Δια-γράφοντας μία ζωή…

young-man-writing-by-jean-louis-meissonier.jpegΆφησα το γράμμα σου να πέσει από τα χέρια μου. Παρατήρησα την αγωνιώδη του πορεία προς το πάτωμα. Την προσπάθεια να μείνουν οι λέξεις στο φως και όχι να πλακωθούν από το χαρτί. Αυτών των λέξεων που πριν από λίγο άκουγα τον ήχο τους επάνω στο γραμμοσκιασμένο χαρτί, ενώ τις διάβαζα μία-μία, αναγνωρίζοντας φθόγγους και συλλαβές. Έναν ήχο εκκωφαντικό και πιεστικό. Τόσο πιεστικό όσο η δική σου προσπάθεια να τις χαράξεις επάνω σ’ αυτό το χαρτί.

Διαβάζοντας το κείμενο, διάβασα και τον τρόπο που γράφηκε. Δεν μου ήταν δύσκολο. Ίσα-ίσα. Σε ξέρω καλά. Σε γνώρισα. Έγινες δικός μου προτού καν με κάνεις δική σου. Θα μου πεις πως έγινε αυτό. Δεν μου ήταν δύσκολο. Ίσα-ίσα. Έμαθα στην ζωή μου να ‘διαβάζω’ και να ‘παρατηρώ’. Και ‘σύ ήσουν βιβλίο ανοιχτό. Τουλάχιστον σε μένα. Τουλάχιστον για μένα.

Σε φαντάστηκα καθισμένο στο γραφείο σου με την λάμπα ανοιχτή. Καμία άλλη πηγή φωτός. Και εκτός σου και εντός σου. Το φως να διαχέεται στο χαρτί, τα μάτια σου να το ρουφάνε άπληστα και τα χέρια σου να το πετάνε απλόχερα στις λέξεις που σκεφτόσουν και αποτύπωνες στο χαρτί. Για να τις καταστήσεις λαμπερές και φωτεινές μέσα στο σκοτάδι τους. Όχι τόσο για μένα, τον αναγνώστη, όσο για σένα, τον συγγραφέα τους. Προσπάθησες να δώσεις φως στα σκοτάδια της ψυχής σου, κλέβοντας τον ψυχρό φωτισμό από μία πηγή φωτός κατευθυνόμενη και αναλώσιμη. Πόσο λάθος έκανες καλέ μου.

Σε είδα ιδρωμένο και ταλαιπωρημένο. Με ανάσα κοφτή σαν τις μικρές προτάσεις που έγραψες. Μικρές, περιεκτικές, προτάσεις ανάσας. Εκπνοή – εισπνοή. Σε ρυθμό 3/4. Σαν πατήματα ζεϊμπέκικου. Χορευτικές κινήσεις μεθυσμένου. Συγγραφή προτάσεων απελπισμένου. Γιατί γλυκέ μου;

Λες και ήμουν δίπλα σου. Στο πλευρό σου και να σε παρατηρώ. Να παίρνεις χαρτιά, να γράφεις, να σκίζεις, να πετάς. Μέχρι να βρεις τις κατάλληλες λέξεις, τα κατάλληλα γράμματα να διατυπώσεις νόημα, να αποτυπώσεις μια σκέψη, να καταγράψεις και να διαγράψεις μια ζωή. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω ότι το πέτυχες. Ίσα-ίσα. Και με το παραπάνω. Τα κατάφερες αγαπημένε μου. Τα κατάφερες…

(‘Young Man Writing’ by Jean-Louis Meissonier)