμε για κάτι άλλο…
    αυτό πιστεύω…
    λες να μην είναι έτσι;;;

    @έλενα
    γίνεται η εξής παρανόηση, πιστεύω…
    αν μιλάμε για την μητρική ή την πατρική αγάπη, τότε ναι…
    αυτή, μπορεί να υπάρξει εκεί χωρίς να ανταποδίδεται…
    μπορεί να υπάρξει εκεί για να στηρίξει…
    η ερωτική αγάπη, η αγάπη ανάμεσα στους συντρόφους ζωής,
    χρειάζεται ανταπόδοση, όπως είπα παραπάνω…
    τουλάχιστον σε κάποιο σημείο…
    τουλάχιστον κάποια στιγμή…
    έχω άδικο;;;

    @υγρά όνειρα
    ευχαριστώ πολύ πνεύμα…
    προσωπικά, έχω κάποιες ενστάσεις, όπως είπα παραπάνω…

    @μπλε σμαρτούλα
    να ευχηθώ για την υλοποίηση ή όχι;;;
    πολλές φορές, η πραγμάτωση των ονείρων μας, μας φοβίζει…

    την καληνύχτα μου…

  3. Αυτη ειναι η μαγεία να αγαπάς τον ίδιον άνθρωπο τοσα χρονια και καθε φορά να ανακαλύπτεις πόσο πολύ τον αγαπάς και πάντα για κάποιον άλλο λογο

  4. Γιώργο λες για αυτό να μην έχω πετύχει ακόμα στον έρωτα? Επειδή δεν ζητάω ανταπόδοση?

    Δεν λέω πως είναι λάθος ο τρόπος σκέψης σου απλά έτσι είμαι εγώ

    καλό μήνα.

  5. καλημέρα…
    θα μου συγχωρήσετε την αργοπορία στην απάντηση των σχολίων σας, αλλά έχω τρομερό τρέξιμο στο γραφείο…
    ζητάω συγνώμη…
    θα επιστρέψω το βράδυ να τα πούμε…
    και πάλι, καλημέρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s