Η Μαντόνα των Χιλίων Φεγγαριών…

madonna-print-c10020940.jpegΞύπνησε μέσα σε μία θάλασσα από ιδρώτα, μετά τον μεσημεριανό του ύπνο…
Αναμεμειγμένες εικόνες γυμνών γυναικείων κορμιών παρέα με λουλούδια ανθισμένα και αμπέλια καρπισμένα…
Αλαφιασμένες νεράιδες και νύμφες, ντυμένες την γύμνια τους, να τρέχουν ανάμεσά τους, ανάμεσα σε αμπέλια με τσαμπιά γεμάτα με κόκκινο καρπό, ίδιο αίμα…
Και σε κάμπους με λουλούδια κρόκους, απομεινάρια ενός άτυχου έρωτα που έμελλε να γίνει λουλούδι…
Και εκείνος, να προσπαθεί να τις πιάσει…
Να προσπαθεί να τις γευτεί…
Και κάπου απόμερα, μία γυναικεία παρουσία…
Αληθινή και ψεύτικη, ακόμη και στον ονειρικό του παροξυσμό…
Μία κοπέλα άυλη, γυμνή, φορώντας μόνο μία μαντίλα στο κεφάλι…
Ξύπνησε απότομα…
Αλαφιασμένος από την προσπάθεια και την κάψα…
Μπήκε στο μπάνιο να ρίξει λίγο νερό επάνω του…
Δεν άργησε να συνέλθει…
Ευεργετικά χλιαρά κύματα υγρού στοιχείου, καθάρισαν το μυαλό του…
Σκουπίστηκε τελετουργικά, προσέχοντας ιδιαίτερα το μόριό του, που δεν έλεγε να ηρεμήσει…
Είχε μέρες, ίσως και μήνα, να προσκυνήσει τη γύμνια μιας γυναίκας και να υποκλιθεί στις ορμές του…
Άφησε στην άκρη αυτές τις σκέψεις και μπήκε στο δωμάτιο να ντυθεί…
Αφού ντύθηκε, πήγε στην κουζίνα να φτιάξει ένα καφέ…
Δύο κουταλιές καφέ, τρεις κουταλιές ζάχαρη, νερό, γάλα…
Μουσική…
Ραδιόφωνο…
Όχι τηλεόραση…
Βιβλίο…
‘Μια νύχτα με την κόκκινη’ του Κωστή Γκιμοσούλη…
Πάλι το κόκκινο, πάλι το αίμα…
Το μόριό του, ακμαίο και εκεί, να τονίζει την ανάγκη για εκτόνωση…
Η σχέση του με την Λίνα, ήταν μία εκτόνωση…
Τι να κάνει άραγε;;;
Τι να κάνουν όλες οι Λίνες της ζωής του;;;
Χαμένες στιγμές προσωπικών αδιέξοδων διαδρομών…
Τι έφταιγαν αυτές, αν εκείνος δεν μπορούσε να στεριώσει σε τόπους ήρεμους και καθαρούς…
Όχι, δεν ήταν πρόβλημά τους…
Τι να κάνουν άραγε;;;
‘Όταν σε γνώρισα, άρχισαν όλα. Μα όταν σ’ έχασα, όλα τελείωσαν. Σαν να έζησα μόνο για σένα’…
Προχώρησε να διαβάζει το κείμενο που βρισκόταν αποτυπωμένο στο βιβλίο που κρατούσε στα χέρια του…
Η ώρα πέρναγε και αυτός συνεπαρμένος από το διάβασμα, την ακολουθούσε αδιαμαρτύρητα…
Ένοιωσε ένα κενό στο στομάχι του…
Δεν ήταν πείνα…
Σηκώθηκε απότομα, σαν ένα ελατήριο να γεννήθηκε έξαφνα μέσα του και να ήθελε να δηλώσει την παρουσία του με κάθε τρόπο…
Παράτησε το βιβλίο επάνω στο τραπεζάκι που είχε μπροστά του, δίπλα στον μισοτελειωμένο καφέ και στο τασάκι με τα σβησμένα τσιγάρα…
Ντύθηκε, αρωματίστηκε, πήρε λεφτά και βγήκε από το σπίτι…
Μπήκε στο αυτοκίνητο και ξεκίνησε…
Η διαδρομή γνωστή, οι δρόμοι ίδιοι…
Έφτασε στο σπίτι της σε λιγότερο από μισή ώρα…
Παρορμητικά και απρόσμενα…
Σήκωσε το κινητό και πληκτρολόγησε τον αριθμό της…
Η απάντηση ήρθε, μετά από δύο-τρεις χτύπους…
– Καλησπέρα.
– Καλησπέρα.
– Πως είσαι;
– Καλά. Εσύ;
– Καλά.
– Πως και αυτό το ξαφνικό;
– Είμαι από κάτω.
– Και ‘γώ επάνω.
– Θα κατέβεις;
– Πάντα αυτό έκανα. Λέω να αλλάξω.
– Δηλαδή;
– Λέω να μείνω επάνω.
– Να ανέβω;
– Όχι.
– Θα φύγω.
– Αυτό ξέρεις να κάνεις πάντα. Κάν’ το και τώρα.
– Γεια και συγνώμη.
– Γεια. Και δεν σε συγχωρώ.
Άναμα μηχανής, βιαστική και σκληρή πρώτη στο κιβώτιο ταχυτήτων και φευγιό…
‘Αυτό ξέρεις να κάνεις πάντα’…
Σκληρός ήχος, σκληρές λέξεις…
Δίκαιες όμως…
Ήξερε πάντα να φεύγει…
Προορισμός στην γνωστή ‘φωλιά’ που τον φιλοξενούσε κάτι τέτοιες στιγμές…
Πάρκαρε λίγο μακρύτερα από την εξώπορτα του ‘σπιτιού’…
Χτύπησε το κουδούνι, κοιτάζοντας γύρω, μήπως τον βλέπει κανένας…
Άνοιξε η πόρτα, ξανακοίταξε γύρω του και μπήκε μέσα…
Η υποδοχή της Κατερίνας, της ιδιοκτήτριας και μοναδικού εμπορεύματος του ‘σπιτιού’ ήταν προκαθορισμένη, τυπική και επαγγελματική…
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν χωράνε επισφαλείς ενέργειες και πράξεις…
Το περιβάλλον ζεστό, ο φωτισμός υποτονικός…
Ίσως, γιατί οι συναλλαγές σε τέτοια μέρη, χρειάζονται χαμηλό φωτισμό για να μην ντρέπονται…
Ίσως, γιατί οι συναλλαγές σε τέτοια μέρη, θέλουν τα μάτια των συναλλασσόμενων να μην βλέπουν τον αποτροπιασμό των ψυχών τους…
Οι διαδικασίες γνωστές από καιρό…
Η Κατερίνα, τον οδήγησε στο χώρο που θα εξαργύρωνε τις υπηρεσίες που είχε πληρώσει και θα εκτόνωνε τις αντρικές του ορμές…
Γδύθηκε και έπεσε στο κρεβάτι…
Παρατήρησε την Κατερίνα, όση ώρα έκανε αυτή, να βγάλει τα εσώρουχά της και να μείνει με ένα αραχνοΰφαντο μαντήλι στο λαιμό…
Για μία στιγμή, του φάνηκε τόσο αθώα…
Του θύμισε εκείνη την εικόνα της ‘Παναγίας των Βράχων’ του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, με την προστατευτική στάση της Παναγίας σε ένα μαύρο περιβάλλον…
Του θύμισε, μία Μαντόνα, μία Μαντόνα που δεν είχε όμως, καμία σχέση με θρησκευτικές δοξασίες και ανατάσεις ψυχών…
Τον πλησίασε, φορώντας εκείνο το μαντήλι στο λαιμό…
Έσκυψε να τον φιλήσει στο μόριό του, που επέμενε πεισματικά να προτάσσεται στιβαρό και ακλόνητο…
Την σταμάτησε…
Ένα βλέμμα έκπληξης εμφανίστηκε στο πρόσωπο της Κατερίνας…
Της έπιασε το μαντήλι και την τράβηξε προς το πρόσωπό του…
Το έβγαλε από το λαιμό της και το πέρασε στο κεφάλι της…
Η εικόνα της ‘Μαντόνας των Χιλίων Φεγγαριών’, φάνηκε μπρος στα μάτια του…
Όπως την είχε φανταστεί πριν από λίγα λεπτά…
Όπως την είχε φαντασιώσει στα ονειρικά ταξίδια του μεσημεριανού του ύπνου…
Την φίλησε στο στόμα…
Παθιασμένα και σκληρά…
Άγρια και έντονα…
Ένοιωσε τον ανδρισμό του να ξεχειλίζει από μέσα του…
Υγρά πλημμύρισαν την κοιλιά του και την κοιλιά της Κατερίνας…
Την αγκάλιασε…
Της ακούμπησε το κεφάλι στο στήθος του…
Έμειναν εκεί…
Αυτός και η Μαντόνα του…

Πέρασε καιρός από εκείνο το απόγευμα, από εκείνο το βράδυ…
Δεν ξαναπλησίασε το ‘σπίτι’ ποτέ…
Ο ύπνος του, πια, είχε ήρεμες στιγμές…
Που και που, άνοιγε το συρτάρι του, και έπαιρνε από μέσα το μαντήλι που φορούσε η Κατερίνα εκείνο το βράδυ και το μύριζε…
Της το είχε ζητήσει, σαν δώρο, σαν λάφυρο, σαν θύμηση…
Και εκείνη, του το είχε προσφέρει, χωρίς χρήματα, χωρίς αντάλλαγμα…
Μόνο για εκείνον, ήταν η Μαντόνα…
Μόνο εκείνος, έπρεπε να έχει τα πειστήρια…

(‘Madonna’ by Edvard Munch)

Advertisements

15 comments on “Η Μαντόνα των Χιλίων Φεγγαριών…

  1. ΥΠΟΜΟΝΗ
    Η συμβουλή του Κόσμου ,
    – απαύγασμα σοφίας και σκληρότητας – ,
    απόψε σε πλησίασε δυστυχισμένε «Μόνε»
    κι ασπάστηκε
    το αφίλητο το μέτωπό σου :
    – Υπομονή……(σου είπε)
    Κι αλλοίμονο ,το ήξερες ,
    πριν σου το πει……..(ότι ήταν το μόνο που είχες να κάνεις)
    31-1-1976
    ———————–
    Ειχα σκοπο να το κανω ποστ αυτο το ποιημα μου καποια μερα ….Ομως μια που μιλας για μοναξια (και μαλιστα τοσο ομορφα)….χάρισμά σου .

  2. ονειρικο…
    θυμηση υπαρξης το μαντηλι… απο μια Μαντονα που την ειδαν μονο τα ματια του…

    τι σου ειναι ομως μερικες φορες η ζωη…
    σου δινει εκει που νομιζεις οτι σου εχει παρει…

  3. καλησπέρα σας…

    @φιόρο
    σας αρρώστησα;;;
    δεν ήταν στις προσθέσεις μου…
    πάντως, ευχαριστώ για το ‘χαλάλι’ καλή μου…

    @υπό έλεγχο
    θα συμφωνήσω με την παρατήρησή σου…
    τον Κωστή, τον ‘ανακάλυψα’ τελευταία…
    μ’αρέσει η αμεσότητα της γραφής του…

    @ονείρων γη
    η μοναξιά, παραμένει μοναξιά, όσο καλά κι’ αν ‘δείχνετε’…
    ευχαριστώ πολύ ονειρεμένη…

    @θαλασσομπερδεμένη
    υπάρχει άραγε μέτρο στην μοναξιά;;;
    δεν ξέρω μπερδεμενάκι μου…

    @σίλια
    με τιμάς σίλια μου…
    από τα βάθη της καρδιάς μου, σ’ευχαριστώ πολύ…

    @γωγώ
    έτσι καλό μου…

    @αγαπημένη μου
    το κάνει για αντιστάθμισμα αγαπημένη μου…
    είναι μία καλή πρακτική εξισορρόπησης καταστάσεων…
    παίρνει από την μία, δίνει από την άλλη…

    @be-be
    να το εκλάβω ως καλό;;;
    αν ναι, ευχαριστώ πολύ…

    @κατερίνα
    κατ’αρχήν, ελπίζω να σε προσφωνώ σωστά…
    χαίρομαι που σου άρεσε…
    να είσαι και ‘συ καλά αγαπητή μου…

    @ίνα
    ακόμη και η μοναξιά, μπορεί να τραγουδιστεί με υπέροχους στίχους…
    ευχαριστώ καλή μου…

    @άντα φτυς
    UR too kinddddddddd…..

    @μαρία
    παράξενο…
    λατρεύουμε την μοναξιά ή την μοναχικότητα;;;
    αντέχουμε την μοναξιά;;;
    δεν ξέρω καλή μου…
    δεν ξέρω…
    ευχαριστώ πολύ…

    @έρωτας
    σ’ευχαριστώ έρωτά μου…
    με τιμάς με τα σχόλιά σου…

    την καλησπέρα μου σε όλους σας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s