Βαλίτσα…

Θα αγοράσω μια βαλίτσα σε μαύρο χρώμα. Από αυτές τις χαριτωμένες, με ροδάκια και επεκτάσιμο χερούλι. Αν και θα λερώνει εύκολα, δεν με πειράζει. Να μπορώ να την μεταφέρω παντού. Εύκολα και ακοπίαστα. Να μην χρειάζεται να καταναλώνω ενέργεια για τα υπάρχοντά μου.

Θα χωράει πράγματα. Όχι πολλά. Ουσιαστικά. Όχι γιορτινά που πιάνουν όγκο. Καθημερινά. Πρακτικά. Εύκολα στην διαχείριση όταν θα έρθει η ώρα της αποκατάστασή τους. Όμορφη λέξη η διαχείριση. Ομόηχη της εγχείρησης, αλλά δεν πονάει τόσο. Ή πονάει; Δεν το έχω ξεκαθαρίσει ακόμη.

Θα απλώσω τα πράγματά μου επάνω στο διπλό μου κρεβάτι. Χωράνε όλα. Επάνω σε ένα διπλό κρεβάτι. Και δίπλα θα ανοίξω την βαλίτσα. Θα αρχίσω με τα εσώρουχα. Ένα για κάθε μέρα φυγής μου. Χρειάζομαι πολλά. Τόσα όσα. Και κάλτσες. Μάλλινες, ζεστές. Σαν εκείνες τις φανταρίστικες, αλλά όχι τόσο άγριες στην υφή τους. Πιο μαλακές, το ίδιο ζεστές. Και πιζάμες. Ή μάλλον όχι. Τι να τις κάνω. Κάποιο κορμί θα βρεθεί να ζεσταίνει με την ανάσα του την καρδιά μου.

Παντελόνια. Τζιν. Και ζώνη. Μαύρη. Και πουκάμισα. Μακρυμάνικα. Ριγέ και μονόχρωμα. Και φωτογραφίες. Σε όλες τις ηλικίες. Εκείνη την ασπρόμαυρη στην Πάρο. Και εκείνη στην παραλία της Λυγιάς. Όταν στα δεκάξι μου δεν μ’ ένοιαζε να αγοράσω καμία βαλίτσα. Όταν όλα μου τα υπάρχοντα χωρούσαν σε ένα σάκο.

Θα πάρω και τα βιβλία μου. Αν και αυτά τα έχω στο μυαλό μου, στα μάτια μου. Τουλάχιστον εκείνα τα σημεία που αποτύπωσαν επάνω τους την σκέψη μου.

Χώρεσαν όλα. Με δυσκολία κλείνει. Κλείνει όμως. Την σηκώνω. Την τοποθετώ όρθια. Στέκεται. Με περιμένει να της σηκώσω το χερούλι, να την γείρω μπροστά και να την κυλήσω. Και να την οδηγήσω όπου θέλω. Μια βαλίτσα, μια ζωή. Κόσμοι παράλληλοι και συμπληρωματικοί. Αλληλένδετοι…

Advertisements

3 comments on “Βαλίτσα…

  1. ΟΙ φωτογραφίες του μυαλού, ξέρεις,
    αυτές οι ανεξήτηλες,
    μπορούν να μεταφερθούν παντού,
    χωρίς να πιάνουν κι άλλο χώρο από τη βαλίτσα.
    Κι ύστερα πάλι, βαλίτσες μπορούμε να είμαστε
    κι εμείς οι ίδιοι.
    Με τα κορμιά μας και με τις φωτογραφίες αυτές
    τις ανεξήτηλες που σου ΄λεγα, που «ξύνουν» το φλοιό του
    εγκεφάλου μας και πάνε παραμέσα.
    Όλα τ’ άλλα «αγοράζονται». Πολύ εύκολα…
    Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
    Καληνύχτες!
    (Ε-κ-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό κείμενο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s