Βλέμματα μέσα από καθρέπτη…

στις

mirror-image-ii-by-alfred-gockel.jpegΜπήκε στο αυτοκίνητό της και ξεκίνησε για το γραφείο της…
Η διαδρομή προκαθορισμένη και μονοσήμαντη από καιρό…
Βγήκε στον κεντρικό δρόμο και κατευθύνθηκε προς το φανάρι, στη διασταύρωση με την κεντρική λεωφόρο…
Η ουρά των αυτοκινήτων της φάνηκε σαν ένα μεγάλο φίδι, που λες και είχε μόλις φάει και έκανε ράθυμο κινήσεις…
‘Πάλι άργησα και έμπλεξα στην κίνηση’ ομολόγησε στον εαυτό της…
Η θεωρία της για τα πεντάλεπτα της κίνησης, ήρθε να επαληθευτεί για μία ακόμη φορά…
Κοίταξε τον καθρέπτη της…
Πίσω της, ένα αυτοκίνητο με άντρα οδηγό…
Ένοιωσε το βλέμμα του να ψάχνει το δικό της…
Είχε καιρό να παρατηρήσει ένα ανδρικό βλέμμα να την κοιτάει επίμονα αντικατοπτρίζοντας το δικό της μέσα από τον καθρέπτη της…
Ασυναίσθητα, έφτιαξε τα μαλλιά της…
‘Μα, τι κάνω τώρα; Τι χαζή που είμαι. Φτιάχνομαι, λες και θα με δει από κοντά’ μάλωσε αμέσως τον εαυτό της…

Μπήκε στο αυτοκίνητό του και ξεκίνησε για το μαγαζί του…
Έφτασε στη διασταύρωση με το φανάρι που πάντα ‘έπηζε’…
‘Δεν φτάνει που έχω πονοκέφαλο από το πρωί, είναι κι’ αυτό το πήξιμο’ μουρμούρισε νευριασμένος…
Ήταν μέρες τώρα, που σηκωνόταν κάθε πρωί, με ένα πονοκέφαλο που τον ενοχλούσε τρομερά…
Τα αντιφλεγμονώδη, τύπου DEPON, είχαν πάψει από καιρό να τον ανακουφίζουν…
Σταμάτησε πίσω από ένα αυτοκίνητο, με γυναίκα οδηγό…
Τα μακριά μαύρα μαλλιά της και τα κόκκινα χείλη της, που διέκρινε μέσα από τον καθρέπτη της, του κίνησαν το ενδιαφέρον…
Έμεινε να κοιτάζει επίμονα…

Το φανάρι άνοιξε, για μία ακόμη φορά…
Τα δύο αυτοκίνητα, μπροστά αυτή, πίσω αυτός, κίνησαν μπροστά…
Οριακά, θα πέρναγε μόνο εκείνη…

Ακόμη με κοιτάει. Πλάκα έχει. Αμάν, ξεκινάμε! Έβγαλε φλας. Θα στρίψουμε μαζί. Λες να προλάβει να περάσει; Τι να κάνω; Να περάσω; Κι’ αν δεν περάσει; Να τον χάσω; Και τι με νοιάζει; Ή με νοιάζει; Τι να κάνω; Να του κάνω νόημα; Θα με περάσει για ξελιγωμένη. Θα κοιτάξω τα μάτια του. Τι νόημα μου κάνει; Να περάσω; Θα σταματήσω…

Ωχ! Θα περάσει. Πάει, όπου πάω και ‘γώ. Πλάκα έχει. Με κοιτάει. Δείχνει αναστατωμένη; Με ψάχνει. Μα, και ‘γώ την ψάχνω. Ή όχι; Τότε, γιατί έχω κολλήσει το βλέμμα μου στον καθρέπτη της; Προλαβαίνω να περάσω; Όχι! Με κοιτάει. Θα της κάνω νόημα να περάσει. Θα τρέξω πίσω της. Θα προλάβω…

Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη…
Ευτυχώς, οι υλικές ζημιές ήταν μικρές…
Σωματικές, δεν υπήρξαν…
Δεν κάλεσαν Τροχαία…
Έκαναν στην άκρη, για να μην εμποδίζουν την κίνηση, και αντάλλαξαν ονόματα, τηλέφωνα, διευθύνσεις και συγκινήσεις…
Το επόμενο βράδυ, με δανεικά αυτοκίνητα, συναντήθηκαν για φαγητό…
Αποφάσισαν, να μην ξανακοιτάξουν ο ένας τον άλλο μέσα από καθρέπτη…

(‘Mirror Image II’ by Alfred Gockel)

16 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Βασιλική λέει:

    ‘συγκρουση’ και για μενα που το διαβασα…
    ‘συγκρουση’ με λεξεις, με αισθηματα…

    καθρεπτης ζωης…
    τα σεβη μου στην πενα σου και στο μυαλο σου…

  2. Ο/Η imikrimarika λέει:

    Διαφορετικό απ’τα προηγούμενα.Πιο κοντά στην πραγματικότητα με έμφαση στη καθημερινότητα , τα συναισθήματα υπονοούνται….Καλό σου βράδυ γιώργο.

  3. Ο/Η 80gs λέει:

    Η ουρά των αυτοκινήτων της φάνηκε σαν ένα μεγάλο φίδι…paraligo na grapsw auti ti frasi simera 🙂

    omorfo
    tis kalisperes mou

  4. μου ειναι γνωστη η ιστορια..μονο που συναιβει σε αλλους οχι σε μενα..και πληγωσε..εμενα..

  5. Ο/Η candys τετραδιακι λέει:

    Tα γραφεις ομορφα…

    Το ξερεις ε? 🙂

    Καλο σ\κ…:***

  6. Ο/Η imikrimarika λέει:

    Φεγγαράκι όλοι μας περνάμε απ’όλους τους ρόλους με τη σειρά στη διάρκεια της ζωής μας , για να μπορέσουμε να καταλάβουμε και να νιώσουμε τους άλλους, να μάθουμε , να βελτιωθούμε σαν άνθρωποι..απλώς άλλοι ρόλοι πονάνε περισσότερο και άλλοι λιγότερο.Αυτοί που πονάνε λιγότερο , σου μαθαίνουν και τα λιγότερα.

  7. Ο/Η dolphin λέει:

    Κι αν ξανακοιτάξουν; Πάλι η σύγκρουση θα ναι αναπόφευκτη… Αξίζει το ρίσκο..

  8. Ο/Η Sadmanivo λέει:

    Α, πολύ όμορφο και ευχάριστο μαζί. Οπωσδήποτε μπήκε η άνοιξη…
    Ghost

  9. Ο/Η pascal λέει:

    από τα καλύτερά σου φίλτατε

  10. Ο/Η eρωτας λέει:

    Δεν ξέρω γιατί, αλλά η τελευταία γραμμή μου ανέβασε ένα λυγμό.
    Κάτι με τον καθρέπτη, δεν μπορώ να το προσδιορίσω τί και γιατί…
    Χωρίς σχόλια αυτή τη φορά… απλά περιμένω το επόμενο κείμενό σου.
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα,
    Φιλιά.

  11. Ο/Η lifewhispers λέει:

    Γράφεις υπέροχα. ΠΟιος έχασε την τύχη του για να τη βρούμε εμείς αι μάλιστα με ένα τόσο ανορθόδοξα όμορφο τρόπο..!

  12. Ο/Η elafini λέει:

    καλησπέρα Γιώργο..υπέροχη η τελευταία φράση..

  13. Ο/Η taradela λέει:

    Πολύ όμορφο και πολύ αληθινό. Η δική μου «σύγκρουση» ήταν πνευματική και συναισθηματική. Το ρίσκο μεγάλο , αλλά το πήρα. Εξάλλου όσο μεγαλύτερο το ρίσκο ,τόσο μεγαλύτερη και η απόλαυση της ζωής.

    Καλησπέρα και καλό μήνα

  14. Συμφωνώ με τον Πασκάλ. Πολύ τρυφερό και πολύ αληθινό… άσε που έχω σκεφτεί να μου συμβαίνει πολλές φορές!.. σήμερα μόλις το μεσημέρι σκεφτόμουν κάπως έτσι ενώ οδηγούσα και στο φανάρι παατήρησα τον απο πίσω… μόνο που στο τέλος κααλήξαμε να μου κορνάρει γιατί πήγαινα πολύ αργά. χι χι

  15. Ο/Η ioeu λέει:

    καλημέρα κι από μένα.
    χαίρομαι κι εγώ που σας ανακάλυψα.

    (γιατί μέρος του κειμένου «κρύβεται» πίσω από τις εικόνες? ή μήπως όχι?)

  16. Ο/Η sea4 λέει:

    Aν οι υλικές ζημιές της σύγκρουσης δεν είχαν σαν συνέπεια και ψυχοφθόρες ζημιές ΤΡΙΤΩΝ, καλώς συνέβη!!!

Γράψτε απάντηση στο Βασιλική Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s