Αναπόφευκτα αδιέξοδα (τέλος)…

invisible-face-by-salvador-dali.jpegΗ διάρκεια του χρόνου που περνάει, είναι αντιστρόφως ανάλογη της λαχτάρας που καρτεράς ένα γεγονός. Οι δύο μέρες της φάνηκαν μεγαλύτερης διάρκειας. Όμως πέρασαν. Ανεπιστρεπτί.

Το πρωινό εκείνο ξύπνησε, παραδόξως, πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Περιποιήθηκε τον εαυτό της πιο οργανωμένα και πιο περίτεχνα απ’ ότι μία άλλη, πιο συνηθισμένη, ημέρα. Με διάθεση καλή και λόγω του αποτελέσματος που έβλεπε στον καθρέπτη, κάθισε στην βεράντα να πιεί τον καφέ της. Το βλέμμα της καρφωμένο ως συνήθως, στην γαλήνια θάλασσα που έκλεβε αυταρχικά οποιαδήποτε άλλη εικόνα από τον ορίζοντά της. Κοίταξε το ρολόι της. Σε δύο ώρες.

Σκέψεις παντού μέσα στο μυαλό της. Για όλα και για τίποτε. Σκέψεις αυτοαναιρούμενες. Σκέψεις ευχάριστες. Σκέψεις δυσάρεστες. Δύο ώρες, δύο μέρες, γεμάτες με σκέψεις. Κουράστηκε μάλλον να σκέφτεται. Η πραγματικότητα θα επιβεβαιώσει ή θα διαψεύσει την αλήθεια τους. Αληθινά ψέματα ή ψεύτικες αλήθειες. Έκλεισε τα μάτια και έγειρε το κεφάλι πίσω. Σκέφτηκε έναν τραγούδι. ‘Εγώ σ’ αγάπησα εδώ’ λέει στην αρχή του. Ξανάνοιξε τα μάτια. Προτιμούσε την θέα της θάλασσας από την ανάμνηση της ζωής της.

Ένα αυτοκίνητο πλησίασε και σταμάτησε μπροστά. Δεν το είχε ξαναδεί. ‘Μπράβο του. Αγόρασε καινούργιο’ σκέφτηκε αμέσως και δεν έπεσε έξω. Τον είδε να βγαίνει από την θέση του οδηγού. Ένα νεύμα μάλλον νευρικό, η πρώτη κίνησή του. Ένα ‘γειά’ μάλλον τυπικό, η πρώτη λέξη του. Ο δρόμος προς το διαμέρισμα γνωστός. Τον περπάτησε με βήματα σταθερά και μάλλον γρήγορα. Τον περίμενε με ανοιχτή την πόρτα. Έβγαλε τα μαύρα γυαλιά ηλίου που φορούσε και αντίκρισε τα μάτια του. Είχαν ακόμη εκείνο το πράσινο του βρεγμένου δάσους. Ασυναίσθητα, αγκαλιάστηκαν και φιλήθηκαν.

Το βλέμμα του περιπλανήθηκε στον χώρο. ‘Δεν άλλαξε τίποτα’ σκέφτηκε αλλά δεν της το είπε. ‘Μόνο οι φωτογραφίες μου λείπουν’ ήταν το συμπλήρωμα της σκέψης του. Βγήκαν στο μπαλκόνι. Και εκείνου του άρεσε να κάθεται και να ρεμβάζει, βλέποντας την θάλασσα όσο πιάνει το μάτι του. ‘Ένα καφέ μέτριο με γάλα’ ήταν η απάντηση στην ερώτησή της για να του προσφέρει κάτι. ‘Τώρα πράγματι δεν θυμάται τι πίνω ή κάνει την ανήξερη;’ το συνεπακόλουθο της απάντησης. Έμεινε μόνος όση ώρα ετοιμαζόταν ο καφές του.

Την άκουσε να πλησιάζει:
– Έτοιμος ο καφές.
– Ευχαριστώ.
– Τον πέτυχα;
– Βεβαίως. Πάντα μου ετοίμαζες πολύ καλό καφέ. Το ξέχασες;
– Όχι. Δεν το ξέχασα. Αλλά η επιβεβαίωση είναι πάντα αποδεκτή.
– Πως τα περνάς;
– Καλά. Εσύ;
– Τα ίδια. Τώρα που περίμενα να έρθεις, συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου έλλειψε το σπίτι αυτό. Είχα ξεχάσει πόσο όμορφα ήταν. Πόση γαλήνη με γέμιζε ο χώρος, το περιβάλλον, η θάλασσα.
– Ναι. Και στους δυό μας έκανε καλό, κάποτε. Όχι όμως τώρα. Ξέρεις, αποφάσισα να το πουλήσω.
– Γιατί;
– Προσωπικοί λόγοι.
– Μα, αυτό το σπίτι ήταν η ψυχή σου. Προσωπική σου επιλογή και διακαής πόθος. Πως κι έτσι;
– Σου είπα. Προσωπικοί λόγοι. Πιστεύω, ότι το πλήρωμα του χρόνου έφτασε γι’ αυτό το σπίτι. Και δεν συντρέχει λόγος περαιτέρω κατοχής του από μέρους μου.
– Εντάξει. Σεβαστό.
– Ευχαριστώ για την κατανόηση. Για να προχωρήσει όμως η διαδικασία, χρειάζεται και η δική σου συναίνεση.
– Μα καλά. Δεν έχεις το πληρεξούσιο που σου είχα κάνει; Τι παραπάνω χρειάζεσαι;
– Ο συμβολαιογράφος χρειάζεται και δική σου υπογραφή. Δεν αρκείται στο πληρεξούσιο.
– Καλά. Να πάω να το τακτοποιήσω. Αυτό με ήθελες;
– Ναι. Αυτό.
– Και με αυτή την κίνηση, κλείνει κάθε ‘υπόλοιπο’ μεταξύ μας;
– Ναι.
– Στεγνές και κοφτές απαντήσεις. Τόσο πολύ με έχεις βγάλει από την ζωή σου;
– Δεν έπρεπε; Και ‘συ το ίδιο δεν έχεις κάνει;
– Ακολουθώ τα βήματά σου. Συμπεριφέρομαι αντίστοιχα. Δεν επικοινωνείς, δεν επικοινωνώ. Απλά.
– Τόσο εγωιστής ακόμη; Τόσο;
– Εγώ ή εσύ;
– Και οι δύο, μάλλον. Κοιτάξαμε το ‘εγώ’ μας και χάσαμε το ‘εμείς’. Και να πεις ότι δεν περνάγαμε καλά;
– Σωστός ο χρόνος που χρησιμοποίησες. Σωστή και η επισήμανση. Σωστά όλα. Όλα τα άλλα, εκτός από την ζωή μας. Αλλού ο ένας, αλλού ο άλλος. Ποιος θα το φανταζόταν. Να έχουμε να μιλήσουμε τρία ολόκληρα χρόνια.
– Είπαμε. Εγωισμός είναι αυτός. Μεγάλο πράγμα. Ανυπέρβλητο. Δυσθεώρητο τείχος.
– Μόνοι το χτίσαμε. Και βάλαμε τόσο καλά υλικά, που μας ήταν αδύνατο να το σπάσουμε.
– Θα ήθελες να το σπάσεις;
– Εσύ;
– Εσένα ρωτάω.
– Καλά, είμαστε ανεκδιήγητοι. Ακόμη και τώρα, προσπαθούμε να εκμαιεύσουμε απάντηση από τον άλλο, για να μην εκθέσουμε τον εαυτό μας. Τελικά δεν διορθωνόμαστε.
– Δεν έχεις άδικο. Γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο τόσο καλά, που τελικά ο λόγος που χωρίσαμε έχει να κάνει με το ότι αναγνωρίζαμε στον άλλο τον εαυτό μας τόσο πολύ, που δεν αντέχαμε να ζούμε άλλο μαζί του. Καταφέραμε να κάνουμε ο ένας τον άλλο, αντικατοπτρισμό του εαυτού μας. Και ένας αντικατοπτρισμός, ποτέ δεν κρατάει για πάντα.
– Μ’ αρέσουν οι φιλοσοφικές προσεγγίσεις του προβλήματος. Όμως, δεν επιφέρουν καμία αλλαγή. Μάλλον τις λέμε για να τις ακούμε, παρά γιατί τις πιστεύουμε. Αν τις πιστεύαμε, θα είχαμε κάνει κάτι να τις πολεμήσουμε. Αλλά τις αφήσαμε να δράσουν ανενόχλητες. Και τώρα, μένουν να πέσουν οι τελευταίες υπογραφές για να ολοκληρωθεί η ‘αποκαθήλωση’ ενός ‘καλού γάμου’, όπως συνήθιζαν να λένε για τον γάμο μας οι απέξω.
– Είσαι σκληρός.
– Οι καταστάσεις με έκαναν έτσι. Θα φύγω.
– Ναι. Πιστεύω ότι θα ήταν το καλύτερο.
– Να πάω κι’ από τον συμβολαιογράφο.
– Ναι. Είναι εδώ στην πόλη.
– Το ξέρω.

Σηκώθηκε. Τον ακολούθησε. Δεν είπαν τίποτα. Ούτε φιλήθηκαν. Ούτε γύρισε να την δει. Ούτε την κοίταξε όταν έβαλε μπροστά το αυτοκίνητο. Μάζεψε τον καφέ του. Δεν τον είχε πιεί. Άφησε τα ποτήρια στον νεροχύτη. Πήγε στην κρεβατοκάμαρα να αλλάξει. Είχε καλή μέρα έξω. Δεν θα έχανε το μπάνιο της.

(‘Invisible Face’ by Salvador Dali)

Advertisements

7 comments on “Αναπόφευκτα αδιέξοδα (τέλος)…

  1. Με γεια το νέο σου σπίτι. Όμορφο κείμενο με γρήγορους διαλόγους. Το τέλος το περίμενα (το ήθελα) κάπως αλλιώς. Αλλά τελικά Γιώργο η ζωή έται ψυχρή είναι και κοφτή.

  2. περνάνε όλα.γρήγορα.τόσο γρήγορα που μένουμε σαστισμένοι.μόνο τις ίδιες μηχανικές κινήσεις μπορούμε να θυμηθούμε και συνεχίζουμε με αυτές..**

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s