Φωτογραφία γάμου…

Κάθισε στον καναπέ του σαλονιού της… Απέναντί της, επάνω στο τραπεζάκι, κείτονταν ατάραχο ένα κουτί… Όχι πολύ μεγάλο, όχι πολύ μικρό… Μεσαίας χωρητικότητας, συνηθισμένου χρώματος… Το κοίταξε… Το βλέμμα της καρφωμένο στο κουτί, το μυαλό της καρφωμένο στο περιεχόμενό του… Ήπιε μια γουλιά από τον καφέ που κρατούσε στα χέρια της… Έκαιγε… Ξύπνησε από τις…

Αγαπητέ Θεέ…

Ξεκινάει έτσι: ‘Αγαπητέ θεέ, Με λένε Όσκαρ, είμαι δέκα χρονών, έχω βάλει φωτιά στη γάτα, στο σκύλο, στο σπίτι (αν δεν κάνω λάθος έχω ψήσει και τα χρυσόψαρα), κι αυτή είναι η πρώτη φορά που σου γράφω, γιατί μέχρι σήμερα, λόγω του σχολείου, δεν είχα χρόνο. Σου το λέω ευθύς εξαρχής: σιχαίνομαι να γράφω. Για…