Reflection…

girl-before-a-mirror-c1932.jpgΑντικρίζω το κορμί μου στον καθρέφτη. Έχει πάψει από καιρό να είναι ευγενικός μαζί μου. Μάλλον με μισεί πια. Όπως και εγώ εμένα. Αντικατοπτρισμός όχι μόνο της όψης αλλά και του είναι μου. Αλήθεια, ποτέ δεν είχα σκεφτεί πόσο εύκολα αντικατοπτρίζεται το έσω στο έξω…

Ψάχνω τα σημάδια που μου έχουν αφήσει τα χάδια σου. Θυμάσαι; Εκείνα που μου έλεγες ότι χαράζεις επάνω στο κορμί μου για να βρίσκεις εύκολα το δρόμο σου για την καρδιά μου. Αχνοφαίνονται με γυμνό μάτι. Εσύ όμως μπορούσες να τα διακρίνεις εύκολα. Ίσως γιατί εσύ τα είχες χαρτογραφήσει στο μυαλό σου. Ίσως γιατί εσύ κρατούσες το μαχαίρι που τα όργωσε…

Βρήκες το κορμί μου και πειραματίστηκες. Και ‘γώ σε άφησα ελεύθερο να μπορέσεις να δημιουργήσεις. Τελικά, κατέληξε η σχέση μας να είναι σαν εκείνη ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το δημιούργημά του, όταν ο πρώτος πουλάει το δεύτερο. Πληρώθηκες και με άφησες. Χωρίς πόνο, χωρίς πάθος. Έτσι απλά. Τόσο απλά, όσο θα βρεις κάποιο άλλο κορμί να εμπνευστείς…

Αντικρίζω το κορμί μου στον καθρέφτη. Πόσο το μισώ που δεν μπόρεσε να σε κρατήσει…

(‘Girl before a mirror’ by Pablo Picasso)