Στίγματα και ψήγματα…

Ένας απρόσκλητος αναστεναγμός φωλιάζει τις τελευταίες ημέρες μέσα στα σωθικά μου. Φυσάω με δύναμη να τον βγάλω από μέσα μου. Δεν δύναμαι. Αντιστέκεται σθεναρά στις προσπάθειές μου. Πάλη με τον εαυτό μου ή πάλη με το εγώ μου; Αναπροσαρμογή στόχων και σκοπεύσεων. Εύκολο ακούγεται. Ποιος όμως είναι εκείνος που μπόρεσε να το κάνει εν μία…

Εργασιακή βορά…

Βαρέθηκα να ακούω τις εργαζόμενες μητέρες να σέρνουν στον εργασιακό διάβα τους, τα κατορθώματα, τις αρρώστιες, τα προτερήματα και τα ελαττώματα των παιδιών τους, σαν παράσημα της δικής τους άγονης ζωής. Με λόγια παχιά και πλατιά, όπως ποτέ δεν μίλησαν για τον δικό τους εαυτό ή για τον σύντροφο της ζωής τους. Όχι. Δεν έχω…

Ανάμνηση πραγματικότητας…

Αφενός τυχαία, εντέχνως μοιραία. Κάπως έτσι σε φαντάστηκα μέσα στην άχλη του ονείρου μου. Όταν ξαπλωμένος σε ένα διπλό κρεβάτι ονειρεύτηκα όλες εκείνες τις στιγμές της πλήρωσης, που έγιναν πλάι σου στιγμές εκπλήρωσης. Και έμεινες εκεί, μέσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα, να ζεις έναν έρωτα, αντίγραφο πίνακα αναγεννησιακού ζωγράφου, απόμακρη και κοντινή, έρωτά μου….