Αρχή και τέλος…

abstract-i-by-rachael-stroud.jpeg– Φοβάσαι το τέλος;
– Εξαρτάται.
– Από τι;
– Αν αυτό που τελειώνει ήταν καλό ή άσχημο.
– Δεν έχει καμία σημασία. Ότι κι’ αν είναι. Είτε καλό, είτε άσχημο.
– Πως δεν έχει καμία σημασία. Αν ήταν άσχημο, καλώς τελειώνει. Αν ήταν καλό όμως, θα λυπηθώ και θα στεναχωρηθώ πολύ που τελειώνει.
– Δεν θα έπρεπε. Χωρίς να με θεωρήσεις υπέρ-αισιόδοξο, πιστεύω ότι κάθε τέλος κρύβει μία αρχή. Ή καλύτερα, κάθε τέλος είναι και μία αρχή.
– Δεν σε θεωρώ υπέρ-αισιόδοξο. Απλά, μου φαίνεται παράξενο. Δεν μπορώ να το δω έτσι.
– Άσε με να σου δώσω ένα παράδειγμα. Έστω, δύο άνθρωποι έχουν μία ερωτική σχέση. Όταν φτάνει στο τέλος της, πάει να πει ότι έχει κλείσει ο κύκλος της, ότι ήταν να δώσει στα μέλη της το έχει δώσει και αφήνει, τα μέλη της και πάλι, να τραβήξουν για άλλους δρόμους. Μπορεί εκείνη τη στιγμή, να στεναχωριούνται, αλλά σε βάθος χρόνου καταλαβαίνουν και συνειδητοποιούν ότι καλά έκαναν και χώρισαν. Έτσι δεν είναι;
– Εδώ παίζει ρόλο και ο χρόνος.
– Ο χρόνος βοηθάει να σκεφτείς και να συνειδητοποιήσεις. Και να βρεις κάτι καινούργιο. Ο άνθρωπος είναι που κάνει την διαφορά.
– Δηλαδή;
– Ο άνθρωπος έχει τη δύναμη μέσα του να ελπίζει και να προσπαθεί. Και, υποσυνείδητα, ξεπερνάει καταστάσεις και δεν πτοείται. Και το τέλος το αντιστρέφει και το κάνει αρχή. Και αυτό το κάνει σε όλα τα επίπεδα. Ακόμη και στον θάνατο.
– Τι εννοείς;
– Αυτοί που όρισαν τα πιστεύω της θρησκείας μας, όρισαν και τον θάνατο σαν την αρχή της αιώνιας ζωής. Δηλαδή, ακόμη και στο πιο μεγάλο αδιέξοδο της ζωής μας, που είναι ο θάνατος, δώσαμε στους εαυτούς μας, στα μυαλά μας, μία εναλλακτική. Μία συνέχεια. Μία αρχή. Την αιώνια ζωή. Κάτι μη πεπερασμένο. Κάτι άπειρο.
– Μα, εγώ στεναχωριέμαι όταν τελειώνει κάτι που μου έκανε καλό, που μου άρεσε. Αυτό, δεν μπορεί να το αλλάξει καμία θεωρία.
– Άμυνα είναι. Άμυνα του εαυτού σου στο χρόνο που σπατάλησες, που πέρασες με αυτό που τελειώνει. Αν ήταν να ξεπερνάς κάτι χωρίς πόνο, δεν θα σου άφηνε κανένα αποτύπωμα, δεν θα είχες εμπειρίες, δεν θα σε έκανε σοφό. Και η σοφία, οι εμπειρίες, χρειάζονται. Σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
– Πρέπει να πονάω για να αποκτώ εμπειρίες; Έτσι, χωρίς πόνο, δεν γίνεται;
– Έχει το τίμημά του.
– Το οποίο, πληρώνω ανελλιπώς.
– Ναι, αλλά πάντα έχεις τη δύναμη να το πληρώνεις. Δεν παραιτήθηκες ποτέ. Πληρώνεις και συνεχίζεις. Κάνεις το τέλος αρχή, ακόμη και στον πόνο σου.
– Από δω το είχες, από εκεί το είχες, επιστρέψαμε στο ίδιο σημείο.
– Φέραμε το τέλος στην αρχή. Κλείσαμε κύκλο.
– Ωραίο σχήμα.
– Το τελειότερο.
– Πάλι τον αναφέρεις.
– Δεν το κάνω επίτηδες. Απλά, ορίζει την ζωή μας. Χωρίς προεξοχές, χωρίς γωνίες, χωρίς ανώμαλες ευθείες. Κλείνει προστατευτικά γύρω μας. Ενώνει τις άκρες μας. Αναβάλλει τις απαισιοδοξίες μας. Και δίνει συνέχεια στο ‘τέλος’ μας.

(‘Abstract I’ by Rachael Stroud)

Advertisements

20 comments on “Αρχή και τέλος…

  1. Δεν ξέρω… δίνει συνέχεια στο τέλος μας; Μερικά πράγματα ακόμη και όταν τους δίνεις ένα τέλος αυτά συνεχίζουν… μέσα μας ή όχι συνεχίζουν.. Μπερδεύτηκα λιγάκι…
    Καλημέρα γιώργο

  2. σιγουρα ο κυκλος ειναι το σχημα της ζωης. σιγουρα οτι γεννιεται, πεθαινει. σιγουρα η αντιληψη του τελους ως μιας νεας αρχης, ειναι αυτο που κανει τον κοσμο να γυρναει. σιγουρα…
    εγω ομως δεν ειμαι πλεον σιγουρη για τιποτα…
    για τιποτα…

  3. Αν και είμαι σε φάση που όλα όσα λες μοιάζουν δύσκολα,που νομίζω ότι η στεναχώρια θα μείνει για πάντα, μου δείχνεις μια χαραμάδα με φως και σ’ευχαριστώ.

  4. Όμορφο post.Κάθε τέλος και μια αρχή.Κλείνει προστατευτικά γύρω μας.Μου αρέσει ο διάλογος, είναι ένας διαφορετικός τρόπος γραφής, λιγότερο μονότονος.Ωραία η μουσική.Μήπως έχεις τα λόγια , δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω !Είμαι και….74 χρονών γιαγιάκα…και βαριακούω παιδί μου….τι είπες ? Είπες τίποτα ? Δεν σ’ακούω καλά νεαρέ μου !!!Περιμένω τα λόγια νεαρέ μου!!

  5. mou r8an ston mualo oi parakatw stixoi:

    «Φτάνει, φτάνει, φτάνει, μακριά μου να ’σαι, φτάνει
    παράπονο πικρό πάλι με πιάνει
    Φτάνει, φτάνει, φτάνει, η ζωή μου κύκλους κάνει…»
    filia

  6. Πόσο εύκολο – ή, καλύτερα, πόσο δύσκολο – είναι να αντιλαμβάνεσαι το νόημα του τέλους στα πράγματα; Γιατί ο άνθρωπος, ον πεπερασμένο, φθαρτό κι εφήμερο με τα κριτίρια του πλανήτη, να αγωνιά τόσο απέναντι στα διάφορα τέλη μέχρι και το μεγάλο, του θανάτου; Γιατί να θέλει να επεκτείνει τα πράγματα πέραν της φυσιολογικής ή μη διάρκειάς τους;
    Είναι ανωριμότητα ή κάτι άλλο, πιο βαθύ αγαπητέ μου Γιώργο, εραστή της ζωής;

  7. Ισως να μην υπάρχει τέλος. Αν το σύμπαν είναι άπειρο, που είναι το τέλος; Που είναι και η αρχή;
    Αν μεταφράσουμε το τέλος ως μέλλον και την αρχή ως παρελθόν, τότε αυτό που μόνο γνωρίζουμε είναι το παρόν. Αυτό μας κρίνει και τίποτε άλλο.
    Οι «νόμοι» του ανθρώπινου νου που έχουν ανάγκη να οριοθετήσουν ένα τέλος, ανοίγουν έναν κύκλο και στο σημείο που ταυτίζονται νοερά η εκκίνηση με τον τερματισμό ξεκινά άλλος κύκλος για να κλείσει και ν ανοίξει ένας καινούριος….
    Αρχή δίχως τέλος λοιπόν….

  8. Τίποτα δεν τελειώνει όταν υπάρχει ζωντανό μέσα μας.
    Το τέλος μιας σχέσης δεν σημαίνει το τέλος του έρωτα.
    Τυχερός αυτός που φεύγει πρώτος ψυχικά και δίνει το τέλος.
    Αυτός που μένει πίσω να πονάει από το ανολοκλήρωτο, υποφέρει.
    Ο κύκλος που δεν κλείνει, δεν αφήνει περιθώρια για μια νέα αρχή.
    Το κακό με τους κύκλους είναι πως μπορεί να μην καταλάβεις πως τα σημεία ενώθηκαν και να κάνεις ατέρμονα τις ίδιες διαδρομές …

  9. Στην ουσία τίποτα δεν τελειώνει ποτέ. Υπάρχει πάντα μέσα μας σαν παρακαταθήκη ζωής, ευχάριστη ή δυσάρεστη δεν έχει σημασία, πάντως σίγουρα πολύτιμη…

  10. Η σύσταση πάντα η ίδια..Η μορφή ποτέ.
    απίστευτα δυνατή λέξη ..τέλος. χωρίς τίποτα να λαμβάνεται υπ’ όψιν. απλά «τέλος»..
    :**

  11. καλησπέρα σας…

    @έλενα
    ευχαριστώ…
    δεν έκανα τίποτα…

    @ίον
    όλα μπλέκονται γλυκά…
    ένας αέναος κύκλος…

    @ονείρων γη
    η αρχή έχει αισιοδοξία…
    δεν θα έπρεπε…
    το άγνωστο, μπορεί να φοβίζει, αλλά περιέχει και την ηδονή του νέου, του καινούργιου…

    @δελφινοκόριτσο
    αυτό που γράφω, είναι ότι δεν υπάρχει ‘ουσιαστικό’ τέλος…
    υπάρχει ‘κατά συνθήκην’…
    ‘η ζωή συνεχίζεται’ που λένε…

    @αγαπημένη μου
    εσύ τουλάχιστον, τα συγκεκριμένα θέματα τα έχεις αναλύσει στο έπακρο…
    και σίγουρα, τις απαντήσεις τις έχεις μέσα σου…
    τις έχεις κάνει κτήμα σου…
    είμαι σίγουρος γι’ αυτό…

    @αγαπημένο της ημερολόγιο
    υπήρχε εκεί πάντα…
    απλά, χρειάζεται κάποιος να σου την δείξει…
    χαίρομαι που, άθελά μου, το έκανα εγώ…
    να είσαι καλά…

    @μικρή μαρίκα
    κατ’αρχήν, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια ηλικιωμένη μου κυρία…
    όλα είναι κύκλος…
    χαίρομαι που σας άρεσε το τραγουδάκι…
    προσωπικά, με έχει μαγέψει αυτόν τον καιρό…
    όσο για τα λόγια του, θα τα γράψω σε post…
    ευχαριστώ πολύ…

    @ψυχές κοντά
    είναι μία άποψη…
    ωραίοι στίχοι, όντως…

    @γη τεμπών
    φόβος του ανεκπλήρωτου…
    φόβος της ανεπάρκειάς του…
    φτάνοντας στο τέλος, καταλαβαίνει πόσο μικρός είναι, σε σχέση με τις περιστάσεις…
    δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι όλα είναι κύκλος…
    όλα τελειώνουν και όλα αρχίζουν πάλι…
    δεν ξέρω αν έχω δίκιο…
    ίσως εγώ να φοβάμαι πολύ περισσότερο…

    @δανάη
    όλα συνδέονται με το ανθρώπινο νου και πως αυτός αντιλαμβάνεται τα πράγματα…
    πως αυτός οπτικοποιεί ότι συμβαίνει γύρω του για να μπορεί να εκλαϊκεύσει τις εικόνες και τα αισθήματά του και να τα επεξεργαστεί…
    σε μία ευρεία έννοια, υπάρχει απεραντοσύνη…
    υπάρχει παρελθόν και μέλλον…
    πάντα υπήρχε, πάντα θα υπάρχει…
    αρχή και τέλος, στο ίδιο σημείο…
    σημειακά και στιγμιαία…

    @αναστασία
    συμφωνώ αναστασία…
    έτσι είναι…
    χρειάζεται συνείδηση και συνειδητοποίηση…

    @όλη της η ζωή
    τότε, απομένει η ανάμνηση…
    και η αίσθηση, ότι το τέλος δώθηκε από κάτι πάνω από εσένα…
    ότι, κάτι δυνατότερο από εσένα, πήρε μακριά σου ότι αγάπησες…
    ήταν ‘θέλημα Θεού’ λες, όσο στωικό κι’ αν ακούγεται…
    ακόμη και εκεί μέσα, μέσα σ’ αυτή την στωικότητα, βρίσκεις την δύναμη να συνεχίσεις, να αρχίσεις…

    @στροφή
    έτσι είναι…
    όλα μέσα μας είναι, και τα καλά και τα άσχημα…
    στο χέρι μας είναι να τα διαχωρίζουμε…

    @κούκλα
    εγώ ευχαριστώ κούκλα…
    να είσαι πάντα καλά και δίπλα μας…
    καλή ανάρρωση…

    @ίον
    δυνατή, όσο και η λέξη ‘αρχή’…
    απλά, ‘αρχή’…

    την καληνύχτα μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s