Το ΘΕΜΑ των ημερών…

Εδώ και ένα μήνα, τουλάχιστον, η πολιτική και καθημερινή ζωή του τόπου ταλανίζετε από το γεγονός της ‘απόπειρας αυτοκτονίας’ του κου Ζαχόπουλου, καθώς και από τα παρελκόμενα αυτής:

το δημοφιλές DVD με τις περιπτύξεις του Γ.Γ. με την κα Τσέκου,
ποιος το είδε,
ποιος όχι,
γιατί το είδε,
γιατί δεν το είδε,
αν το είδε γιατί δεν το είπε,
αν δεν το είδε γιατί δεν το είδε,
ποιος το πήρε,
ποιος το έδωσε,
γιατί το πήρε,
γιατί το έδωσε,
υπάρχει εκβιασμός,
υπάρχει ενοχή,
υπάρχει αθωότητα,
υπάρχει ξέπλυμα χρημάτων,
υπάρχουν χρήματα,
τα 5,5 εκ. ευρώ του Θέμου είναι μαύρα,
είναι άσπρα,
είναι ασπρόμαυρα,
ο Μάκης φταίει,
ο Μάκης δεν φταίει,
ο Μάκης φταίει και δεν φταίει
η Κυβέρνηση τι κάνει,
τι δεν κάνει,
γιατί το κάνει,
γιατί δεν το κάνει,
ποιος άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα, ε;;;

Όλα αυτά και άλλα τόσα. Και εμείς απλοί παρατηρητές δελτίων ειδήσεων, δελτίων εκβιασμών, δελτίων γενικώς με παράθυρα, πόρτες και μπαλκονόπορτες. Ριγμένοι μέσα σε έναν κυκεώνα αποκαλύψεων και αποκρύψεων, συμμέτοχοι μιας κατάστασης που θυμίζει κωλοχανείο, που μυρίζει σήψη και αποσύνθεση. Όπου και να γυρίσεις το ίδιο θέμα. Ένα ΘΕΜΑ.

Πειράζει που εγώ το βλέπω ανάθεμα και οπισθοδρόμηση; Πειράζει που εγώ δεν θέλω πια να βλέπω ειδήσεις, δεν θέλω πια να ακούω ειδήσεις, δεν θέλω πια να βλέπω κανέναν από δαύτους, δεν θέλω πια να ακούω κανέναν από δαύτους; Πειράζει που θέλω να μείνω στην κοσμάρα μου, να κλειστώ μέσα της και να αναπνέω τον καθαρό μου αέρα; Αν πειράζει, αμάρτησα και ‘γώ. Αν πειράζει, έβαλα και ‘γώ ένα λιθαράκι στην απόπειρα αυτοκτονίας του κου Ζαχόπουλου και τα συνακόλουθά της.

Συγχωρήστε με…