Μου την δίνει…

Μου την δίνει να είμαι άρρωστος καλοκαιριάτικα, να έχω ‘αμυγδαλίτιδα’, να μην μπορώ να μιλήσω καλά-καλά, να μην μπορώ να σκεφτώ καλύτερα, να έχω περάσει ένα χειμώνα και μία άνοιξη μέσα στο κρυολόγημα και στην καταρροή και, από πάνω, να έχω να ετοιμαστώ για να πάω διακοπές την Παρασκευή. Αν με ακούει κανείς εκεί πάνω,…

Σκόρπιες σκέψεις…

Σαν ένα λαϊκό τραγούδι που μιλάει για το φιλί που έμεινε σε χείλη στεγνά από έρωτα. Σαν ένα λαϊκό τραγούδι που μιλάει για τον πόνο της αγάπης ανάμεσα σε δυο κορμιά που έχασαν το δικαίωμα να κάνουν λάθη. Σαν ένα λαϊκό τραγούδι που μιλάει για το πάθος ανάμεσα σε δυο ψυχές που αφέθηκαν να πέσουν…

Σκηνές παραλίας…

Η παραλία είχε γεμίσει με κόσμο από νωρίς. Η θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα το επέβαλλε. Μια βουτιά στην θάλασσα επιβεβλημένη. Το beach bar ζούσε στιγμές μεγάλων επιτυχιών και οι ξαπλώστρες μπροστά στην θάλασσα γεμάτες. Παρατηρώντας καλύτερα, μπορούσες να διακρίνεις ανάμεσα στους λουόμενους και δύο κοπέλες, μόνες από συνοδούς, να κάθονται σε κοντινές ξαπλώστρες. Που και που,…

Το τασάκι…

Το τασάκι φιλοξενούσε στιγμές προσωπικών της αναμνήσεων και σκέψεων, πάνω στα σβησμένα αποτσίγαρα. Φιλοξενούσε τις σκέψεις που είχε αφήσει στο φίλτρο του τσιγάρου της. Δύσκολες καταστάσεις, πολλά τα αποτσίγαρα. Το πήρε στα χέρια της. Δεν ήθελε να το αδειάσει στον κάδο των σκουπιδιών. Δεν ήθελε οι σκέψεις της να ακολουθήσουν το δρόμο του χαμού, της…

Για την Πηγή…

Εξιτήριο… Άκουσα πως οι ποιητές είναι εγωιστές σαν τους αυτόχειρες τρελαμένοι σαν τους σεληνιασμένους Όσο μαθαίνω μεγαλώνω όσο μεγαλώνω φεύγω Πάμε… Έτσι έγραφες τότε, τον Φεβρουάριο του ’96, στην υπέροχη ‘Πτήση’ σου. Ήξερες από τότε να πετάς. Και ήξερες από τότε να μας κάνεις κοινωνούς στο πέταγμά σου. Να μας κάνεις κοινωνούς στον ουρανό σου,…

Ένας κλέφτης…

Μία εργάτρια μέλισσα, καθώς μπαινόβγαινε στα άνθη του κάμπου, είδε έναν άγγελο να κοιμάται στην σκιά του πεύκου και σάστισε. Λευκοντυμένος, με μακριά μαύρα μαλλιά, είχε προσκέφαλο μία πέτρα. Τα φτερά του προσεχτικά διπλωμένα… Όταν ο άγγελος άνοιξε τα μάτια του, οι ουρανοί τής φάνηκαν τρεις. – Είστε ένας άγγελος του Θεού; – Ναι, είμαι…

Γεωμετρικά σχήματα…

Σημείο… Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Ένα σημείο ανάμεσα σε τόσα άλλα. Εκείνος ένα. Εκείνη ένα. Σημεία στο χώρο. Μοναδιαίο και μοναδικό το καθένα. Ορισμένο με συντεταγμένες απόλυτα ορισμένες για το καθένα. Με ιδιομορφίες, με ανάγκες, με συναισθήματα, με απαιτήσεις. Κι’ όμως, τα δύο αυτά σημεία, ήρθαν να ενωθούν. Ευθεία… Μια ευθεία. Σύμφωνα με τον Ευκλείδη,…

Ακούς;;;

Κι’ όμως, δεν είναι δύσκολο. Προσπάθησε. Ξαναπροσπάθησε. Πέσε και σήκω. Μην το βάζεις κάτω. Όχι, δεν κουράστηκες. Δεν σου επιτρέπεται να κουραστείς. Εσύ πάντα μπορείς. Πάντα μπορούσες και πάντα θα μπορείς. Έτσι δεν είναι; Μην απαντήσεις. Ξέρω την απάντηση. Και ‘συ την ξέρεις, μην κάνεις το χαζό. Σε ξέρω. Έλα λοιπόν. Τι περιμένεις. Μην περιμένεις….

Κουτιά…

Άναψε ένα αρωματικό stick και κάθισε δίπλα στο τζάκι, στην θέση της. Πήρε το πακέτο με τα τσιγάρα και άναψε ένα. Το σκέτο gin αναπαυόταν μέσα στο ποτήρι της, ακριβώς δίπλα από το δεξί της πόδι. Ήταν γυμνή, φορούσε μόνο το εσώρουχό της. Ένα δαντελένιο μωβ, που αγκάλιαζε όμορφα την περιφέρειά της. Από τα ηχεία…

Άπιστη από πίστη…

– Καλό παιδί αυτός ο Κώστας. – Ναι, πολύ καλό. – Προχωράει μεταξύ σας; – Αυτός θέλει, αλλά εγώ δεν μπορώ. Δεν αφήνομαι. – Γιατί; – Φοβάμαι. – Τι; – Μήπως με πουλήσουν πάλι. Ναι, πάλι γαμώτο. Αφού τα ξέρεις. Κάθε φορά που δόθηκα, μετά με πούλησαν. Πούλησαν καθετί δικό μου. Από το κορμί μου,…

Προορισμοί…

Βράδυ καλοκαιριού, ζεστού και ασφυκτικού, σαν το φετινό. Όχι πολλά χρόνια πριν. Ίσως και κανένα. Δεν έχει σημασία. Εξάλλου, κάθε ιστορία πρέπει να είναι διαχρονική, να μην έχει περιορισμένα πλαίσια χρόνου και χώρου. Δυο κορμιά. Πάνω σε ένα σιδερένιο κρεβάτι. Γυμνά, ιδρωμένα, αναστατωμένα, με τη μυρωδιά του έρωτα διάχυτη επάνω τους. Εκείνος, με ακουμπισμένο το…

Αγάπη δίκοπη…

Σου το ‘χω πει, σου το ‘χω πει δεν είμαι ‘γώ για προκοπή εγώ είμαι αγάπη δίκοπη σου το ‘χω πει, σου το ‘χω πει… Το τραγούδι σου, ακούς; Το τραγούδι σου. Μου τραγουδούσες αυτούς τους στίχους τόσο έντονα, τους ζούσες. Και δεν μπορούσα να το δω. Δεν ήθελα να το δω. Τους άκουγα. Ναι,…