Άτιτλο…

red-and-white-by-edvard-munch.jpegΤόσες σκέψεις. Τόσα λόγια ανείπωτα. Όλα μέσα στο μυαλό. Όλα μέσα εκεί κρυμμένα. Αφανέρωτα από όλους κι’ από όλα. Δεν βγαίνουν. Χάνονται μέσα στον ρυθμό της μέρας και στην λήθη της νύχτας. Παράξενο πράγμα. Θέλω τόσο πολύ να τα πω, να τα αποτυπώσω. Όμως κρύβονται καλά. Ίσως να φοβούνται να βγουν. Λες και θέλουν να προστατευτούν από εκείνα που δεν τους αξίζουν. Ίσως και αυτά να θέλουν τον χρόνο και τον χώρο τους. Δυστοκία θα μου πεις. Έλλειψη σιγουριάς θα σου πω. Φόβος, άγχος, έλλειψη. Όχι. Δεν θα προδώσω τον εαυτό μου. Θα του αφήσω τα περιθώριά του. Να βρει μόνος του εκείνη την στιγμή, εκείνη την ώρα που θα τα φανερώσει. Μόνο μέσα από την ελευθερία έρχεται η ολοκλήρωση. Λόγια παρηγοριάς; Όχι καλέ μου. Λόγια σταράτα, αντρίκια. Λόγια χωρίς ψευδαισθήσεις. Λόγια γεμάτα αισθήσεις ανθρώπινες. Αυτά…

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους. Με σκέψεις ελεύθερες και ανεξάρτητες. Με σκέψεις δικές σας. από εσάς για εσάς…

(‘Red and White’ by Edvard Munch)