Ανείπωτες μέρες…

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου
Δεν έχει κλείσει μία εβδομάδα που έχω μετακομίσει εδώ. Στο διαμέρισμα του πρώτου ορόφου, ακριβώς κάτω από το δικό σου. Δικό σου ή δικό σας; Δεν έχω ακόμη ξεκαθαρίσει. Σε βλέπω συχνά μόνη σου. Συμπέρανα την μοναξιά και της δικής σου κατοίκησης. Τα ονόματα στο κουδούνι της εισόδου με μπερδεύουν. Ίσως και εσάς τους δύο, που δεν τα έχετε ξεμπερδέψει ακόμη. Περιμένω και αναμένω. Εδώ.

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου
Πέρασε ένας μήνας. Η ζωή μου κυλά ομαλά. Και η δική σου, μάλλον. Σε βλέπω όλο και συχνότερα. Για την ακρίβεια, επιδιώκω να σε βλέπω όλο και συχνότερα. Αλήθεια, το έχεις καταλάβει; Δεν σου κρύβω ότι θα το ήθελα. Πάντα ήμουν δειλός στον τρόπο προσέγγισης του αντίθετου φύλου. Θα με διευκόλυνε αν η οξυδέρκεια σου υποκαθιστούσε την έμφυτη δειλία μου.

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου
Κατέβηκα στην είσοδο της πολυκατοικίας την ώρα που υπολόγιζα ότι θα ερχόσουν. Στάθηκα για λίγο μπροστά στον μεγάλο καθρέπτη της εισόδου και τακτοποίησα το παντελόνι και το πουκάμισό μου. Δεν ήθελα να είμαι ατημέλητος. Δεν άργησες να φανείς μέσα στην αντανάκλασή του. Οι σφυγμοί μου ανέβασαν στροφές. Δεν έστρεψα το βλέμμα μου προς εσένα ακόμη. Σε παρατηρούσα μέσα από τον καθρέπτη. Χάζευα τις κινήσεις και το περπάτημά σου την ώρα που ανέβαινες τις σκάλες. Και την κατάλληλη στιγμή γύρισα για να αντικρύσω τα μάτια σου. Το είχα προγραμματίσει και το πέτυχα. Είμαι χαρούμενος, για να μην πω γεμάτος από εσένα. Μου χαμογέλασες και μου είπες καλησπέρα. Αντίστοιχα σου χαμογέλασα και σου αντευχήθηκα. Προσπάθησα να σου ανοίξω συζήτηση. Δεν έμεινες. Έδειχνες βιαστική και σκεφτική. Στερέωσες τα κοκκινόξανθα σπαστά μαλλιά σου με τα γυαλιά ηλίου σου, έβγαλες τα ακουστικά του mp3 από τα αυτιά σου και κατευθύνθηκες προς τον ανελκυστήρα. Έμεινα να σε παρατηρώ και να οσφραίνομαι το άρωμά σου που είχε πλημμυρίσει την είσοδο. Ένοιωθα γεμάτος από εσένα.

Δευτέρα, 2 Ιουνίου
Τα βράδια πια είναι ζεστά και τα πατζούρια κουφωμένα. Κάθομαι στο μπαλκόνι κοιτάζοντας τον δρόμο. Έχει ένα γλυκό βράδυ. Πέρασε η ώρα και μπαίνω μέσα να κοιμηθώ. Ξαπλώνω. Ύπνος δεν με πιάνει. Βογκητά ακούγονται από τον ακάλυπτο. Κάποιος καλοπερνάει υποθέτω και ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη μου. Τα βογκητά συνεχίζονται. Η περιέργεια με τρώει και ανοίγω την μπαλκονόπορτα του υπνοδωματίου μου να βγω να στήσω καλύτερο αυτί. Αναγνωρίζω την πηγή προέλευσής τους. Είναι από το δικό σου υπνοδωμάτιο. Τα πόδια μου κόβονται. Κρύος ιδρώτας διαπερνάει όλο μου το κορμί. Ξαφνικά, κρυώνω και θέλω να πέσω στο κρεβάτι και να σκεπαστώ. Σαστίζω. Μπαίνω μέσα, κλείνω πατζούρια και τζαμωτό και πέφτω στο κρεβάτι. Δεν θέλω να ακούω άλλο. Βάζω το μαξιλάρι στα αυτιά μου. Ο ήχος όμως παραμένει εκεί. Το βογκητό σου έχει σκαλώσει στα τύμπανα του αυτιού μου και δεν λέει να φύγει. Στριφογυρίζω στο κρεβάτι. Πουθενά ησυχία. Αφήνω το μαξιλάρι από το κεφάλι μου. Ξαναστήνω αυτί. Ήχος τρεχούμενου νερού και γέλια πνιχτά ακούγονται πια. Κλείνει το νερό. Πατημασιές επάνω στο ξύλινο δάπεδο του υπνοδωματίου σου. Πιάνω την ανάσα μου για να μην την ακούσεις. Για να μην στην μεταφέρει η νυχτερινή σιωπή. Παραλογισμός. Το πρωί με βρήκε να κοιτάω το ταβάνι της κρεβατοκάμαράς μου. Αξημέρωτη νύχτα και ένα άψυχο παραλληλόγραμμο λευκό ταβάνι, ταφόπλακα σκέτη.

Παρασκευή, 18 Ιουλίου
Αφόρητη ζέστη η σημερινή. Φορούσες εκείνο το πράσινο χακί εφαρμοστό φόρεμα. Σε παρατηρούσα από το μπαλκόνι μου καθώς περπατούσες για την στάση του λεωφορείου. Ακόμη και από εδώ πάνω μπορούσα να μυρίσω το άρωμά σου. Ένα άρωμα απλωμένο προσεκτικά σε ένα φρεσκοπλυμένο κορμί. Ξέρεις; Σε φαντασιώνομαι συχνά να κάνεις μπάνιο. Να πλένεις το στήθος, την κοιλιά, το αιδοίο σου. Σε φαντάζομαι φορές να ξαπλώνεις στην μπανιέρα και να χαϊδεύεσαι αισθησιακά. Και αναθεματίζω τον εαυτό μου που δεν είναι εκεί να το κάνει αυτός. Άλλες πάλι φορές, σε φαντάζομαι γυμνή επάνω σε ένα καναπέ, να έχεις κλειστά τα μάτια και το δάχτυλό σου να μπαίνει ορμητικά μέσα στον κόλπο σου. Ερεθίζομαι και χαϊδεύομαι. Τελειώνω για σένα. Στο φωνάζω μέσα στην απουσία σου. Το ακούς άραγε;

Δευτέρα, 25 Αυγούστου
Σήμερα επέστρεψα από τις διακοπές μου. Μη νομίζεις. Στο χωριό πήγα, να δω τους δικούς μου. Ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη διάθεση για διακοπές και μπάνια, και παραλίες, και ηλιοθεραπεία. Η μάνα μου με λέει μίζερο, εγώ προτιμάω το δειλός. Εξάλλου, στο έχω ξαναπεί. Έψαξα να σε βρω. Πουθενά. Ανησύχησα ήταν η αλήθεια. Και δεν είχα άδικο. Το απόγευμα που ξανακατέβηκα στην είσοδο, μήπως και σε πετύχω πουθενά, παρακολούθησα τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματός σου να τοποθετεί ένα ενοικιαστήριο. Τον άκουγα να μουρμουρίζει μέσα από το στόμα του που θα βρει ενοίκους τέτοια εποχή και ιδιαίτερα τώρα που ο κόσμος δεν δίνει πολλά για ενοίκιο. Δεν του έδωσα σημασία. Ανέβηκα ξανά στο διαμέρισμά μου. Έκλεισα την πόρτα πίσω μου και έμεινα κουλουριασμένος πίσω από αυτή. Έκλαψα νομίζω και θυμήθηκα τους στίχους του Καβάφη από το ‘Περιμένοντας τους βαρβάρους’:

‘Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.’

(‘Figure 059’ by Tony Pavone)

Advertisements

9 comments on “Ανείπωτες μέρες…

  1. xmm δεν ξερω αν ειναι ωρες μοναξιας , ρεμβασμου ή εκφρασης των θελω ..
    αφηνω την απαντηση στον Εραστη της Ζωης
    Παντως οτι και ναναι η γραφη του ι ομολογουμενως ειναι συναρπαστικη
    Εραστη της ζωης , συνεχισεεεεεε 🙂

  2. Τα εσωτερικά «βογγητά»,
    αυτά που είναι έτσι κι αλλιώς μέσα στα ακουστικά μας τύμπανα
    εγκατεστημένα,
    σαν τις φωτογραφίες που είναι ανεξίτηλα
    χαραγμένες στο φλυό μας,
    τις φωτογραφίες του μυαλού,
    νομίζω πως είναι τα χειρότερα…
    Γιατί αυτά, δεν μπορείς να τα σωπάσεις…
    Όσες πόρτες και να κλείσεις…
    Όσα μαξιλάρια και αν αποθέσεις πάνω σου…
    Τα δροσερά φιλιά μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s