Νουθεσίες…

the-old-guitarist-by-pablo-picasso.jpegΕίναι ένας αγώνας επιβίωσης η ζωή…
Ένας αγώνας κυριαρχίας, επικυριαρχίας…
Πάντα ήταν και πάντα θα είναι…
Ότι κι’ αν πιστεύεις…
Ότι κι’ αν πρεσβεύεις…
Κανένας δεν σου χαρίζεται…
Κανένας δεν σε κοιτάει στα μάτια, μόνο στα χέρια σε κοιτάνε…
Πορεύτηκες και πορεύεσαι με το σταυρό στο χέρι…
Και τι κατάλαβες;;;
Πάντα εσύ τη δουλειά και πάντα κάποιος άλλος την ανταμοιβή…
Ο νόμος του ισχυρού…
Ακριβώς…
Μην κλαψουρίζεις…
Μάθε να τον χρησιμοποιείς και να τον εφαρμόζεις και ‘συ…
Κατάλαβες;;;
Μάθε, χρησιμοποίησε, εφάρμοσε, νίκησε…
Επιτέλους, κάνε κάτι για σένα…
Έστω και ενάντια σε ότι ήσουν μέχρι τώρα…
Που ξέρεις;;;
Μπορεί και να σου αρέσει…

Κάποτε, μου έδιναν αυτό το μάθημα…
Έμεινα μετεξεταστέος…
Και δεν ξαναέδωσα εξετάσεις…
Δεν ξέρω αν έκανα καλά…

(‘The Old Guitarist’ by Pablo Picasso)

Advertisements

12 comments on “Νουθεσίες…

  1. Ναι, ο νόμος του ισχυρού….
    Όμως τι γίνεται με τους άγραφους νόμους??
    Αν εμείς αυτούς θέλουμε να υπηρετούμε?
    Αν αυτή είναι η επιλογή μας??
    Θέλω να πιστεύω πως δε θα
    μετανιώσουμε ποτέ γι’αυτό??

  2. καταρχην Καλο μηνα!
    Γιωργο πιστευω οτι πρεπει οτι η «εξελιξη» ειναι μερος της ζωης μας…
    οπως και εμεις μερος της εξελιξης…
    η αλλαγη μερικες αν οχι ολες τις φορες, επιβαλλεται!
    στο χερι μας ειναι…
    🙂

  3. H προσπαθια παντα μετραει…αλλα καποια στιγμη ειμαστε σε θεση να κανουμε μια επανασταση να πουμε ενα ΟΧΙ δεν υπαρχει σωστο και λαθος γιατι η ζωη ειναι δικη μας!

    Καλο μηνα:)

  4. Πάλι μου θύμισες πως κάποτε
    πρέπει ν’αντέχω να κάνω αυτό που είμαι…
    Κι όχι μικρές φοβισμένες εκδρομές
    σ’αυτό που είμαι,
    Μα όλο και πιο πολύ, όλο και πιό καλά,
    να συμμαχήσω μ’αυτό που είμαι, να γίνω αυτό.
    Και είναι εύκολο να το βρώ…
    έρχεται σχεδόν μόνο του..
    αρκεί να μην του κλείνω το δρόμο..
    Και τότε ακριβώς, ακόμη κάτι :
    ας μην πιστέψω πως διάλεξα το δύσκολο δρόμο.
    Στις ανάπαυλες της αυτολύπησης, η αλαζονεία
    με παραμονεύει.
    Κι ας παραδεχτώ πως κάνω πάντα το ευκολότερο..
    το ευκολότερο για μένα …
    αυτό που σημαίνει τη λιγότερη οδύνη.
    Ακόμα και η ‘θυσία’, και το ‘χάσιμο’ μπορεί να είναι το ευκολότερο.
    Η έννοια να μη χαθώ και να μη χάσω,
    μπορεί να πονάει περισσότερο ..
    Κι αν είναι άβολο το να μη σου χαρίζεται τίποτε,
    πώς είναι άραγε το να μην έχεις κάποιον να του χαρίσεις ;

  5. καλημέρα…
    θα μου συγχωρήσετε την αργοπορία στην απάντηση των σχολίων σας, αλλά έχω τρομερό τρέξιμο στο γραφείο…
    ζητάω συγνώμη…
    θα επιστρέψω το βράδυ να τα πούμε…
    και πάλι, καλημέρα…

  6. καλημέρα σας…
    όπως είπα και σε προηγούμενο post, το ‘βράδυ’ άργησε να έρθει κατά οκτώ, περίπου, μέρες…
    σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας…
    σας ζητάω συγνώμη…
    θα προσπαθήσω να μην ξανασυμβεί αυτή η αργοπορία…
    την καλημέρα μου και καλή μας εβδομάδα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s