Πάει ο παλιός ο χρόνος…

Χάραξε 31 Δεκεμβρίου. Το ρολόι χτύπησε. Σχεδόν μηχανικά, σήκωσε το χέρι του και έκλεισε το ξυπνητήρι. Άνοιξε τα μάτια του και κοίταξε το δωμάτιο. Ήξερε ότι ήταν η τελευταία φορά που ξυπνούσε μέσα σε αυτό το συγκεκριμένο δωμάτιο, πάνω σ’ αυτό το συγκεκριμένο κρεβάτι. Δεν του πήγαινε η καρδιά να σηκωθεί. Όμως έπρεπε. Είχε να…

Bloggers – Ιστορίες του Διαδικτύου…

Το ταξίδι ξεκίνησε πριν από τέσσερις, περίπου, μήνες. Ένα ταξίδι άγνωστο σε μένα, αλλά παράλληλα ερεθιστικά ενδιαφέρον. Το ταξίδι είχε προορισμό την συγγραφή, από κοινού, ενός βιβλίου με κείμενα από blogger. Μου έγινε πρόταση και ‘γώ την αποδέχτηκα. Τώρα, αν έπραξα σωστά ή όχι, αυτό το αφήνω στην κρίση σας. Το σκαρί ναυπηγήθηκε στα τυπογραφεία…

Το πεφταστέρι που ξαναπήγε στον ουρανό…

«Μη με διώχνεις», είπε το αστέρι στον ουρανό. «Μη φοβάσαι, θα έχεις ένα όμορφο ταξίδι», του απάντησε εκείνος. «Βοήθεια αδέρφια δεν θέλω να πάω πουθενά», φώναξε τρομαγμένο το αστέρι καθώς άρχισε να πέφτει προς τη γη. Όσοι είδαν το πεφταστέρι ευχήθηκαν κάτι. Άλλος ήθελε, υγεία, άλλος αγάπη, άλλος ένα καινούριο αυτοκίνητο, μα το αγόρι που…

Καλά Χριστούγεννα…

Χρόνια Πολλά… Χρόνια Καλά… Με Υγεία και Ευτυχία… Δίπλα σε Αγαπημένα Πρόσωπα. Πρόσωπα που θα φέρνουν στιγμές ήρεμες και γεμάτες… Και για όσους μόνοι είναι, εύχομαι του χρόνου να έχουν δίπλα τους αυτό που πραγματικά τους ταιριάζει και τους γεμίζει… υ.γ. Για το βιβλίο, θα μιλήσω μετά τα Χριστούγεννα…

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα…

Λαγνεία (luxuria) Ήσουν εκεί, καθισμένη στην πολυθρόνα, αναπαυτικά, στο απέναντι τραπέζι. Γέλαγες ακατάπαυστα. Με ανέκδοτα ανούσια και γλυκανάλατα. Μάλλον ήθελες να μου τραβήξεις την προσοχή. Το κατάφερες. Το ήξερες. Πάντα ήσουν σίγουρη για τις κινήσεις σου. Και μάλιστα, όπως διαπίστωσα αργότερα, ποτέ δεν έκανες κάτι χωρίς να έχεις προβλέψει την έκβαση του αποτελέσματος. Και ‘γω…

Στον ύπνο μου χθες βράδυ…

Ήρθες στον ύπνο μου χθες το βράδυ. Ντυμένη στα λευκά. Μου φάνηκε παράξενο, μιας και το λευκό δεν είναι το χρώμα σου. Μου είπες ότι έτσι πια θα εμφανίζεσαι μπροστά μου. Στα λευκά, στα καθάρια, στα άχρωμα. Για να μπορώ να διακρίνω εσένα όπως πραγματικά είσαι και όχι όπως θέλεις να φαίνεσαι. Σε ρώτησα γιατί…

Δεν θα σε προδώσω…

Όχι. Δεν θα σε προδώσω. Όχι. Αυτό δεν θα το δεις από εμένα. Εγώ, σε αγάπησα πολύ. Κι’ όποιος αγαπάει πολύ δεν προδίδει. Περισσότερο δίδει και ανταποδίδει. Μ’ ακούς; Όχι. Δεν θα σε προδώσω. Εγώ είμαι φτιαγμένος από εκείνο το μείγμα που δεν αντέχει προσμίξεις με ψεύτικα αισθήματα. Προτιμώ την φυγή από την ατίμωση. Μ’…

Άτιτλο…

Τόσες σκέψεις. Τόσα λόγια ανείπωτα. Όλα μέσα στο μυαλό. Όλα μέσα εκεί κρυμμένα. Αφανέρωτα από όλους κι’ από όλα. Δεν βγαίνουν. Χάνονται μέσα στον ρυθμό της μέρας και στην λήθη της νύχτας. Παράξενο πράγμα. Θέλω τόσο πολύ να τα πω, να τα αποτυπώσω. Όμως κρύβονται καλά. Ίσως να φοβούνται να βγουν. Λες και θέλουν να…

Απορία…

Τελικά ποιος είναι πιο ευτυχισμένος, ο μαλάκας ή ο ηλίθιος; Δεν ξέρω. Υποθέτω ο συνδυασμός τους… (συγνώμη, αλλά τα έχω πάρει). Καλό Σαββατοκύριακο και μακριά απ’ ότι εισβάλλει στη ζωή σας χωρίς την θέλησή σας…