‘Άδειου’ μέτρηση…

kiss-on-ice-and-fire-hommage-to-auguste-rodin-by-ina-mar.jpeg– Το ‘άδειο’, πως το μετράς;
– Με της καρδιάς τους παλμούς.
– Σταμάτησαν κι’ αυτοί. Άδειασαν.
– Ποτέ δεν αδειάζουν. Απλά, ακούγονται διαφορετικά.
– Πόσο διαφορετικά;
– Πιο απαλοί. Πιο λείοι. Πιο ήρεμοι.
– Κι’ αυτό είναι καλό;
– Ξεκουράζονται και παίρνουν δυνάμεις. Για να χτυπήσουν δυνατότερα και εντονότερα αργότερα. Στο μέλλον. Όταν πια θα έχεις βρει τον εαυτό σου. Όταν θα έχει εκλείψει η ανάγκη να μετράς το ‘άδειο’.
– Σκέφτηκα να φύγω.
– Πιστεύεις ότι θα έλυνες το πρόβλημα;
– Δεν θα χρειαζόταν να προσπαθώ να μετρήσω κάτι, το οποίο δεν θα μου παρουσιαζόταν συνέχεια μπροστά μου.
– Και γιατί δεν το έκανες;
– Μάταιος κόπος. Πάλι εδώ θα ήμουν. Κολλημένη στο να μετράω το ‘άδειο’. Να το μάθω καλά. Να το πονέσω και να με πονέσει, όσο αντέχει και αντέχω. Να το κατακτήσω. Να γίνει κτήμα μου. Και μετά, να το γεμίσω. Με μένα, με σένα. Με μας. Αλλά, κουράστηκα. Μου είναι πια βαρύ φορτίο. Αβάσταχτο.
– Χωράμε στο ‘άδειο’;
– Αν το φτιάξουμε στα μέτρα μας, χωράμε. Και τότε, δεν θα είναι ‘άδειο’. Θα έχει εμάς. Θα είμαστε εμείς. Οντότητες. Ψυχές. Ανάσες. Ζωές.
– Παλμοί καρδιάς.
– Έντονοι.
– Δικοί μας.
– Δικοί μας.
– Είδες που δεν είναι αβάσταχτο.
– Είδες που δεν το έχεις μετρήσει ποτέ;
– Ούτε εσύ ήξερες πριν το κάνεις.
– Αναγκάστηκα. Και έμαθα.
– Εγώ δεν θα αναγκαστώ. Θέλω.
– Δεν σου ‘πρέπει’. Δεν σου αξίζει.
– Δικό μου θέμα. Εσύ να νοιαστείς μόνο για την εκμάθηση.
– Είναι και δικό μου θέμα. Με αφορά. Με αφοράς.
– Το ξέρω. Και μ’ αρέσει.
– Θα αντέξεις;
– Αν μείνεις κοντά μου.
– Θα μείνω.
– Θα αντέξω.

(‘Kiss on Ice and Fire – Hommage to August Rodin’ by Ina Mar)

Advertisements

9 comments on “‘Άδειου’ μέτρηση…

  1. αν ειναι η μετρηση του αδειου να καθοριζει το γεματο και να θελει τοσο κοπο, αστο καλυτερα…

    τιποτα ευκολο δεν υπαρχει πια;;;
    χωρις κοπο;
    χωρις δαπανη;
    χωρις κουραγιο;
    χωρις πονο;
    χωρις τοσα λογια;
    χωρις τοσο χρονο;

    δεν, ε;
    το ξερω…
    για αυτο ειμαι και εγω «δεν»…
    προσθετω δυο αρνητικα μπας και βγει κατι θετικο…
    ελπιζω στους νομους…
    ελπιζω…

    -σορρυ Γιωργο για το σεντονι-σχολιο αλλα με βγηκε… καλα;;;;-

  2. πανέμορφοι διάλογοι και το λέω με ζήλια. στο έχω ξαναπεί, δεν ξέρω να τους χειρίζομαι, ίσως γιατί μικρός με πυρετό στο κρεβάτι διάβαζα το «Αποχαιρετισμός στα Όπλα» με τους ατέλειωτους διαλόγους της νοσοκόμας με τον ασθενή στα μετόπισθεν της μάχης. Με ενοχλούσαν αλλά το βιβλίο δεν το άφηνα, εκεί συνέχιζα.

  3. καλησπέρα σας…

    @αγαπημένη μου
    ‘θέλει αρετή και τόλμη’…
    έτσι μας μάθαιναν, έτσι κάνουμε…
    απλά, κουράζει ώρες-ώρες…
    και γίνεται αβάσταχτο…

    και δεν υπάρχει πρόβλημα με το σχόλιο, νταξ;;;;;

    @εις μάτην
    πλήρωση και πληρωμή…
    στοιχίζει…
    πολύ…

    @δανάη
    καθορίζεις όμως όρια…
    και προσπαθείς να μην τα υπερβείς…
    προσπαθείς να λειτουργήσεις μέσα σ’αυτά…

    @ροϊδης
    με τιμάτε, αγαπητέ φίλε…
    σας ευχαριστώ πολύ…

    την καληνύχτα μου…

  4. η ζωή μας, είναι γεμάτη αντιθέσεις σμαρτούλα μου…
    και σίγουρα, εμείς που ζούμε την ζωή μας,
    βιώνουμε τις αντιθέσεις της…
    σ’ευχαριστώ πολύ…
    καληνύχτα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s