Θύμηση ύπαρξης…

Φωτογραφία ξεθωριασμένη… Στην ίδια θέση, χρόνια τώρα… Βαλμένη εκεί, από τα δικά της χέρια… ‘Για να σε βλέπω και να με βλέπεις’… Τόσα πρωινά, την άγγιξαν με το φως τους… Τόσα βράδια, την ξεκούρασαν στην άφεγγη λάμψη τους… Το βλέμμα, να κοιτά ψηλά και αριστερά, λες και θέλει να θυμηθεί κάτι σημαντικό… Κάτι σημαντικά ξεχασμένο……