Το νέο μου ‘παιχνίδι’…

Ήρθε στα χέρια μου το απόγευμα του Σαββάτου. ‘Όμορφο περιτύλιγμα’ η πρώτη σκέψη. Το άνοιξα με προσοχή. ‘Και το εσωτερικό δείχνει ενδιαφέρον’ σκέφτηκα καθώς το περιεργαζόμουν. Πάτησα τα κουμπιά του. Πολλά, πολύχρωμα, ιδιόμορφα. Προχώρησα με προσοχή στους δαιδαλώδης διαδρόμους του. Ανακαλύπτοντας ολοένα και καινούργια πράγματα, καινούργιες σκέψεις. Όχι. Δεν πήρα κανένα νέο παιχνίδι για τον…

Το ΘΕΜΑ των ημερών…

Εδώ και ένα μήνα, τουλάχιστον, η πολιτική και καθημερινή ζωή του τόπου ταλανίζετε από το γεγονός της ‘απόπειρας αυτοκτονίας’ του κου Ζαχόπουλου, καθώς και από τα παρελκόμενα αυτής: το δημοφιλές DVD με τις περιπτύξεις του Γ.Γ. με την κα Τσέκου, ποιος το είδε, ποιος όχι, γιατί το είδε, γιατί δεν το είδε, αν το είδε…

Εν συνεχεία…

Μέρες μέρες να χτυπήσει το τηλέφωνο μήνες χρόνια; Δεν ηχείς. Εκλήθη ο έμπιστός μου ωριλά μου έκανε ακουόγραμμα μια χαρά, μου λέει, ακούς τι σ’ έπιασε. Εκλήθη εν συνεχεία ξανά ο τεχνικός. Δεν χτυπάει του είπα. Σε ξεβίδωσε, σ’ έκανε φύλλο και φτερό καλώδια μπαταρίες λάδωμα στην φωνή σου εντάξει η συσκευή η ζημιά είναι…

Βοριάς φυσάει τα λόγια μου…

Το χιόνι καίει τον καρπό Και την αγάπη ο χρόνος Στην κούπα μου παλιό κρασί Κι εσύ καινούργιος πόνος Βοριάς φυσάει τα λόγια μου Νοτιάς τα φέρνει πίσω Κι από τα φύλλα της καρδιάς Δεν ξέρω να σε σβήσω Για να μη γίνεις σύννεφο Καρφώθηκα στο χώμα Κι άφησες τα τραγούδια μου Ρούχα με δίχως…

Απρόσμενη επίσκεψη…

Ήρθες απρόσκλητος στο σπίτι. Για να πω την αλήθεια, δεν σε περίμενα τόσο νωρίς. Δεν θυμάμαι να ρώτησα ποιος είναι πριν ανοίξω. Άνοιξα απρόθυμα την πόρτα και ξαφνιάστηκα. Μπήκες μέσα χωρίς κουβέντα, απλά παραμερίζοντάς με. Δεν έφερα αντίσταση. Ίσως γιατί η επιβλητική παρουσία σου δεν μου άφησε περιθώρια για αντιρρήσεις. Μου φάνηκες ντυμένος διαφορετικά απ’…

Reflection…

Αντικρίζω το κορμί μου στον καθρέφτη. Έχει πάψει από καιρό να είναι ευγενικός μαζί μου. Μάλλον με μισεί πια. Όπως και εγώ εμένα. Αντικατοπτρισμός όχι μόνο της όψης αλλά και του είναι μου. Αλήθεια, ποτέ δεν είχα σκεφτεί πόσο εύκολα αντικατοπτρίζεται το έσω στο έξω… Ψάχνω τα σημάδια που μου έχουν αφήσει τα χάδια σου….

Προπατορικό αμάρτημα…

Δευτέρα Μ’ άφησες και κοιμήθηκα εκεί που όλα ξεκινάν. Ανάμεσα στα ανοιγμένα σκέλια σου, εκεί, στο ψηλότερό τους σημείο, πάνω στο αιδοίο σου, αναπνέοντας την υγρασία του έρωτά σου… Τρίτη Πάλι βρέθηκα στο ίδιο σημείο. Άθελά μου, σε έφερα σε οργασμό. Φώναξες. Σε κοίταξα με έκπληξη. Μου είπες: Πειράζει που φώναξα;. Σου απάντησα: Δεν έχω…

Ουιουιουιουιουιουιουιου…

Νοιώθω πολύ λίγος όταν διαβάζω κείμενα σαν κι’ αυτό… Σ’ ευχαριστώ χνούδι… Καλή χρονιά να έχουμε αδέρφια…