Θείος εις τον κύβο…

Σε μένα αναφέρομαι. Όχι. Δεν έκλεισα καμία συμφωνία με την Knorr για να γίνω προϊόν της. Και όχι, δεν προσπαθώ να δρέψω καμία δάφνη από τις τόσες πολλές που έχει ο περίφημος Rubik.
Απλά, η αδερφή μου φρόντισε να με καταστήσει θείο για τρίτη φορά. Ναι σας λέω. Σήμερα, στις 14.25 περίπου, έγινα θείος για τρίτη φορά. Ένα τόσο δα πλασματάκι, μόλις 2.580 κιλά αντίκρισε τον κόσμο μας σήμερα το μεσημέρι. Έκλαψε, ανέπνευσε και δήλωσε την παρουσία της με σάρκα και οστά.

Μικρή μου ανιψιά, σε καλωσορίζω στην οικογένεια.
Σου εύχομαι, πάνω από όλα, υγεία.
Σου εύχομαι κάθε ευτυχία.
Σου εύχομαι χρόνια καλά.
Και για το τέλος, σου εύχομαι να αγαπήσεις αυτόν τον κόσμο περισσότερο απ’ ότι θα σε αγαπήσει αυτός. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να τον αλλάξεις κάποτε…

(‘Push Ups’ by H. Roberts)

Advertisements

9 comments on “Θείος εις τον κύβο…

  1. Να σου ζήσει η ανηψούλα, Γιώργο
    Πολύ όμορφη η ευχή σου σ΄εκείνη
    Της προσφέρω μικρούτσικα, νεογέννητα ρόζ τριανταφυλλάκια
    Εύχομαι κι εγώ ολόψυχα στη μαμά και στην κόρη, υγεία και δύναμη!
    Σας φιλώ
    Γλυκειά καληνύχτα

  2. (με πολύ αγάπη για τον καινούριο άνθρωπο)

    Ξύπνησες, κοριτσάκι;
    Ξύπνησε ο ήλιος.

    Mπήκαν μπροστά τα μοτεράκια
    των χρυσών σπόρων.

    Aκούς;

    Tέσσερις μαργαρίτες
    τροχοί σ’ ένα αμαξάκι ―
    σου κουβαλάν πολλά
    καλούδια και καλά.

    Tέσσερα χελιδόνια-τσαγκαρόπουλα
    πάνω-κάτω, πάνω-κάτω
    πηγαινέλα
    τραβάνε τις μακριές κλωστές
    τις αργυρές
    μιας καλοκαιριάτικης βροχούλας
    και σου ράβουν ― γεια-χαρά σου ―
    τα γαλάζια πέδιλά σου

    Mέλισσες τρυγάν, τρυγάν
    τα ξανθόχρυσα λουλούδια
    τα ξανθόχρυσα τραγούδια
    και σου φτιάχνουν και σου φτιάχνουν
    (άνοιξε το χέρι σου)
    σου ’φτιαξαν το μέλι σου.

    Mια μουγγή, κοντόχοντρη
    ― δες ― μια αστεία χελώνα
    κόβει ένα κομμάτι φως στρωτό
    γαλανό και γελαστό
    απ’ το ρυάκι
    στο κρεμάει στην κούνια σου
    καθρεφτάκι
    για να κοιταχτείς
    και να χτενιστείς.

    Ένα αγαθό
    στρογγυλοπρόσωπο ψωμί
    μέσα στη χρυσή
    του καλοκαιριού κουζίνα
    βράζει, βράζει (ακούς πώς βράζει
    σαν να παίζουν μαντολίνα),
    τ’ αγαθό ψωμί
    (πώς γελούν τα μάτια τα μεγάλα σου)
    σου ’βρασε το γάλα σου.

    Tα κυκλάμινα στυλώνουνε τ’ αυτάκια τους
    σαν τριανταφυλλένια γαϊδουράκια
    για ν’ ακούσουν τι θα πεις
    μέσα στο χωνάκι της σιωπής.

    Kι ως ανασηκώνεις το χεράκι
    φτιάχνεις ένα γεφυράκι
    κι από κάτω του περνάνε,
    σεργιανάνε
    κύκνοι-κρίνοι
    κρίνοι-κύκνοι.

    (Ξύπνησες κοριτσάκι;; – Γιάννης Ρίτσος)

  3. καλημέρα μας…
    σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές…
    ξέρω ότι αναβλύζουν από την καρδιά σας και είναι αυθεντικές…
    να είστε καλά…
    και εύχομαι τα καλύτερα σε όλους σας…

    την καλημέρα μου και πάλι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s