Συνολάκι vs Ψυχολόγος: σημειώσατε 1…

en-vogue-ii-by-kirk-carstens.jpegΚοίταξε το ρολόι της…
Περασμένες πέντε το απόγευμα…
Σήκωσε τα μάτια στο ταβάνι του γραφείου της και απεύθυνε ερώτηση: ‘Γιατί Θεέ μου όλοι οι παλαβοί σε μένα; Τους τραβάω με κάτι; Με βλέπουν καλή –καλή και με πηδάνε στη δουλειά;’…
Της είχε ανέβει το αίμα στο κεφάλι, για μία ακόμη μέρα…
Μία ακόμη εργασιακή ημέρα μέσα στην παράνοια των προϊσταμένων και των υφισταμένων…
‘Δεν πάει άλλο. Βαρέθηκα. Άει σιχτήρ πια. Με τους μαλάκες που έχω μπλέξει εδώ μέσα’…
Έκλεισε τον υπολογιστή, πήρε το κινητό της, αφού πρώτα κοίταξε αν είχε κάποιο μήνυμα ή κλήση που δεν είχε ακούσει (λες και τα 5’ τελευταία λεπτά δεν ήταν επάνω από το κινητό), πήρε την τσάντα της και βγήκε από το γραφείο…
Στο διάδρομο προς τον ανελκυστήρα, συναντήθηκε με τον προϊστάμενό της…
Προτού προλάβει να της πει οτιδήποτε, του ευχήθηκε ‘καλό απόγευμα’ και ‘θα τα πούμε αύριο, μην ανησυχείτε, θα ξανάρθω’ και έφυγε από το οπτικό του πεδίο…
Κατέβηκε 3 υπόγεια, ξεκλείδωσε το αυτοκίνητο και μπήκε μέσα…
Εκεί, έβγαλε μία κραυγή, πήρε βαθιές ανάσες και έβαλε μπρος την μίζα…
Άνοιξε το ραδιόφωνο, Λαϊκά προς Σκυλάδικα κατά προτίμηση, και ξεκίνησε…
Βγαίνοντας εκτός του χώρου parking της εταιρείας, φόρεσε τα γυαλιά ηλίου της και άνοιξε το παράθυρο να μπει καθαρός αέρας…
Το καλοκαιράκι έδειχνε δειλά-δειλά τη γλύκα του και δεν άφηνε κανέναν ασυγκίνητο…
Ο ήλιος της έκανε καλό…
Την ζέσταινε και την έκανε να νοιώθει όμορφα…
Το ραδιόφωνο, έπαιζε Λαϊκά…
Πήρε να τραγουδάει ένα γνωστό σκοπό…
Σε λίγο, το κέφι της είχε φτιάξει…
Ξανακοίταξε το κινητό…
Τίποτα…
Σταμάτησε στο φανάρι…
Γύρω της, διάφορα αυτοκίνητα…
Χάζεψε τους οδηγούς τους…
Όλοι, με βλέμμα χαμένο στο άπειρο, όλοι με ένα άγχος στην αναπνοή…
Τους παρατηρούσε και θλιβόταν…
‘Και ‘γώ, έτσι θα καταντήσω σε λίγα χρόνια; Να με κοιτάν οι άλλοι και να με λυπούνται;’ ξεστόμισε με παράπονο στον εαυτό της…
Ξανακοίταξε το κινητό…
Τίποτα…
‘Καλά, ρε ηλίθια, δεν θα το άκουγες αν χτυπούσε; Άντε καλή μου, ξύπνα. Και ξέχνα τον ηλίθιο που έχεις μπλέξει’ είπε, με περισσή αποφασιστικότητα, στον εαυτό της…
Πήρε το κινητό στα χέρια της, καθώς άναβε πράσινο στο φανάρι και ξεκίνησε για τον δρόμο της…
Δεν το άφησε κάτω…
Καθώς οδηγούσε, πληκτρολόγησε τον αριθμό του ηλίθιου…
Ο ηλίθιος, δεν απάντησε…
Ξαναπροσπάθησε…
Τίποτα…
Πέταξε το κινητό στο κάθισμα δίπλα της…
Πάτησε γκάζι…
Έκανε σφήνες, δεξιά και αριστερά, κορνάροντας στα υπόλοιπα αυτοκίνητα, που πήγαιναν, κατά την άποψή της, σαν χελώνες…
‘Δεν μου φτάνουν οι κάφροι στο γραφείο, έχω και αυτούς εδώ στο δρόμο’…
Κι’ άλλο φανάρι κόκκινο…
Ξανά το βλέμμα στους υπόλοιπους…
Ένα γέλιο, από το διπλανό αυτοκίνητο…
‘Μπα; Τι χαμόγελο είναι αυτό;’…
Το γέλιο επέμεινε…
‘Δείχνει καλός’…
Χαμογελάει…
Ο άλλος, παίρνει θάρρος…
Ανοίγει το παράθυρο και προσπαθεί να της μιλήσει δυνατά για να τον ακούσει…
‘Δεσποινίς, να σας πω κάτι;’…
‘Τι θέλετε;’…
‘Παρατήρησα πως οδηγείτε. Αν συνεχίσετε έτσι, θα πάθετε κάτι. Και δεν πρέπει. Τόσο όμορφη κοπέλα να πάει χαμένη; Δεν λέει’…
‘Έχω τα νεύρα μου’…
‘Να σας βοηθήσω να ηρεμήσετε;’…
‘Πως;’…
‘Πάμε για ένα καφέ;’…
Προτού προλάβει να απαντήσει ένα μεγαλοπρεπές ‘όχι’ που θα το ζήλευε και ο Μεταξάς, χτύπησε το κινητό…
Έσκυψε να το πιάσει, την ώρα που κορναρίσματα ακούστηκαν…
‘Καλά, μη φωνάζετε καλέ. Δεν βλέπετε ότι έχω δουλειά; Αμάν πια’…
Πήρε το κινητό στα χέρια της…
Η κλήση, από τον ηλίθιο…
‘Α, πουλάκι μου, σιγά μην απαντήσω αμέσως’ είπε και ένα χαμόγελο νίκης ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό της…
Συνέχισε το δρόμο της…
Περίμενε να ξανακούσει κουδούνισμα…
Τίποτα…
Εξέτασε το κινητό, μήπως είχε κάτι…
Μια χαρά και η μπαταρία και το σήμα…
‘Γιατί δεν ξαναπαίρνει; Μήπως τον τσάντισα; Μήπως είναι με άλλη και δεν θέλει να μου μιλήσει; Τον ηλίθιο’…
Έφτανε σπίτι της…
Καμία κλήση, κανένα μήνυμα…
Πληκτρολόγησε το κινητό της φίλης της…
Δεν άργησε να απαντήσει…
‘Έλα καλή μου. Τι κάνεις; Τελείωσες τη δουλειά; Ναι; Μπράβο. Είσαι για shopping therapy; Ναι, τώρα. Γιατί; Είμαι στεναχωρημένη. Ο ηλίθιος ο δικός μου με έχει γραμμένη. Και θέλω να ξεσπάσω κάπου. Ναι, θα στα πω από κοντά. Να βρεθούμε Κολωνάκι, να πιούμε κανά καφέ στο Da Capo και να πάρω εκείνο το συνολάκι από το Pinko. Εντάξει; Σε ένα τέταρτο είμαι εκεί. Τα λέμε. Σε φιλώ.’…
Δυνάμωσε την μουσική, άναψε φλας και έστριψε στο στενό για να βγει στη λεωφόρο…
‘Αχ, με άλλον ένα ηλίθιο να μπλέξω, θα μείνω ταπί και ψύχραιμη. Από την άλλη βέβαια, καλύτερα να τα δίνω στα συνολάκια, παρά να τα χώνω στους ψυχολόγους. Μπορεί να μείνω άφραγκη, αλλά θα είμαι μία καλοντυμένη άφραγκη’ είπε δυνατά στον εαυτό της και πάτησε γκάζι…

(‘En Vogue II’ by Kirk Carstens)

Advertisements

16 comments on “Συνολάκι vs Ψυχολόγος: σημειώσατε 1…

  1. Συμφωνώ απόλυτα με τη Nosy. Πολύ αποτελεσματική θεραπεία, αν και δεν θα έκοβα τα ψώνια! Μόνο που η συγκεκριμένη πρέπει να είζχε και ένα μαζοχισμό. Αφού ήθελε να του μιλήσει και την πήρε αλλά δεν το σήκωσε, γιατί δεν τον ξαναπήρε?Θα της έπεφταν τα οπίσθια?(το είπα ευγενικλα, με το συμπαθειο, ε?)

  2. αλλοίμονο αν δεν συμφωνούσα κι εγώ με nosy και lifewhispers..
    πού πας και βρίσκεις κάτι τέτοιους χαρακτήρες βρε Γιώργο!!!!
    καλή σου μέρα

  3. μια χαρά το pinko. έκανα ακριβώς αυτό πριν μια εβδομάδα. σιγά μην τα δώσω στον οποιοδήποτε μαλάκα, για ν’αγοράσει pinko στη γκόμενά του!!
    τις καλησπέρες μου!

  4. Η σκηνή μου θυμίζει τίτλο ταινίας. «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης». Θα μπορούσε βέβαια να είναι απλά «γυναίκες». Όχι ότι οι άνδρες δεν έχουν τα δικά τους ντισαβαντάζ…
    Τέπσα, οι διάλογοί σου παρουσιάζουν ενδιαφέρον, έχουν κάτι από την αμεσότητα και την εκφραστικότητα του θεάτρου.
    Καλημέρα (πλέον)

  5. καλησπέρα σας…

    @περίεργη γατούλα
    λες;;;
    δεν είναι κακό…
    είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας κι’ αυτό…

    @ψιθυριστή ζωή
    ευγενικά ή όχι, αυτό είναι το νόημα…
    και καλά το λες…
    λέτε να κάνουμε όλοι μαζί ψυχοθεραπεία εδώ μέσα;;;

    @αλκυόνη
    άλλη μία για το group…
    χαρακτήρες από την καθημερινότητα μας είναι, πιστεύω…
    ή όχι;;;

    @αργυρένια
    γειτόνισσα, και ‘σύ;;;
    να μαζευτούμε να αρχίσουμε να λέμε…
    εκεί να δεις post μετά… (χιχιχιχι)….

    @θαλασσομπερδεμένη
    να τα μας…
    τελικά, αυτός είναι ο λόγος που ανοίγουμε blog…
    να ξέρω, να τον λέω…

    @dawkinson
    πες τα καλή μου…
    δεν με πιστεύουν…
    ν’ αγιάσει το στόμα σου…

    @ταραντέλα
    ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια δεσποινίς μου…
    να ‘σαι καλά…

    @γη τεμπών
    απλά, οι γυναίκες είναι πιο εκδηλωτικές και πολύ πιο περίπλοκες…
    εμείς, μαύρο-άσπρο, απλά…

    @αγαπημένη μου
    να προσέχεις αγαπημένη μου…
    δεν με έχεις μάθει;;;

    @ελαφίνι
    τέλος…
    οριστικοποιήθηκε…
    τα blogs είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία…
    θα κάνω λοιπόν ένα Blog για Συνολάκια…
    τι λέτε;;;

    την καλησπέρα μου…

  6. Εμένα μ΄άρεσε τρελλά ο χαρακτηρισμός «ηλίθιος». Χαχαχα. Σαν να βλέπω τον εαυτό μου στην κίνηση να περιμένει τηλέφωνο απ΄τον «ηλίθιο», που δεν ερχόταν (ούτε το τηλέφωνο, ούτε ο «ηλίθιος»)….. Μέχρι που σταμάτησα να περιμένω κι ησύχασα. Όπως και οι υπόλοιποι οδηγοί των γύρω παρευρισκόμενων αυτοκινήτων…..
    Πολύ ρεαλιστικό Γιώργο

  7. Αν είσαι με έναν άνθρωπο που αποκαλείς «ηλίθιο», σε τί αναγάγεσαι αυτομάτως?

    Κρίμα να σπαταλά κανείς φαιά ουσία, ενέργεια, χρόνο, χρήμα, για έναν ηλίθιο….

    Έχεις πάντα τον σφιγμό των πραγμάτων, Γιώργο μου.

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα.

  8. καλημέρα σας…

    @ελαφίνι
    είσαι να το ‘στήσουμε’ μαζί;;;
    κάθε πρόταση δεκτή…

    @σμαρτούλα
    και καλά έκανες γλυκειά μου…
    σιγά μην άφηνες τον κάθε ‘ηλίθιο’ να σε τσιτώνει!!!

    @έρωτας
    σίγουρα, φταις και ‘συ…
    δεν είσαι αμέτοχος, δεν είσαι αλλού…
    σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια καλή μου…

    @ονείρου υποκατάστατο
    αν και ξοδεύεις τα ίδια λεφτά, βλέπεις περισσότερο κόσμο…
    σ’ευχαριστώ πολύ…

    την καλημέρα μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s